Binnen de klassieke spelsoorten wordt al enige tijd met bewondering gekeken naar het talent en de progressie van Djeno Verwiel, begonnen in libre, inmiddels ook actief in het kaderspel en biljart artistiek. “Er zijn voor mij twee belangrijkste doelen: alles uit mezelf halen wat erin zit en vooral: zoveel mogelijk plezier blijven houden in het biljarten.”
Hoe ben je in aanraking gekomen met biljart?
“Zo'n vier jaar geleden ben ik in aanraking gekomen met biljarten. Mijn vader en opa speelden vroeger bij de Veemarkt in Doetinchem, en omdat ik daar vlakbij op school zit, besloot ik eens binnen te lopen om te kijken en wat zelf te spelen. De dag erna kwam ik weer, en daarna steeds vaker. Toen had ik het virus te pakken. Ik begon te trainen en zag al snel vooruitgang.”
“Zo'n vier jaar geleden ben ik in aanraking gekomen met biljarten. Mijn vader en opa speelden vroeger bij de Veemarkt in Doetinchem, en omdat ik daar vlakbij op school zit, besloot ik eens binnen te lopen om te kijken en wat zelf te spelen. De dag erna kwam ik weer, en daarna steeds vaker. Toen had ik het virus te pakken. Ik begon te trainen en zag al snel vooruitgang.”
“Twee jaar geleden kwam ik in contact met bondstrainingen van Roij van Raaij, waar ik ontdekte dat ik lange tijd niet efficiënt had getraind. Dit heb ik toen veranderd, en ik maak nu meer progressie. Ik vind het spel steeds leuker, vooral omdat ik beter word en hogere series begin te maken. Mede door Roij, en daar wil ik hem en de KNBB ook hartelijk voor danken.”
Wat vind je er leuk aan?
Wat ik zo leuk vind aan biljarten, is eigenlijk heel simpel: je leeft volledig in het spel. Op het moment dat je aan tafel staat, draait het alleen nog maar om jezelf, de tafel en die drie ballen. Iedere bal wil je met zoveel mogelijk precisie raken. Juist dat maakt het spel voor mij zo bijzonder.
Daarnaast vind ik de gezelligheid rondom het biljarten ontzettend mooi. Door het biljarten heb ik veel verschillende en mooie mensen leren kennen en mogen ontmoeten. Je bouwt vriendschappen op en komt met mensen in contact die je anders misschien nooit was tegengekomen.
Wat ik ook geweldig vind, is dat je jezelf iedere keer weer ziet verbeteren. Er is eigenlijk maar één doel: beter worden. Je bent namelijk nooit uitgeleerd in het biljarten. Er valt altijd wel iets te verbeteren, of het nu gaat om techniek, concentratie, inzicht of tactiek.
"Er is eigenlijk maar één doel: beter worden. Je bent namelijk nooit uitgeleerd in het biljarten. Er valt altijd wel iets te verbeteren, of het nu gaat om techniek, concentratie, inzicht of tactiek."
Daar komt ook een bepaalde kick bij kijken. Het gevoel wanneer je een bal precies raakt zoals je hem voor ogen had, je tegenstander zo lang mogelijk op de stoel laat zitten of een moeilijke serie helemaal uitspeelt, geeft ontzettend veel voldoening. Daarnaast speelt de tactische kant van het spel een grote rol. Je bent voortdurend bezig met het bedenken van je volgende positie, je keuzes en de manier waarop je een partij wilt opbouwen.
Toen ik het biljarten serieuzer begon te nemen en competitie ging spelen, merkte ik dat ik behoefte kreeg aan ondersteuning. Inmiddels heb ik verschillende trainers gehad. Met sommige trainers bouw je uiteindelijk een bijzondere band op. Het zijn mensen die je leert vertrouwen en met wie je ook over andere dingen dan alleen biljarten kunt praten. Zij leren je niet alleen kennen als biljarter aan de tafel, maar ook als persoon daarbuiten. Dat vind ik minstens zo waardevol.
Hoe vaak train je en wat doe je in het algemeen om beter te worden?
Toen ik net begon met biljarten, trainde ik soms wel veertig uur per week. Nadat ik uiteindelijk bij de bondstraining terechtkwam bij Roij van Raaij, heb ik dat teruggeschroefd naar ongeveer tien tot vijftien uur per week. Dat beviel mij eigenlijk erg goed. Het was goed te combineren met school en vanuit mijn opleiding kreeg ik gelukkig veel ondersteuning voor mijn sport.
In november 2025 ben ik helaas gestopt met mijn opleiding en heb ik het biljarten bewust een stapje terug laten doen. Daardoor kwam ik erachter dat er in het leven meer bestaat dan alleen biljarten. In januari heb ik vervolgens de keuze gemaakt om fulltime te gaan werken. Achteraf gezien is dat een van de beste keuzes geweest die ik had kunnen maken.
Door die keuze werd het biljarten wel steeds minder. Ik heb een vrij zwaar beroep in de bouw, bij een bedrijf dat zich bezighoudt met betonboringen en betonzagen. Ik heb het daar ontzettend goed naar mijn zin en doe mijn werk met veel plezier. Daarom heb ik ervoor gekozen om van januari tot september vrijwel geen keu aan te raken.
Eerlijk gezegd beviel mij dat ontzettend goed. Ik kreeg meer tijd voor vrienden en familie, heb nieuwe vrienden leren kennen en ontdekte dat die momenten voor mij uiteindelijk veel meer waarde hadden dan ik vooraf had gedacht.
Op dit moment begint het biljarten echter weer steeds meer te kriebelen. Ik wil het weer gaan oppakken en opnieuw beginnen met lessen. De honger naar het spelletje komt langzaam terug. Ik kijk steeds vaker online naar biljarten om mezelf weer te verbeteren en daardoor begint het steeds meer te kriebelen om zelf weer aan tafel te staan.
Ik kijk dan ook erg uit naar een mooi nieuw biljartseizoen, waarin ik mijn biljarten en mijn privéleven op een mooie en gezonde manier met elkaar kan blijven combineren.
Discipline, competitie en voorkeur
Ik ben begonnen met de discipline Libre, oftewel vrij spel. De eerste drie jaar heb ik vrijwel al mijn tijd en aandacht daarin gestoken. Alles wat ik deed, stond in het teken van beter worden in het Libre.
Mijn eerste jaar speelde ik in de C4. Na mijn eerste wedstrijd kreeg ik al een verhoging van 27 naar 47 caramboles. Toen werd eigenlijk direct duidelijk dat ik een stap hoger moest. Na mijn eerste jaar maakte ik daarom de overstap naar de C2. Ook daar werd na mijn eerste wedstrijden al snel duidelijk dat ik opnieuw een stap hoger kon.
Na mijn tweede jaar ben ik naar de C1 gegaan. Op districtsniveau is dat het hoogste niveau waarop je binnen de reguliere Libre-competitie kunt uitkomen. Dat niveau beviel mij ontzettend goed en heeft nog steeds mijn grootste voorkeur. Ik begon mooie wedstrijden te spelen, al zaten er uiteraard ook partijen tussen die je het liefst zo snel mogelijk vergeet.
Vorig jaar kreeg ik de mogelijkheid om in een kaderteam te spelen. Dat aanbod liet ik mij geen twee keer vragen en ik heb direct ja gezegd. Wel stelde ik als voorwaarde dat ik als reservespeler zou aansluiten en een aantal partijen mee zou kunnen draaien. Dat was voor beide partijen prima.
"Vorig jaar kreeg ik de mogelijkheid om in een kaderteam te spelen. Dat aanbod liet ik mij geen twee keer vragen en ik heb direct ja gezegd"
Op dit moment ben ik reserve bij het kaderteam Terborgse Wijncentrale De Veemarkt. Het niveau ligt voor mij op dit moment nog te hoog om daar structureel en consistent mee te kunnen draaien. Misschien heb ik op een goede dag de mogelijkheid om mezelf te laten zien, maar ik reken er niet op dat ik dat niveau nu al regelmatig kan aantikken. Dat vind ik ook helemaal niet erg. Hopelijk komt dat in de toekomst vanzelf.
Mijn derde en laatste discipline is Biljart Artistiek, oftewel kunststoten. Met deze discipline ben ik in aanraking gekomen door René Dericks, wereldkampioen, en Robert van Veenendaal, ereklasser. Ik heb meegedaan aan het onderlinge toernooi van Robert van Veenendaal en heb mij daar weten te kwalificeren om op competitieniveau aan deze discipline mee te mogen doen. Ik behaalde 80 punten over 70 figuren.
Biljart Artistiek is voor mij vooral plezier. We zijn altijd met een relatief klein en vast groepje van ongeveer 25 mensen en de gezelligheid tijdens onze toernooien staat hoog in het vaandel. Ik train voor deze discipline relatief weinig, maar toch merk ik dat ik steeds beter word. Ook mijn techniek is enorm verbeterd sinds ik deze discipline beoefen.
"Voor mij is er uiteindelijk maar één ding dat telt: plezier hebben in je hobby of sport"
Toen ik met Biljart Artistiek begon, heb ik helaas ook de nodige kritiek van buitenaf gekregen. Veel biljarters waren van mening dat deze discipline niet goed te combineren zou zijn met mijn andere disciplines. In het begin maakte mij dat onzeker. Inmiddels sta ik daar volledig anders in.
Voor mij is er uiteindelijk maar één ding dat telt: plezier hebben in je hobby of sport. Gelukkig heb ik dat. Als de buitenwereld daar anders over denkt, is dat uiteindelijk maar zo.
Op welke prestatie ben je het meest trots?
Dat vind ik persoonlijk een moeilijke vraag. Als ik eerlijk ben, vind ik dat er qua prestaties nog maar weinig momenten zijn waarop ik echt trots op mezelf ben. Ik denk dat ik vooral trots mag zijn op de progressie die ik heb gemaakt en op de persoon die ik zowel aan de biljarttafel als daarbuiten ben geworden.
Natuurlijk heb ik mooie prestaties geleverd. Zo heb ik partijen uitgespeeld in minder dan vier beurten en series van meer dan 100 caramboles gemaakt. Toch voelt dat voor mij vaak nog niet als genoeg. Het kan altijd beter, en dat weet ik ook.
"Iemand die alles uit zichzelf wil halen, zal waarschijnlijk nooit helemaal tevreden zijn"
Juist daardoor geef ik mezelf misschien te weinig schouderklopjes. Iemand die alles uit zichzelf wil halen, zal waarschijnlijk nooit helemaal tevreden zijn. Tegelijkertijd weet ik dat ik dat soms juist wel zou moeten zijn. Iedere wedstrijd en iedere training heeft wel zijn eigen schoonheidsmomenten en daar mag ik soms best trots op zijn. Alleen vind ik het soms lastig om dat ook daadwerkelijk zo te voelen.
Als ik dan toch één prestatie moet kiezen, zou ik gaan voor een Libre-partij van 110 caramboles die ik, als ik het mij goed herinner, in drie beurten heb uitgespeeld. Dat is een moment waar ik met veel plezier op terugkijk.
Wat is je uiteindelijke doel?
Eigenlijk kan ik deze vraag heel kort beantwoorden. Er zijn voor mij twee belangrijkste doelen: alles uit mezelf halen wat erin zit en vooral: zoveel mogelijk plezier blijven houden in het biljarten.
Natuurlijk droom ik ervan om uiteindelijk het hoogst haalbare niveau te bereiken. En wie weet mag ik ooit voor TeamNL uitkomen op een EK of WK. Dat zou natuurlijk een geweldige droom zijn.
"Wie weet mag ik ooit voor TeamNL uitkomen op een EK of WK. Dat zou natuurlijk een geweldige droom zijn"
Maar uiteindelijk wil ik vooral kunnen terugkijken en zeggen dat ik alles uit mezelf heb gehaald, zonder het plezier in het spelletje te verliezen. Want hoe ver ik ook kom, uiteindelijk is dat voor mij het belangrijkste.
Iets wat je nog wil toevoegen/wat we zijn vergeten te vragen?
“Wat ik ook mooi vind, is dat er steeds meer jeugd bij komt, jongens en meisjes, en dat ze steeds beter worden. Ik hoop dat dat zo blijft doorgaan, zodat er ook meer toernooien georganiseerd kunnen worden, bijvoorbeeld met verschillende klassen. In mijn ogen is dat een mooi doel, omdat biljarten voor de jeugd dan nog leuker wordt. Iedereen kan biljarten op zijn eigen niveau, of dat nu hoog of laag is.”
“Wat ik ook mooi vind, is dat er steeds meer jeugd bij komt, jongens en meisjes, en dat ze steeds beter worden. Ik hoop dat dat zo blijft doorgaan, zodat er ook meer toernooien georganiseerd kunnen worden, bijvoorbeeld met verschillende klassen. In mijn ogen is dat een mooi doel, omdat biljarten voor de jeugd dan nog leuker wordt. Iedereen kan biljarten op zijn eigen niveau, of dat nu hoog of laag is.”
Tekst: KNBB
Foto’s: Ton Smilde (Grand Prix)/KNBB (met Roij van Raaij)/Jan Rosmulder (in gilet)/De Veemarkt (Landsfinale)