Voor zijn verdienste voor het biljarten in het district NWN is Nico Kraakman (wedstrijdleider PK) tijdens de op woensdag 10 mei jl. gehouden ALV, benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau en erelid van het district NWN.
Namens de KNBB: Nico, van harte gefeliciteerd!
Foto via Dick Lukasse, secretaris van district NWN.
ZOERSEL – De 41-jarige Japanse Orie Hida was ooit de eerste wereldkampioene in het driebanden voor dames. Dertien jaar later stond ze zondagmiddag in Zoersel (België) weer op het hoogste podium en verborg ze haar emotiesk weer net zo intens en ingetogen toen het Japanse volslied door de speelzaal klonk. Met de overwinning, goed voor haar vierde wereldtitel in totaal, bekroonde de Aziatische routinier het toernooi waarin de Nederlandse Therese Klompenhouwer na twee titels werd onttroond en de 20-jarige Koreaanse Mi Rae Lee net als vorig jaar de druk van de finale niet aankon.
De twee andere Nederlandse deelneemsters, Karina Jetten en Mirjam Pruim-Emmens kwamen niet door de voorronden. Jetten boekte één overwinning in drie partijen.
Op de slotdag van het zevende WK versloeg Orie Hida eerst Gülsen Degener in een thriller met één carambole verschil (30-29 in 47 beurten). De piepjonge Mi Rae Lee, die oogt als een lief en aardig schoolmeisje, leek klaar te zijn voor de greep naar goud na winst op de Deense Marianne Mortensen (30-8 in 26), maar verbleekte in de finale. De meer dan twintig jaar oudere Japanse was de beste in de finale tussen twee stijlvolle, maar ook tamelijk trage speelsters met 30-19 in 37 beurten.
De minzame lach op het gezicht van de nieuwe kampioene ging gepaard met eindeloze buigingen naar de tegenstander, de arbiter en de toeschouwers in de mudvolle speelzaal van De Kapel. Veel meer dan een ‘I am so happy’, met toegeknepen ogen, kon ze daarna niet delen met de verslaggevers en later voor de camera’s van Kozoom. De ongehuwde Japanse, die op het vorige WK onthulde dat ze zo graag wil trouwen en een kindje krijgen, is een toonbeeld van eenvoud en vriendelijkheid in het selectieve gezelschap van damesbiljartsters.
Ze was dolblij met de titel, niet met het niveau waarop ze had gespeeld, maar dat kon eigenlijk niet één van de zestien speelsters zijn. Van de deelnemers eindigde niemand boven de één gemiddeld, alleen de onttroonde Therese Klompenhouwer kwam er met 0.980 nog het dichtst in de buurt. De hoogste serie (acht) werd gedeeld tussen Orie Hida en Mi Rae Lee, die er haar partij tegen Marianne Mortensen mee uitmaakte.
De Deense, voor het eerst op het podium van een WK, verrichte zaterdagavond een klein mirakel door Therese Klompenhouwer als de topfavoriet uit het toernooi te stoten. Dat werd de Nederlandse op de finaledag nog eens pijnlijk duidelijk gemaakt, toen Mortensen in de halve finale slechts 8 keer scoorde en de 0.400 niet haalde.
De Aziatische finale maakt duidelijk dat het damesbiljarten in Zuid-Korea en Japan meer en jongere talenten heeft dan in Europa. Therese Klompenhouwer was de enige die deze hegemonie kon doorbreken met twee opeenvolgende titels in 2015 en 2016. De toekomst van het driebanden voor dames, benadrukte ook Orie Hida, ligt onder meer in handen van Mi Rae Lee, die in dit toernooi demonstreerde over een prachtige techniek te beschikken, maar te veel ups en downs had en zoals vorig jaar (tegen Klompenhouwer in de finale) op het beslissende moment niet kan toeslaan.
Het zevende wereldkampioenschap was niet gezegend met veel hoogtepunten. Twee partijen, van Therese Klompenhouwer en Orie Hida, in 15 en 17 beurten, en de slotserie van Mi Rae Lee (acht) waren het beste wat er op het wereldpodium was te zien. Behalve de jonge Koreaanse diende zich geen nieuw talent aan. De podiumplaatsen waren verder voor de gevestigde speelster, die al jarenlang op WK’s en andere internationale toernooien rondlopen.
De Belgische Danielle le Bruyn haalde de finaleronde niet. Het was haar niet kwalijk te nemen, omdat ze een maandenlange, harde voorbereiding achter de rug heeft. Gülsen Degener, die nog nooit een finale speelde op een WK, was er dichtbij. Ze had na een mooie start (tien caramboles voorsprong) kansen om Orie Hida te verslaan, maar werd geveld door een inzinking in het tweede deel en miste de finaleplaats op één simpele carambole. ,,Ik was klaar om eindelijk de titel te veroveren”, zei de Turkse na afloop. ,,Maar ik hoop dat ik de inspiratie kan vinden om te blijven biljarten en sterk terug te komen.”
De eindstand van het WK (gemiddeldes, hoogste serie):
1 Orie Hida (Japan) 0.878-8
2 Mi Rae Lee (Zuid-Korea) 0.640-8
3 Gülsen Degener (Turkije) 0.703-6
3 Marianne Mortensen (Denemarken) 0.601-6
5 Therese Klompenhouwer (Nederland) 0.980-5
6 Shin Young Lee (Zuid-Korea) 0.744-5
7 Jaimie Buelens (België) 0.569-4
8 Namiko Hayashi (Japan) 0.545-3.
Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Ton Smilde/Kozoom
InterConnect De Dieze begint over twee weken als koploper aan de slotronde in de KNBB Eredivisie Snooker 2016/2017. De Bossche ploeg won zondag 14 mei met 8-1 bij Sportcentrum Utrecht en telt nu 117 punten. Westend Zaandam, dat zaterdag al met 8-1 won bij Pompadour Breda, volgt op twee punten. Titelverdediger Amigio/Inpower uit Maassluis heeft zes punten achterstand. Op de slotdag, zaterdag 27 mei, moet Amigio op bezoek bij De Dieze, Westend speelt dan thuis tegen Sportcentrum Utrecht.
InterConnect De Dieze reisde zondag naar Utrecht met Joris Maas en de Belgen Alain Vandersteen en Jurgen van Roy in de gelederen en won dus met 8-1. De zuiderburen scoorden 100 procent tegen Rene Dikstra, Jerom Meeus en Feylin Janssen. Kopman Roy Stolk ontbrak bij SC Utrecht vanwege het Grand Prix-toernooi in Hamburg. Tegen Maas wist Janssen echter met 3-0 de Utrechtse eer te redden. Op de slotdag moet InterConnect De Dieze dus zorgen dat het thuis in Den Bosch de voorsprong van twee punten op Westend Zaandam handhaaft.
Vorig seizoen kregen de Brabanders op de slotdag met 8-1 klop van Amigio/Inpower, dat zo nog net de titel van InterConnect De Dieze afsnoepte. Nu is Amigio/Inpower in de laatste speelronde weer de tegenstander, maar de ploeg van veelvoudig landskampioen Rene van Rijsbergen moet vanwege de zes punten achterstand ook nu met minstens 8-1 winnen om de Bosschenaren opnieuw te passeren in het zicht van de finish. De twee rivalen hebben zelf echter geen vat op wat Westend Zaandam doet. De Noord-Hollanders kunnen mogelijk hun eerste eredivisietitel opeisen als ze het hoofd op de slotdag koel houden en goed scoren tegen Sportcentrum Utrecht terwijl de twee andere troonpretendenten elkaar punten afhandig maken.
Westend Zaandam moest zaterdag 13 mei op bezoek bij de reeds gedegradeerde hekkensluiter Pompadour Breda en peurde daar bijna de optimale score uit: 8-1 winst. Ton Berkhout en Sebastiaan Kan bleven ongeslagen tegen Martijn Adam, Anton Janssen en Richard Vernimmen. Routinier Adam wist echter wel Mark Stuten met 3-1 te vloeren en zette zo toch nog een Bredaas punt op het bord. Westend totaliseert nu 114 punten.
Titelverdediger Amigio/Inpower uit Maassluis toog naar Snooker Society Doetinchem, dat nog van de negende plaats af hoopt te komen die ook tot degradatie leidt. Rene van Rijsbergen won namens Amigio zijn drie partijen Pascal Sars, Martijn Woonings en Nienke Reijntjes, maar Tonnie Kok verloor van Sars en Arya Sohrabi van Reijntjes. Door de 7-2 winst komt Amigio nu op 111 punten.
Snookerij Leiden bleef keurig in het linker rijtje. Het hield de vijfde positie vast dankzij een 6-3 overwinning bij HOB Nijmegen. Remco Bonnet won aan Leidse zijde zijn drie optredens tegen Freek Bettonviel, Peter Phoelich en Mark Koppert. Martijn Verzaal won ook van Phoelich en Koppert (twee keer 3-2), Wim Monfils alleen van Phoelich. Bettonviel won namens de thuisclub van Verzaal (3-0) en Monfils (3-2), het derde Nijmeegse punt kwam van Koppert, 3-2 tegen Monfils.
Final Touch won thuis in Amsterdam met 5-4 van Vlaardingen, waardoor beide ploegen hun respectievelijk zesde en zevende plaats consolideerden. Het gepromoveerde Vlaardingen – dat twee seizoenen geleden vanuit de hoofdklasse opklom, maar meteen weer degradeerde – een uitstekende uitgangspositie om zich nu wel te handhaven in de eredivisie.
17e speelronde KNBB Eredivisie Snooker 2016/2017, zaterdag 13/zondag 14 mei 2017
Sportcentrum Utrecht (Utrecht) – InterConnect De Dieze (Den Bosch) 1-8
Pompadour (Breda) – Westend (Zaandam) 1-8
Snooker Society (Doetinchem) – Amigio/Inpower (Maassluis) 2-7
HOB Nijmegen (Nijmegen) – Snookerij (Leiden) 3-6
Final Touch (Amsterdam) – Vlaardingen (Vlaardingen) 5-4
Stand na 17 van de 18 speelronden
1. InterConnect De Dieze 17-117
2. Westend Zaandam 17-115
3. Amigio/Inpower 17-111
4. Sportcentrum Utrecht 17-90
5. Snookerij 17-66
6. Final Touch 17-64
7. Vlaardingen 17-62
8. HOB Nijmegen 17-58
9. Snooker Society 17-53
10. Pompadour 17-29
18e speelronde (slotronde), zaterdag 27 mei 2017
InterConnect De Dieze (Den Bosch) – Amigio/Inpower (Maassluis)
Westend (Zaandam) – Sportcentrum Utrecht (Utrecht)
Final Touch (Amsterdam) – Snooker Society (Doetinchem)
Vlaardingen (Vlaardingen) – HOB Nijmegen (Nijmegen)
Snookerij (Leiden) – Pompadour (Breda)
Tekst: Peter de Brie
Op zondag 21 mei zal in de Dieze Den Bosch een toernooi voor de Nationale Snooker Ranking worden gehouden. Het spelsysteem is knock-out met een verliezersronde. Het inschrijfgeld bedraagt € 20,- en de dresscode is C (nette pantalon, nette schoenen en een polo). De inschrijving sluit op vrijdag 19 mei om 18:00 uur.
Adres:
Werfpad 5
5212VJ Den Bosch
Parkeren voor de deur is gratis.
Inschrijven kan op www.dutchsnookerranking.nl
Op zaterdag 20 mei zal in SC Westend Zaandam een toernooi voor de Junioren en Kadetten Ranking worden gehouden. Er wordt gespeeld in twee leeftijdscategorieën (U14 en U21). Het spelsysteem is afhankelijk van het aantal deelnemers maar er wordt gestreefd naar poules met daarna knock-out. Het inschrijfgeld bedraagt € 10,- en dresscode C wordt op prijs gesteld.
Tijdens het toernooi zijn coaches van World Snooker en de European Billiards and Snooker Association aanwezig zodat spelers tips kunnen krijgen op het gebied van techniek en tactiek.
Adres:
Westzijde 28a
1506 EE Zaandam
Parkeren is gratis voor bezoekers van het snookercentrum.
Inschrijven kan op www.dutchsnookerranking.nl
HALLE-ZOERSEL – Hoe vaak hebben ze in tien jaar tegen elkaar gespeeld: Therese Klompenhouwer, de tweevoudige wereldkampioene, en Marianne Mortensen, de 53-jarige Deense speelster zonder opvallend palmares. Tien keer? En altijd won Therese Klompenhouwer, tot die ene wedstrijd, deze zaterdagavond op het WK voor dames in Halle-Zoersel. De Nederlandse titelverdedigster speelde verre van goed, Marianne Mortensen steeg boven zichzelf uit en won met 30-26 in 34 beurten.
Kansen verkeken dus voor Therese Klompenhouwer op een derde wereldtitel op rij. Korte reactie van haar kant: ,,Het was niet goed.” Daarna, stilte…
Marianne Mortensen was dolgelukkig. ,,Mijn eerste keer dat ik van Therese win, ik ben er heel blij mee”, zei de Deense uit Aarhus, die samen met haar man de zorg heeft over tien kinderen in de leeftijd van 0 tot 6 jaar.
Wie de overgebleven kanshebbers dan wel zijn? Orie Hida, de 41-jarige Japanse met drie wereldtitels op haar naam. Mi Rae Lee, de jonge Koreaanse, die vorig jaar al in de finale stond. En Gülsen Degener, met nog geen grote titel op haar naam, maar wel heel goed in de partij voor de kwartfinale tegen de andere Koreaanse, Shin Young Lee.
De halve finales voor zondag:
Marianne Mortensen-Mi Rae Lee
Gülsen Degener-Orie Hida
Twee winnaars kwamen boven de één gemiddeld in de vier kwartfinales, Marianne Mortensen speelde voor zichzelf een historische partij tegen Klompenhouwer in 34 beurten, alleen Mi Rae Lee kan haar talenten nog maar niet laten zien. Bizar was vooral ook dat Namiko Hayashi, haar Japanse tegenstander, al helemaal de weg kwijt was: voor een kwartfinale op een WK is 61 beurten voor 25 caramboles natuurlijk veel te veel.
De kenners wijzen nu Orie Hida als de grote kanshebster aan, omdat Mi Rae Lee niet in grootse doen is, Marianne Mortensen al lang blij is dat ze op het podium staat en Gülsen Degener wel het toernooi van haar leven moet spelen om deze titel op haar naam te schrijven. Toch gelooft ze in haar kansen na het vreugdedansje voor de camera’s: ,,Ik wil natuurlijk winnen”, zei ze zelfverzekerd.
Bij Klompenhouwer was de teleurstelling groot. Vooral tegen Mortensen was een verliespartij haast onvoorstelbaar, hoezeer de Deense zich kennelijk ook heeft verbeterd dit jaar. De Nederlandse zei voorafgaand aan het WK: ,,Ik zal sterk en scherp moeten zijn, want de concurrentie wordt elk jaar sterker.” Twee dagen van voorronden in het WK konden dat niet bevestigen. Het niveau van de voorronden lag zelfs lager dan de vorige jaren. Therese zelf sprong er weer bovenuit met een gemiddelde boven de één: 1.086 tegen vorig jaar 1.293.
Drie speelsters slechts kwamen boven de 0.700: behalve Klompenhouwer alleen Orie Hida met 0.903 en Shin Young Lee met 0.728. Mi Rae Lee, van wie veel werd verwacht, haalde niet de 0.781 in de voorronden die haar vorig jaar naar een plaats in de finale leidden.
Waar dat aan lag? De biljarts moeilijker dan vorig jaar in Korea? Is er nou meer sprake van stilstand of een kleine achteruitgang dan van progressie. Kijk ook naar de hoogste series: vorig jaar 9, 8 en 7. Dit jaar in de voorronden: 7, 6 en 5.
Vijf van de acht kwartfinalisten schommelden tussen de 0.584 en 0.646. Therese Klompenhouwer leek in een mooie opbouw: 24 beurten in de eerste, vijftien in de laatste partij, de beste partij van twaalf wedstrijden in de voorronden (1.666).
Moest het WK na die povere voorronden nog op gang komen? Het leek er wel op, want in drie van de vier partijen werd er bij vlagen al attractief gespeeld, vooral door Orie Hida en Gülsen Degener. Die twee routiniers treffen elkaar morgen in de halve finales.
De ranglijst na de voorronden van de geplaatste speelsters:
1 Therese Klompenhouwer 6-1.086-7
2 Orie Hida 6-0.903-6
3 Shin Young Lee 6-0.728-6
4 Namiko Hayashi 4-0.646-5
5 Mi Rae Lee 4-0.644-6
6 Gülsen Degener 4-0.632-4
7 Jaimie Buelens 4-0.588-4
8 Marianne Mortensen 4-0.584-4.
Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Ton Smilde
Eind april was het aan de Senioren en Jeugd om de medailles te verdelen en spots te verdienen voor het EK 2017, deze zomer in Nederland.
Door de organisatie was naar de mogelijkheid bekeken om het NK Senioren en NK Jeugd op dezelfde data en locatie te organiseren, maar dit bleek helaas niet haalbaar. Het aantal tafels van de speellocatie bleek hierbij de bottleneck te zijn. Minimaal 16 tafels zijn alleen al benodigd voor het NK Senioren. Nederland beschikt helaas niet over een speellocatie met meer dan 20 tafels die voldoen aan de criteria voor een NK. Vandaar dat er dit jaar is gekozen om de twee NK’s op twee verschillende locaties te houden.
Was dat vervelend? Nee, helemaal niet! In de praktijk bleek de maximale aandacht voor ieder afzonderlijk evenement, dat weer bestaat uit verschillende disciplines (8ball, 9-ball, 10-ball, straight pool), juist veel enthousiasme op te leveren. Zie ook het bovenstaande filmpje/sfeerimpressie van het NK Pool Jeugd 8-ball, of deze mooie foto-impressie door Melissa Rademakers.
Wat was het leuk om al deze jonge poolspelers te zien, met een geweldige combinatie van spelvreugde en een brandende ambitie om de allerbeste te worden. Neem als voorbeeld de pas 16-jarige Jan van Lierop, die al is doorgedrongen tot de Nederlandse top, maar die nog hogere doelen heeft: records breken. Of, de broertjes Pongers die een geweldige finale tegen elkaar speelden. Of de jonge Lynn Pijpers die zeer gefocust zich ten doel stelt de allerbeste te worden.
Terwijl in Woensel de jeugd actief was met als één van de hoogtepunten de excellerende Jan van Lierop, was het Jesse Thehu die huis hield bij de Senioren, in de Distel in Roosendaal.
Alle informatie over het NK Pool Jeugd & Senioren
Alle uitslagen NK Jeugd & Senioren
YouTube pagina Ivan Labrovic NK Pool Jeugd & Senioren 2017, met opgeslagen live streams
We vroegen aan Jok Tang van de KNBB Sectie Pool hoe hij het NK Jeugd & Senioren had ervaren. Zijn antwoord kwam in de vorm van dit verslag.
Verslag NK Pool Jeugd & Senioren
Van 22 t/m 30 april is het NK Pool Jeugd & Senioren 2017 gespeeld. Het NK is gespeeld op twee locaties: de jeugd trad aan in Poolcentrum Woensel en de senioren in Pool & Biljart centrum De Distel. In totaal hebben 29 jeugdspelers en 61 senioren meegedaan aan de verschillende NK-disciplines (straight-pool, 8-ball, 9-ball en 10-ball). In totaal zijn er 60 medailles en 16 bekers uitgedeeld.
Bij de senioren is Jesse Thehu zowel Nederlands Kampioen Straight-Pool als 8-ball geworden. Verder is Mozes Leeflang Nederlands Kampioen 9-ball en Jim Telfer Nederlands Kampioen 10-ball geworden. Ook goede prestaties zijn er geleverd door Richards Eijmberts (zilver bij straight-pool en brons bij 9-ball) en Rienus Gennissen (zilver bij 8-ball en brons bij straight-pool).
Het NK Pool jeugd is onderverdeeld in drie categorieën: pupillen, junioren en meisjes.
De grote winnaar bij het NK Pool Junioren is Jan van Lierop. Hij is Nederlands Kampioen geworden bij de disciplines 14.1, 8-ball en 9-ball. Joey Haegmans wint het vierde goud bij de junioren door de titel te pakken bij 10-ball.
Bij het NK Pool Meisjes is Lynn Pijpers de grote winnares. Zij is Nederlands Kampioene geworden bij de disciplines 8-ball, 9-ball en 10-ball. Roxanne Overeem is Nederlands Kampioene geworden bij straight-pool.
Bij het NK Pool Pupillen zijn de Nederlands Kampioenen geworden Quinten Pongers (straight-pool en 9-ball), Yannick Pongers (8-ball) en Mika van Berkel (10-ball).
Tekst: Rolf Slotboom/Jok Tang
Foto’s ©Melissa Rademakers, poster NK Pool ©Cakti Aswan
Henk van Hooff heeft de Senioren & Dames Ranking in Westend Snooker Zaandam gewonnen door in de finale Nick Tielemans te verslaan met 2-0. Het was een spannende partij. Het eerste frame werd beslist op de zwarte bal, het tweede frame op de roze bal.
Henk bereikte de finale door te winnen van Henk Gooijer en Kevin Chan. Nick versloeg in de kwart finale John van Gorp en in de halve finale Martin Brinks. De hoogste break was met 60 voor Martin Brinks.
Uitslagen:
Laatste 8
Jimmy Cai – Kevin Chan 0 – 2
Henk van Hooff – Henk Gooijer 2 – 0
Nick Tielemans – John van Gorp 2 – 1
Martin Brinks – Peter Rath 2 – 0
Halve finales
Kevin Chan – Henk van Hooff 1 – 2
Martin Brinks – Nick Tielemans 1 – 2
Finale
Henk van Hooff – Nick Tielemans 2 – 0
Het volgende toernooi voor de Senioren en Dames Ranking is de Masters en wordt op 25 juni gespeeld in de Snookerij Leiden.
BRANDENBURG – Het laatste podium van het Europees kampioenschap was voor de grote jongens van de kleine tafel. Frédéric Caudron won met zijn team het tweede goud van dit toernooi en was met de Spanjaard Raul Cuenca de meest succesvolle van de 500 biljarters op dit mega-spektakel. De Turkse kunststoter Serdar Gümüs prolongeerde zijn titel, een jonge kegelbiljarter showde opnieuw de hegemonie van Italianen en de Europese voorzitter Bennie Deegens betoogde in zijn slotwoord dat het toernooi zijn reputatie heeft waargemaakt en over twee jaar weer zal terugkeren naar Brandenburg.
De Nederlandse afvaardiging, met alleen goud voor junior Sam van Etten in het vrij spel, eindigde als zesde in de medaillespiegel, maar haalde wel de meeste medailles van alle landen: 11.
De vlaggen voor de arena van de Stahlpalast wapperden voor de laatste dag. De schijnwerpers in de sfeervol verlichte biljartzaal, met de vlaggen van alle landen boven de biljarts, waren gericht op de laatste kampioenen na tien dagen van hoogstandjes en 800 partijen op groot en klein biljart in alle disciplines. De armada van goud trok langzaam het stadion uit. De meeste biljarters, zoals de nieuwe Europese driebandenkampioen Marco Zanetti, de Spaanse revelatie Raul Cuenca, de Turkse teamwinnaars Tayfun Tasdemir en Can Capak, de virtuozen op de kaderlijnen en de Italiaanse kunstenaars van het kegelbiljarten waren al naar huis.
De slotceremonie bracht de laatste winnaars voor het voetlicht: De Goeie Queue in het driebanden voor clubteams op klein biljart en Serdar Gümüs als winnaar van het artistiek biljart.
Frédéric Caudron (twee keer goud, één keer zilver) en Raul Cuenca (éen keer goud, twee keer brons) waren de individuele sterren van het toernooi. De Belgen waren ook de nummer één in de medaille ranglijst voor Italië, Frankrijk, Spanje en Turkije en Nederland.
In het tiendaagse speelschema waren de koningsdisciplines, driebanden groot individueel en voor landenteams, in het eerste weekend en later in de week geprogrammeerd. Daardoor miste Europa’s mooiste de echte climax en waren voor het slotakkoord de tribunes karig gevuld.
Driebanden klein clubteams
De klassieker, maar dan op klein biljart, tussen Frédéric Caudron en Eddy Merckx kleurde de laatste dag. Voor de twee Belgen is het driebanden op een mini-biljart als Formule 1 racen op een kartbaan. De klos is de belangrijkste handicap in de kleine ruimte, verder kent het spel geen geheimen. Eddy Merckx schitterde vroeger in het toernooi voor clubteams al met een serie van 18. Frédéric Caudron finishte in de kwartfinale met 16 en was topscorer in de Belgische clash met 12 (1e beurt) en 17 (3e beurt), waardoor de partij na 35-0 in vier beurten op een one-man show uitdraaide: 40-11 in 6 beurten.
De Goeie Queue trof het team van Andernos in de finale. Daarin liet het Belgische team er geen twijfel over bestaan wie de sterkste was. Frédéric Caudron versloeg Roland Forthomme met 40-12 in 11 beurten, Jean Paul de Bruijn won van Thibaut Espada met 40-26 in 19. Voor Nederland stond Jordy de Kruyf op het podium met brons, dat hij deelde met Eddy Merckx in het team van Apeldoornse Biljart Club.
Driebanden groot
Marco Zanetti (55) vierde in het eerste weekend één van de mooiste titels in zijn lange carrière. Het publiek in de Stahlpalast applaudisseerde voor de nieuwe Europese kampioen in het driebanden. De Italiaan veroverde pas zijn tweede titel op het Europese podium in een wonderlijke éénrichtingsfinale tegen Frédéric Caudron (40-14 in elf beurten). ,,Ik draag de titel op aan thuis, aan mijn vrienden en aan alle supporters die altijd in mij geloven.”
De nieuwe Europese kampioen had een droomstart in de finale: met een zelden vertoonde voorsprong van 29-1. De tot dan superieur spelende Caudron, twee uur eerder winnaar in de halve finale tegen Jaspers, verbleekte bij het geweld en de klasse van Zanetti in deze botsing van twee vroegere clubmaats in het Agipi team. ,,Ik heb mijn beste finale ooit gespeeld, het voelt fantastisch om dit mee te maken”, toonde Zanetti zijn blijdschap.
De slotdag van het kampioenschap ging in met twee halve finales, waarin Caudron de beste was tegen Jaspers (40-30 in 19) en Zanetti de jonge, Spaanse belofte David Martinez de baas was met 40-29 in 23 beurten.
Dick Jaspers, die derde werd na verlies in de halve finale tegen Frédéric Caudron, blijft na het Europees kampioenschap de nummer één van de wereldranglijst met twee punten voorsprong op Dani Sánchez. Derde op de ranglijst is Frédéric Caudron, vierde Marco Zanetti.
Driebanden groot landenteams
Twee dolgelukkige Turken, Tayfun Tasdemir en Can Capak, omhelsden elkaar in de arena na de overwinning in de finale tegen de onttroonde kampioen Nederland. De nieuwe kampioen driebanden voor landenteams heet Turkije na een spectaculair slot. De Turkse routiner Tasdemir en de nog altijd jonge belofte Capak werden beloond met een staande ovatie.
Voor Tasdemir was het zijn tweede Europese titel, voor Capak zijn eerste internationale succes. ,,Ik ben zo trots voor ons team en voor Turkije.”
De finale werd gedomineerd door de Turken, de Nederlandse titelhouder bleef ver achter: 40-19 in 14 beurten. Veel sensationeler was de comeback van Tasdemir en Can Capak in de halve finale tegen Griekenland. De knock-out voor de latere kampioen dreigde bij een tussenstand van 30-9 in 15 beurten.
,,We werden in de eerste helft volkomen onder de voet gelopen”, bekende Tasdemir. De peptalk tussen de twee Turken in de pauze deed wonderen. De wedstrijd kantelde, de Turken scoorden weergaloos in het tweede part en wonnen met 40-33 in 22 beurten. De omslag in de burenruzie gaf het Turkse koningskoppel vleugels voor de finale.
Het Nederlandse koppel, na twee opeenvolgende overwinningen, droeg het verlies sportief. ,,We hebben verloren van een buitengewoon sterk Turks team’’, spraken Jaspers en Burgman in koor. ,,Maar na twee gouden medailles zijn we ook heel blij met zilver op dit podium.’’
Het podium werd gecompleteerd door Griekenland en Denemarken.
De rangschikking van dit Europees kampioenschap is bepalend voor de plaatsing voor het Wereldkampioenschap voor landenteams volgend jaar in Viersen, waar voor het eerst slechts met 16 teams wordt gespeeld.
Bandstoten
De absolute wereldtoppers in de spelsoort bandstoten speelden om het goud. De Belg Frédéric Caudron was de winnaar, voor de vierde keer op rij. Jean Paul de Bruijn, met zes Europese titels op zijn naam, miste de eindsprint en werd verslagen met 120-63 in zes beurten.
De beste bandstoters in de wereld stonden al vele keren tegenover elkaar met wisselende successen. De Nederlander regeerde van 2001 tot en met 2007 met zes titels, Caudron won zijn vierde titel op rij en negende in totaal.
Caudon zei over de ontwikkeling van het bandstoten: ,,We hebben het systeem zodanig verbeterd dat we tijdens de serieopbouw zelden meer in de problemen komen. Ik noem het de Belgische school.”
De kampioen excelleerde ook al in zijn partij tegen Raymund Swertz met een wereldserie: Caudron leek in de eerste beurt op weg naar de 120, maar miste op twee punten van het einde door een butage (springende bal).
In de finale stond de score stond nog altijd bijna gelijk bij een stand van 63-65, toen Caudron de perfecte controle vond in de zesde beurt en uitspeelde met 55.
Jean Paul de Bruijn had in de halve finale afgerekend met de Raul Cuenca, 120-42 in 9 beurten.
Kader 71/2
De 37-jarige Spanjaard Raul Cuenca viel huilend op het biljart, sloeg de handen voor het gezicht en werd overmand door emoties na het meest glorieuze moment uit zijn carrière. Hij won de finale van het kader 71/2 van Dave Christiani in een magnifieke partij: 200-8 in één beurt.
De ontlading was ontroerend: de Spaanse biljarter liet de tranen minutenlang de vrije loop en viel als eerst in de armen van de andere Spaanse kadrist, Esteve Mata. ,,Mijn broer in het biljarten”, zei hij later. Zijn eerste Europese titel en internationale succes was het hoogtepunt van het toernooi voor de kleine Raul, die in het dagelijks leven verpleger is in een ziekenhuis. Het was zijn derde medaille. De Spanjaard stond eerder al op het podium van het bandstoten en het kader 47/2.
Dave Christiani, die voor de tweede keer in twee jaar zilver won, was later vol bewondering over zijn tegenstander. ,,Hij speelde zo ongeveer het mooiste kader dat ik ooit heb gezien.” Het brons ging naar Arnim Kahofer en Esteve Mata.
Kader 47/2
De Belg Eddy Leppens en de Nederlander Raymund Swertz gaven een demonstratie van het prachtige balanceren op de kaderlijnen in de finale van het kader 47/2. De wedstrijd benaderde de perfectie: de twee finalisten leerden een prachtig gevecht in timing, techniek en balgevoel en speelden de 250 caramboles in één beurt uit. Leppens was de uiteindelijke winnaar in de shoot-out. De 47-jarige Belg won daarmee zijn eerste Europese titel in een lange reeks van deelnames.
,,Ik heb me eerst een half uur Europees kampioen gevoeld op mijn stoel, daarna was ik het weer niet, maar gelukkig werd he toch nog een happy end”, aldus Leppens. Het verschil in snelheid van scoren van de twee finalisten was opvallend: Leppens speelde 261 caramboles per uur in zijn maximale serie, Swertz scoorde voortdurend boven de 400 per uur.
De gelijkmaker van Swertz bracht de twee hoofdrolspelers naar de shoot-out. De Belg miste na twee, Swertz miste de acquit: 2-0 dus en Leppens kampioen. Xavier Grétillat en Raul Cuenca stonden met de twee finalisten op het podium.
Artistiek
De 61-jarige Serdar Gümüs prolongeerde na een mooi gevecht zijn titel in het artistiek. De eindsprint van de Turk uit Izmir was te machtig voor de 65-jarige Belg Walter Bax, die eerst leidde met 2-1, de voorsprong zag slinken naar 2-2 en in de ultieme set de titel naar zijn Turkse tegenstander zag gaan met 31-18 in de vijfde set.
Op het podium stonden de 20-jarige Nederlander Jop de Jong, een sieraad voor deze speldiscipline, en de Fransman Jean Reverchon. Jop de Jong maakte zijn debuut op het Europees podium. Hij werd pas in de halve finale gestopt door Walter Bax, die na afloop zei: ,,Wees maar niet bang, jongen, jouw tijd komt nog wel.”
De 20-jarige Spanjaard Carlos Anguita uit Los Naranjos won het kampioenschap driebanden onder 21 jaar. In de finale versloeg hij de Fransman Adrien Tachoire met 30-18 in 23 beurten. Voor de regerend Spaans kampioen was het de mooiste titel uit zijn nog jonge carrière. Twee jaar geleden werd hij derde op het Europees kampioenschap.
Libre <21
De Nederlandse belofte Sam van Etten (20) was onbetwist de beste speler in het vrij spel onder 21. Twee van de drie partijen in de finaleronde speelde de Noord-Hollander uit in één beurt. In de finale tegen de Belg Stefan van Hees stond een eindstand van 300-17 in 3 beurten op het scorebord. De overwinning was zijn tweede op rij op het Europees kampioenschap. De Nederlander stapt nu over naar de senioren.
Driebanden klein <17
De 16-jarige Fransman Maxime Panaia verovert zijn tweede Europese goud op rij in het driebanden onder 17 kleine tafel. De finale tegen de Italiaan Alessio d’Agata krijgt een enerverende ontknoping. De wedtrijd eindigt in 30-30 (26 beurten). In de shoot-out is het eerst 1-1, daarna start D’Agata met vier en gaat Panaia er met vijf overheen. Bij de huldiging straalt het jonge Franse talent met de vlag van zijn land om zijn schouders.
Driebanden klein
De titel in het driebanden klein gaat naar de 37-jarige Tsjech Radovan Hajek, een monteur van airconditioning apparaten uit Ostrava. De titelhouder, Kenny Miatton uit België, wordt in de finale verslagen met 40-26 in 25. De grote favorieten voor de titel, zoals Eddy Mercks en de Turken Birol Uymaz en Ahmet Bayatli, waren al vroeger in het toernooi uitgeschakeld.
Driebanden groot clubteams
De Europese titel driebanden voor clubteams ging naar BC Oissel uit Frankrijk. Tweede werd BC Horna uit Nederland met Jordy Jong, Leon en Nick Dudink, derde BC De Coeck uit België.
Libre <17
De Belg Bryan Eelen greep de titel bij het vrij spel onder 17 jaar. In de finale versloeg hij de Nederlander Leon Dudink met 200-49 in 5 beurten.
5-Pins
Hoe groot de hegemonie van de Italianen is in het kegelbiljarten, toonde het finaleveld van acht spelers aan. Zeven van de acht spelers kwamen uit het land waar tussen de één en twee miljoen mensen deze discipline regelmatig spelen. De Denen werden in de finale kansloos verslag.
Jean Paul de Bruijn stond met goud op het podium van het driebanden klein voor clubteams. Hij speelde echter voor het Belgische team van De Goeie Queue.
De top van de medaillespiegel na tien dagen:
Tekst: Frits Bakker
Foto’s ©Ton Smilde/Kozoom
BRANDENBURG – Jop de Jong staat zondag op het podium van het Europees kampioenschap artistiek, maar kan geen goud meer halen. De jonge Nederlander (20) verloor zaterdag in de halve finale van de 65 jarige Belg Walter Bax. ,,Het is niet erg jongen, jouw kans komt nog wel’’, zei Bax na de 3-1 overwinning (31-26, 23-25, 35-27, 20-18).
Jop de Jong moet even slikken (,,ik heb heel slecht gespeeld in deze partij’’), maar kon later toch met voldoening terugkijken op zijn eerste Europees kampioenschap.
De titelhouder, de Turk Serdar Gümüs won de andere halve finale met 3-1 van Jean Reverchon en is de tegenstander van Walter Bax in de finale, zondag om 13.30 uur.
Twee Nederlanders staan zaterdag om 9.00 uur in de halve finales van het driebanden voor clubteams op de kleine tafel. Apeldoornse Biljart Club met Eddy Merckx en Jordy de Kruyf versloegen de Turkse titelhouder Mecidiyeköy en staan in de halve finale tegenover De Goeie Queue dat met Frédéric Caudron en Jean Paul de Bruijn de halve finale tegen Maaslandse won.
Jordy de Kruyf maakte een sprong van vreugde na de beslissende winst tegen de Turk Ahmet Bayatli met 40-37 in 29 beurten. Zijn kopman Eddy Merckx had gelijkgespeeld tegen Birol Uymaz met 40-40 in 17.
Frédéric Caudron schitterde tegen Kenny Miatton met een slotserie van 16: 40-12 in 40 beurten. Jean Paul de Bruijn won van Mathy Monnissen met 40-36 in 18.
De andere halve finalisten zijn AKK Brno met Hajek en Bohac en Andernos met Roland Forthomme en Thibaut Espada.
Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Jop de Jong en Serdar Gümüs (Ton Smilde/Kozoom)