Janneke Horneman Erelid KNBB

Afscheidsspeech Ad Ketels voor Janneke Horneman op ALV van zaterdag 22 november 2025

Beste Janneke,

Vorig jaar zeiden zowel Piet Verschure als jij dat jullie beiden in 2025 wilden aftreden als bestuurslid. Ik heb toen aan jullie beiden gevraagd om niet tegelijk te gaan i.v.m. het verlies van teveel ervaring tegelijkertijd. Piet stopte een half jaar geleden en jij bleef nog in functie, ik dacht toen gelukkig, die blijft nog wel een jaartje. Helaas neem je nu, een half jaar later al afscheid. Je hebt zelf voor je opvolger gezorgd.

Ik zit hier nu 2½ jaar en al die tijd hoor ik alleen maar: als ik met pensioen ben stop ik hier mee en ga ik lekker terug naar Groningen. Een hele stap van wonen in Amsterdam naar de provincie maar blijkbaar ben je overtuigd genoeg om straks die stap te zetten. Je bent inmiddels bijna een jaar met pensioen en nu stop je dan als secretaris van KVC.

Je bent volgens mij al sinds 2013 in de functie van secretaris van KVC, dus 12½ jaar inmiddels.

Niet alleen ik maar heel biljartend Nederland heeft jou leren kennen als een goede en sterke bestuurder. Soms streng maar altijd netjes en vooral rechtvaardig. Geen blad voor de mond en dat hoeft ook niet, je mag best zeggen wat je vindt.

Naast bestuurder van KVC ben je volgens mij al meer dan 20 jaar bestuurslid bij je eigen vereniging Victoria in Amsterdam, (nu in Landsmeer) in alle bestuursfuncties. En ook nog bestuurder geweest van een andere biljartvereniging (Van Speyk).

Daarnaast ben je jarenlang (jaar of 12) voorzitter geweest van het gewest Midden-Nederland en ook 8 jaar lang voorzitter van het district Amsterdam.

Ook bij onze arbiterscommissie CAC heb je de afgelopen 12 jaar veel inzet getoond, zowel met het opleiden en het beoordelen als ook het zelf arbitreren op het allerhoogste niveau, inclusief internationaal en biljart Artistiek.

Wij zijn als medebestuurders blij met jou en ongelooflijk trots om jou als collega te mogen hebben gehad. Dat maakt het afscheid nemen extra moeilijk. We zullen je missen!

Janneke, na 12½ jaar besturen van onze mooie biljartsport binnen KVC rest mij niets anders dan je ongelooflijk te bedanken voor jouw jarenlange bevlogen inzet en je nog zoveel mogelijk mooie jaren samen met Eddy toe te wensen, al dan niet in Groningen. Geniet ervan, je hebt het heel erg verdiend!

Oh ja, toch nog even iets over dat verdiend, en dan heb ik het over waardering voor al het eerder genoemde. Je hebt altijd gezegd: geen lintje of speldje of anderszins een KNBB-onderscheiding, daar hou ik niet van, ben ik wars van. Gelukkig heb ik je in een paar gesprekken met heel veel moeite kunnen overhalen om te accepteren dat wij onze dankbaarheid aan jou mogen tonen. Zowel het bondsbestuur als de bondsraad waren unaniem van mening dat jou niets minder toekomt dan het erelidmaatschap. Daarom benoem ik je hierbij tot erelid van de KNBB en is het voor mij een eer om de versierselen die bij het erelidmaatschap horen bij jou op te spelden.

Graag een groot applaus voor Janneke!

Joel Kartowikromo verdedigt met succes titel NK 10-ball

DEVENTER – Richard Brandsma heeft de spelers verwelkomd en het protocol uitgelegd van deze dag. Nadat iedereen was ingelicht hebben we een mooie groepsfoto laten maken op de balustrade van de Sjoel.

Nu iedereen gesetteld is konden we van start met de eerste ronde. Deze eerste ronde verliep rustig. 7 run outs in deze partijen liet zien dat het echte niveau nog op gang mocht komen. Ondanks dat liep deze eerste ronde wel soepel. We hebben 2 uur per ronde en deze was afgelopen in een tijdbestek van 1,5 uur.

Aziz Moussati die in de eerste ronde verloor van Johan van der Leest kwam in verliezersronde tegen Mika van Berkel die in de eerste ronde verloor van Gilliano Smit. Mika was gebrand om niet naar huis te gaan en speelde nu de snelste match van de dag. In 23 minuten was hij klaar met een gemiddelde van 3 minuten per rack.

Jan Rempe was als tweede klaar met de partij binnen 60 minuten. Dit betekende dat Jan de eerste speler was die geplaatst was voor de kwartfinales en dat IJsbrand Bergisch nog een kans krijgt om zich te plaatsen via de verliezersronde.

Er was ook een jongedame van 17 jaar Iris Eijmberts die in de selectie zit van Team NL die verloor de eerste ronde van Jan Rempe en won in de verliezersronde van Geordie Sahilatua en dan haar meerdere moest herkennen in de kwalificatie wedstrijd tegen Joel Kartowikromo. Ze mag met opgeheven hoofd naar buiten: Door de kwalificatie ronde komen en plaatsen bij de laatste 8 en dus laat zien dat ze met de top van Nederland kan meekomen. We gaan haar uiteraard in de gaten houden.

Kwartfinales

Uiteindelijk hielden we acht spelers over. Via de winnaarskant hadden zich geplaats Jan Rempe, Rani Matti, Johan van der Leest en Quinten Pongers. Via de verliezersronde Mika van Berkel, Joel Kartowikromo, Lennert Duyn en OC Chan.

Mika was nog steeds lekker aan het poolen en wint binnen 60 minuten van Jan Rempe die wel een rack heeft kunnen pakken op 3 fouls. Quinten zat met zijn concentratie nog helemaal scherp en was als tweede klaar en won van OC Chan. Er was een GO strijd tussen Rani Matti en Joel Kartowikromo. Deze ging even gelijk op, maar Joel was hier toch de betere speler van deze twee vandaag.

Dan een strijd tussen Johan van der Leest en Lennert Duyn. Die ging helemaal tot aan het laatste rack, oftewel hill-hill. Deze won Johan.

Halve finales

Nu waren de halve finales bekend. In de halve finale merkte Johan dat hij een lange partij had gehad. Nu liep het niet allemaal meer zijn kant op. Een paar keer wit weg met de break. Zijn tegenstander Quinten stond aan en pakte alle kansen aan die hij kreeg. Johan van der Leest verliest en gaat naar huis met de bronzen medaille.

De andere halve finale leek één richting verkeer te worden. Joel kwam 5-0 voor tegen Mika. Mika vocht zich terug de partij in tot 1 rack achterstand en het was weer een match. Joel herpakte zich goed en vloog door naar de overwinning. De 2de bronze medaille is voor Mika.

Finale

Joel Kartowikromo vs. Quinten Pongers. Ze begonnen de eerste vier racks mooi verdeeld. Er werd in deze finale op hoog niveau safety spel gespeeld. Joel kwam als eerste los van Quinten, maar Quinten kwam mooi terug.

De wedstrijd had op een gegeven moment de 2 uur speeltijd gehaald. Dat is het moment dat de shot clock erbij komt. Het leek erop dat het niet nodig was. Joel was een mooi rack aan schieten, totdat een vervelend contact kwam op de 8-bal. De witte bal liep anders dan de bedoeling was en de midden pocket inviel. Daarmee bleef Quinten in de partij en kwam terug naar 6-7.

Quinten mocht breaken en nu met shot clock. Dat speelt het voor spelers toch anders. Je hebt bij een shot clock 60 seconde na de break en dan 35 seconde per stoot en 1 extention van 25 seconde per rack op zich tijd genoeg.

Quinten wist dit rack te pakken en maakte er hill-hill van dus nu nog 1 rack te gaan. Wie wordt er Nederlands kampioen?

Joel breakt en heeft niks weg. Quinten aan tafel met een shot op de 1, maar mist. Joel maakt de 1 met en mooie positie op de 2 en legt zich snooker voor de 3. Hij speelt een mooie escape op de 3. Quinten speelt een bank shot en mist deze. Hij krijgt nu een snooker terug van Joel. Quinten jumpt, maar de witte viel van tafel dus bal in hand met een open tafel voor de winst voor Joel. Hij doet dit in alle rust en kalmte en maakt het af.

JOEL KARTOWIKROMO verdedigt zijn titel Nederlands kampioen 10-ball succesvol. De laatste keer dat de titel succesvol verdedigd werd was 10 jaar geleden.

Als laatste willen wij onze sponsors bedanken:

Aramith
Iwan Simonis
Nederlandse Loterij
ODIDO
OrangeForks Productions

Tekst: Michael de Schepper
Bewerking: KNBB
Fotograaf: Thierry Brachthuizer
Wedstrijdleiding: Richard Brandsma en Michael de Schepper
Met dank aan: De Sjoel voor het goed verzorgde weekend. Krijn Schuurman bedankt voor de prijsuitreiking.

Jop de Jong is terug, en wint tweede Grand Prix Artistiek

Vol deelnemersveld: alle 20 ingeschreven spelers namen deel.
Prima spelmateriaal. Twee nieuwe persoonlijke records: Bart van de Wijgert ging van 135 naar 146 punten (27,8%), en de debutant Djeno Verwiel van 126 naar 131 punten (24,9%).
Top-4 na 50 figuren: Jop de Jong, Benny Smits, Sander Jonen en René Dericks. Zij speelden daarna man-tegen-man partijen met een lengte van maximaal 28 figuren.
Best of the rest na 50 figuren: Patrick de Haan, Wilfrie Vermeer en René Kuijstermans. Best of the rest aan het eind (dus na 70 figuren): Patrick de Haan 52,5%, Robert van Veenendaal 51,2% en Wilfrie Vermeer 50,6%.
Jop de Jong en René Dericks troffen elkaar ditmaal in de halve finale (bij de eerste GP speelden zij de finale tegen elkaar). René stond het grootste gedeelte van de partij voor. In het 17^e figuur trok Jop de stand gelijk (76 tegen 76). Bij het 20^e figuur kwam Jop op een voorsprong die hij niet meer uit handen gaf. Deze partij duurde 25 figuren. De door Jop opgebouwde voorsprong kon toen niet meer worden ingehaald door René.
De andere halve finale was een spannende strijd tussen Benny Smits (vers gelaserd) en Sander Jonen. Tot aan het eind was dit een spannende partij. Het 28^e, laatste figuur bracht de beslissing in het voordeel van Benny.
De wedstrijd om de 3^e en 4^e plaats ging na een gelijk opgaande strijd naar René Dericks: 110 punten voor hem tegen 92 voor Sander Jonen, na 26 figuren.
Finale: Benny Smits miste een paar maal 3 figuren na elkaar, Jop speelde wat regelmatiger, liet maar weinig figuren liggen en won na 26 figuren met 134 tegen 111 punten (72% om 58%)
Erik Vijverberg, die bij de eerste GP nog 4^e werd, had te kampen met een schouderblessure, hij schopte het nu tot de 13^e plaats in het eindklassement.
De volgende Grand Prix zal worden gehouden op 3 en 4 januari 2026 bij Harwig in Den Ham.
De doorlopende ranking is gebaseerd op de sluitingsdatum van inschrijving voor het EK biljart artistiek dat in maart 2026 gehouden zal worden in Antalya.

Tekst & grafieken: Ewald Holzhaus
Foto top 3: Roos Vermeer

Finaledag NK 8-ball verplaatst naar 11 januari

Reden van de wijziging

Het NK 8-ball telt mee voor plaatsing voor het Europees Kampioenschap. Om de ranking volledig en tijdig te kunnen afronden, moet het kampioenschap eerder plaatsvinden dan in de oorspronkelijke planning. Door de verschuiving kan de selectielijst zonder tijdsdruk worden samengesteld.

NK 8-ball 2026

Kwalificatierondes (4 plaatsen per kwalificatieronde):
- Woensel – 13 december 2025
- Mokum – 14 december 2025
- Drachten – 20 december 2025
- Walburg – 21 december 2025
Finaleronde: zondag 11 januari 2026 – The Wizards, Lelystad
Inschrijfgeld: €30
Prijzengeld: niet van toepassing

Afzonderlijk evenement

Het NK 8-ball wordt als zelfstandig kampioenschap georganiseerd. Het toernooi staat dus los van het NK 9-ball en krijgt een eigen finaledag in Lelystad.

Protocol en vragen

Het officiële NK Pool protocol is beschikbaar via de KNBB Helpdesk. Voor vragen over deelname, inschrijving of selectieprocedures kun je daar terecht.

We kijken uit naar een sterk deelnemersveld en een mooie finaledag in Lelystad.

Tekst: KNBB Sectie Pool
Sfeerfoto’s Cavero NK Pool 2025 ©Rob Kleinjans

Tweede Grand Prix Libre Jeugd op Urk weer goed bezocht

URK – 28 Jongelingen streden in vier poules met 4 partijen om de dagprijzen. In poule A was Marciano Maassen de dagwinnaar met 6 setpunten en een carambolepercentage van 91,666. In poule B ging Dylan Sanders met de eer strijken met 8 setpunten en was daarmee ook overall winnaar van deze GP. Poule C werd beheerst door Jesse van Deenen met 7 setpunten en een carambolepercentage van 95,833. Frederik Kaptein won in poule D eveneens met 7 setpunten maar zijn carambolepercentage was net niet genoeg voor een ereplaats. Die ging naar Bryan Gooren die ook 7 setpunten behaald maar met 95,454 aan carambolepercentage.

Dus kreeg Dylan Sanders de grootste beker, Jesse van Deenen een maatje kleiner en Bryan Gooren nog een maatje kleinere beker.

Opvallend was dat 14 van de 28 spelers 100% of meer aan moyennepercentage scoorden. Men heeft kennelijk goed getraind en was de motivatie hoog om goed te spelen. De grootste uitschieter was 180,526%.

De drie deelnemende dames waren poulehekkensluiters maar wel met hoge moyennepercentages variërend van ruim 96% tot ruim 139%.

Alle poule-uitslagen zijn na te lezen in PK-Livescore (scroll naar Grand Prix Libre Klein Open) waar ook de ranglijst na twee GP’s is in te zien.

De volgende GP is op 24 januari 2026 in Leusden waar we te gast zijn bij BV ’75. Als de verwachtingen worden bewaarheid gaat het daar druk worden. Het is fijn dit jeugdige enthousiasme te mogen ervaren!

Tekst: Benny Beek (KVC)
Foto’s: Peter Gnodde (wedstrijdleider)

Tim Jonkman wint NK Straightpool in de Sjoel

22-11-2025 begonnen we aan de KNBB Nederlandse kampioenschappen 14.1 met de laatst 16 overgebleven spelers. Zie hier alle uitslagen.

Dit was bij een relatief nieuw poolcentrum de Sjoel in Deventer. RTV Oost heeft hier gefilmd en een interview gehad met Tim Jonkman en Richard Brandsma. Een lokale krant De Stentor heeft foto’s gemaakt en mensen gevraagd om wat te vertellen over de Sjoel. Mooi dat deze Nederlandse kampioenschappen wat publiciteit opleverenden!

Nu eerst wat highlights:

Mika van Berkel schoot 75 uit in 4 beurten.
Quinten Pongers na wat op en neer gespeel was daar een buurt van 66 en uit.
Johan van der leest tikt een 55 binnen.

De toon was daarmee al best gezet.

In de tweede ronde schiet Tim Jonkman 75 uit in 1 beurt tegen Richard Eijmberts. Aziz maakt na een lastige 1ste ronde nu een break van 56. Gilliano Smit stond 42-0 achter tegen Benjamin Hamburger en wist nog te winnen met 75-62. Deze partij is afgespeeld met een shot clock.

In de volgende ronde schoot Gilliano een break van 71.

In de kwartfinale wint Joel Kartowikromo van de titelverdediger Quinten Pongers. Dat was een mooie prestatie. Met de druk van een shot clock wint Richard Eijmberts deze ronde van Aziz.

In de halve finale mist Tim Jonkman tegen Joel voor de 2de keer op deze dag de laatste bal waardoor hij op 99 stond. Ondanks deze misser wint hij van Joel. Mika wint met degelijk spel tegen Richard Eijmberts.

Voor de start van de finale werd er een foto geschoten door Thierry Brachthuizer van Tim en Mika met de beker.

De Finale ging gelijk op. Tim maakt een break van 51 en Mika een van 39.

Op de stand 60-50 was het Tim die de rust bewaarde aan de tafel en met een mooie break van 40 uitschoot en wint met 100-50.

Uw winnaar 14.1 KNBB Nederlandse Kampioenschappen:

TIM JONKMAN.

Als laatste willen wij onze sponsors bedanken:

Aramith
Iwan Simonis
Nederlandse Loterij
ODIDO
OrangeForks Productions

De Sjoel voor hun gastvrijheid.

10-ball verslag komt morgen!

Tekst: Michael & Jessica de Schepper
Fotograaf: Thierry Brachthuizer
Wedstrijdleiding: Richard Brandsma en Michael de Schepper

Wilfred Dijkstra (55) overleden, het Nederlandse snooker verliest een icoon

In memoriam: Wilfred Dijkstra

Door Peter de Brie

De taaie strijder die de finale van de Open Amsterdam 1991 nipt verloor van Ronnie O’Sullivan (4-5, na een 50-break van Dijkstra in de slotframe die door The Rocket met een 76 werd beantwoord) is niet meer.

,,Onbegrijpelijk, ik schrok me kapot. Ook al waren we al 17 jaar uit elkaar, we gaven nog wel om elkaar, belden elkaar op verjaardagen of als er iets was”, vertelt zijn ex-vrouw Mirjam Altorf, ofwel Mick, zoals ze ook het in snookercircuit van de jaren 80 en 90 bekend stond. Samen kregen ze twee dochters, Robin en Liza, en hadden inmiddels vijf kleinkinderen.

,,Ik begreep dat Wilfred gewoon thuis was in Indonesië, waar hij woonde met zijn partner Ilse, en dat hij onwel is geworden. Hij is nog naar het ziekenhuis gebracht, maar ze hebben hem helaas niet meer kunnen redden. Blijkbaar heeft hij een tia gekregen, een bloedpropje in de hersenen, en ook een maagbloeding.”

Zoals dat in islamitische landen gaat, is Dijkstra de volgende dag al begraven, aldus Mick. ,,Onze dochters zijn erheen gereisd en twee uur voor de uitvaart geland. Ze waren net op tijd. Zelf ben ik er niet heen geweest, wel fijn dat hun oom Meindert, de broer van Wilfred, mee is kunnen gaan. Want voor die meiden is dit natuurlijk verschrikkelijk en mij raakt het ook nog altijd. Ik heb ook zitten huilen, we hebben samen zo’n mooie tijd gehad.”

Wilfred Dijkstra wint het NK Heren 1993 in SC Amsterdam, met 5-2 winst op Raymon Fabrie in de finale. ‘Eindelijk’, roept Dijkstra bij het binnenhalen van die nationale titel

Broer Meindert werd profvoetballer

Mick leerde Wilfred, geboren op 13 mei 1970 en opgegroeid in Breda, kennen toen zij in Schiedam snooker ging kijken, net in de periode dat de sport een hype begon te worden in Nederland en Dijkstra doorbrak.

,,Wilfred zal 18, of misschien net 19 zijn geweest, ik ben een paar jaar ouder. Jarenlang ben ik mee geweest naar toernooien met hem en Pascal Houke, een mooie tijd. In het begin moest ik ook vaak rijden, omdat hij nog geen rijbewijs had. We zijn in Breda gaan wonen, kregen dus twee dochters en zijn in 1995 getrouwd.”

Wilfred Dijkstra stamt uit een sportieve familie. Zijn oudere broer Meindert voetbalde bij NAC, haalde met Willem II de eredivisie en kwam daarna uit voor het Engelse Notts Country, RBC en TOP Oss. Zijn dochter Caitlin is ook profvoetballer, kwam via Ajax en FC Twente bij Vfl Wolfsburg en debuteerde in 2021 bij de Oranje Leeuwinnen.

,,Wilfred heeft ook eerst bij de NAC-jeugd gevoetbald, was van dezelfde generatie als Pierre van Hooijdonk en Jean-Paul van Gastel. Maar door jeugdreuma is hij daarmee moeten stoppen. Toen snooker opkwam, bleek al snel dat hij dat spelletje ook heel goed snapte. Hij had er oog voor, balgevoel en de mentaliteit om dagelijks te trainen, die drang had-ie wel.”

Al snel bij ‘De Grote Vier’

De ster van Dijkstra rees snel nadat hij in 1987 op de Open Golden House bij SC Michielsen in Breda zijn eerste puntje haalde voor de nationale ranglijst. Met René Dikstra, Pascal Houke en Wim Braam behoorde hij tot ‘De Grote Vier’ die de beginjaren van het Nederlandse snooker domineerden. In 1989 won hij de Holland Snooker Ranking, pakte in 1991 goud met Dikstra bij het NK Koppels en versloeg in 1993 Raymon Fabrie in de finale van het NK Heren.

Datzelfde jaar trok Dijkstra naar Blackpool, waar de kwalificaties voor alle proftoernooien destijds werden gespeeld. De Bredanaar maakte indruk door twee keer een vijfde ronde te halen. ,,Ja, het was een heel avontuur, maar hij voelde dat hij er klaar voor was en had ook sponsors die in hem geloofden en hem financieel steunden”, vertelt Mick.

Toch zou de grote doorbraak in Engeland uitblijven. ,,Daarna heeft hij snooker losgelaten als fulltime bezigheid, maar bleef wel spelen en hield een goed niveau. Dat bleek wel toen hij voor de Top 16 werd geselecteerd”, weet Mick nog. In dat circuit, waarvoor de snookerbond dankzij sponsoring een aardige prijzenpot en NOS-belangstelling had verworven, wist Dijkstra in het openingsseizoen ‘96-’97 twee toernooien te winnen, in Hengelo en Helmond, beide keren tegen Mario Wehrmann in de finale.

Succes in Eredivisie en Top 16

In 1996 had Dijkstra nog wel de landstitel in de Eredivisie veroverd met Willem III Halsteren, in een ploeg met Pascal Houke en Reind Duut. Ook spelers uit lagere teams van die club herinneren zich Dijkstra tot op de dag van vandaag, omdat hij daar ook les gaf en zowel technisch als tactisch uitstekend uit kon leggen hoe je moet snookeren. ,,Wilfred was perfectionistisch, wist heel goed wat hij deed en kon dat ook overbrengen”, zegt Mick.

In het seizoen ‘97-’98 haalde Dijkstra nog één finale van een Top 16-toernooi, in SC Rokin Amsterdam, maar verloor die met 2-3 van generatiegenoot Dikstra. Hij sloot het klassement af als dertiende en degradeerde daarmee uit de Top 16. Wel bereikte hij nog de kwartfinale van het NK 1997, maar verloor daarin met 3-4 van Raymon Fabrie die zijn vierde titel zou pakken.

Toen Karan Chand vanwege verhuizing afzag van deelname aan het Top 16-circuit ‘98-’99 werd Dijkstra nog gevraagd om diens plaats in te nemen, maar bedankte voor de eer. Hij zou nooit meer terugkeren in het wedstrijdcircuit, maar kwam tien jaar geleden nog wel een kijkje nemen bij het NK Snooker in De Loods in Maassluis.

Van snookeren naar schilderen

,,Na zijn snookerloopbaan is Wilfred projectleider geworden bij schildersbedrijf Pébé in Sprang-Capelle. Een vriend van hem zei: ‘Dat is niks voor jou’, maar hij deed het wel, en op zijn manier: ook dat moest goed gebeuren. Dat was typisch Wilfred”, aldus Mick. Het koppel scheidde in 2009. ,,Niet leuk, maar het ging gewoon niet meer, zoals dat in meer huwelijken soms loopt.”

Mick typeert Wilfred als het type ‘ruwe bolster, blanke pit’. ,,We hebben mooie jaren gehad samen, zijn rijk bedeeld met twee geweldige dochters. Die meiden waren zijn alles, en onze vijf kleinkinderen natuurlijk ook. Al zei hij niet altijd wat zij voor hem betekenden, hij liet het wel merken, ze voelden het wel. Wilfred had een klein hartje.”

Maar ook een sterke eigen mening, schetst Mick. ,,Daar stapte hij niet zomaar vanaf. Hij kon zwart-wit zijn in zijn opvattingen. Als hij iets vond, kon je op je kop gaan staan, maar dat veranderde niks.” Zoals ook zijn keuze om naar Indonesië te vertrekken niet zomaar een bevlieging was. ,,Hij wilde ook niet meer terugkomen naar Nederland. Een paar jaar geleden heeft hij zijn huis hier verkocht. ”

Wonen en werken in Indonesië

Hoe hij zo in Indonesië was beland? ,,Een jaar of tien geleden is Wilfred met zijn vriendin Ilse gaan backpacken en is helemaal gek geworden op dat land, hij vond het zo geweldig. Dus zijn ze samen die kant op gegaan. Hij had daar nog steeds een duikschool. Maar we hadden nog regelmatig telefonisch contact, feliciteerden elkaar met verjaardagen. Als je hem nodig had, dan was-ie er ook voor je.”

Zijn onverwachte overlijden komt dan ook als een schok voor Mick. ,,Hij stond nog volop in het leven. Weet je wat zo raar is? Vroeger zei hij vaak: ‘Ik word niet dan ouder dan 53.’ Geen idee waar dat vandaan kwam. Dan reageerde ik: ‘Doe normaal man, hoe kom je daar nou bij?’ Nou is hij dus 55 geworden, maar dat is natuurlijk ook nog veel en veel te vroeg.”

Maar de herinneringen blijven. ,,De demonstratiepartijen die hij tegen Jimmy White en Dennis Taylor speelde, die finale tegen Ronnie O’Sullivan in Amsterdam, die geweldige beginjaren van snooker in Nederland, met Dikstra, Houke en Braam, en later met de nieuwe generatie van Mario Wehrmann en Raymon Fabrie. Zo leuk, dat komt nooit meer terug.”

Mick vindt het heel bijzonder hoeveel ze nu gecondoleerd wordt met het overlijden van Wilfred. ,,Na al die jaren is dat toch heel mooi. Ik krijg er gewoon kippenvel van, moet ook om hem huilen. Ons leven heeft zich toch voor een groot deel samen afgespeeld. Gelukkig blijkt dat mensen hem niet vergeten. Hij verdient het om herinnerd te worden.”

‘Ik ga je echt missen Dijkje’

Hartverwarmend vindt ze ook de vele reacties op Facebook. ,,Ik ga je echt missen Dijkje, niet te geloven dat je er niet meer bent, onwerkelijk”, zegt Rotterdammer Raymon Fabrie, die drie NK-finales tegen hem speelde en recordhouder is qua nationale titels. ,,Jij hebt me echt geholpen met snookeren. Ik heb veel geleerd van je, daar ben ik je nog steeds dankbaar voor. Rust zacht ouwe snookermaatje, grote vriend. Uit het oog, maar nooit uit het hart.”

Eredivisiespeler David O’Halloran zegt: ,,Mooie herinneringen aan Wilfred, leuke gozer met mooi spel, een van de grootste Nederlandse talenten.” Steunbetuigingen zijn er eveneens van zaalhouders uit Dijkstra’s tijd zoals Huber Bosman en Roy van Straalen. Maar ook van de Britse snookercoach Chris Henry, ooit begeleider van Stephen Hendry, Jimmy White en Peter Ebdon en nu van Shaun Murphy, Mark Selby en Jack Lisowski.

Voormalige collega-profs reageren ook, zoals de Engelsman Frank Maskell (‘my old Dutch friend’) en de Belg Peter Bullen (‘Waa? O my god… Ja, Dijk, veel tijd samen doorgebracht in Blackpool, lachen en lullen. De volgende grote naam van het snooker in Nederland en België die er niet meer is. RIP.’).

Na onder meer de Belgische oud-profs Steve Lemmens en Patrick Delsemme is Dijkstra inderdaad weer een van de snookerpioniers uit de Lage Landen die de sport ontvallen zijn op een veel te jonge leeftijd. Maar die voortleven in de gedachten van de snookerliefhebbers die hen hebben gekend.

Snookerloopbaan Wilfred Dijkstra in vogelvlucht

April 1987: eerste rankingpunt bij Open Golden House in Breda
September 1987, eerste winst in C-rankingtoernooi, in Goes
Maart 1988: eerste interview in Snooker Magazine, na winst op Pascal Houke in B-toernooi Zeekant
April 1988: brons NK heren, eindigt vijfde in Holland Snooker Ranking ‘87-’88
April 1989: zilver NK heren (winnaar Wim Braam), tweede in Holland Snooker Ranking ‘88-’89, 21e op Dutch Open (Mike Hallett wint, Stephen Hendry halve finalist)
Maart 1990: runner-up Open Warmond (winnaar prof Eugene Hughes)
April 1990: zilver NK heren (winnaar René Dikstra), eindwinnaar Holland Snooker Ranking ‘89-’90 (verdient zo ticket voor WK amateurs in Sri Lanka)
November 1990: halve finale Open Münster (Duitsland)
April 1991: brons NK heren, goud NK Koppels (met René Dikstra)
Oktober 1991: runner-up Open Amsterdam (4-5, winnaar Ronnie O’Sullivan, Dijkstra leidde 3-0, 4-1 en bij 4-4 met een 50-break, waarna O’Sullivan een 76 maakte)
November 1991: runner-up Open Voorschoten (4-5, winnaar Tony Jones, nr 15 profranking)
April 1992: kwartfinale NK heren
Februari 1993: runner-up Open Warmond (4-5, winnaar Pat Horne)
April 1993: goud NK heren (wint finale met 5-2 van Raymon Fabrie)
Zomer 1993: vijfde ronde British Open en International Open bij profkwalificaties in Blackpool
Oktober 1993: wint World Open Snooker Ranking in Goes (finale 3-1 tegen Fabrie)
November 1993: wint A-toernooi Matchroom Rotterdam (finale 4-1 tegen Stefan Mazrocis)
April 1994: zilver NK Heren (winnaar Raymon Fabrie)
Juni 1994: runner-up Bekerfinale met Slaakhuys (met Fabrie en Maurice le Duc)
April 1995: brons NK heren, zilver NK Koppels (met Pascal Houke)
Juni 1996: wint Eredivisie Snooker met Willem III Halsteren (met o.a. Houke en Reind Duut)
Oktober 1996: wint tweede Top 16-toernooi in Hengelo (3-2 in finale tegen Mario Wehrmann)
Maart 1997: wint achtste Top 16-toernooi in Helmond (3-0 in finale tegen Wehrmann)
April 1997: zilver NK Heren (winnaar Fabrie, Dijkstra won kwartfinale van Dean Mitchell 3-0 en halve finale van Roy Stolk 4-1)
Mei 1997: vierde in eindstand Top 16
December 1997: runner-up Top 16 Rokin Amsterdam (winnaar René Dikstra)
April 1998: kwartfinale NK heren (3-4 verlies tegen Fabrie)
Mei 1998: dertiende in eindstand Top 16

Van deze plaats wensen de besturen, directie en medewerkers van de KNBB aan familie, vrienden en nabestaanden veel sterkte en kracht toe met het verwerken van dit verlies.

Tekst: Peter de Brie
Foto’s: Wilfred Dijkstra in Snooker Magazine

Hoogstandjes voor Nederlandse biljarters in eredivisie

LOCHEM/SLUISKIL – De buitenlandse sterren in de Nederlandse eredivisie verbleekten. Dave Christiani en Martien van der Spoel speelden partijen van 40 uit in 15 beurten (2.666 gemiddeld), Glenn Hofman overklaste Jean Paul de Bruijn met 40-18 in 17 (2.352) en Sam van Etten maakte 40 in 18. Wat een prachtige dag voor het Nederlandse biljarten. De buitenlander die ook schitterde was Ruben Legazpi met 40 in 17.

De stand in de bovenste regionen kreeg geen grote mutaties op de dag dat Aartsbouw, de koploper, vrij was en bovenaan bleef staan. Allen kwam Bousema tot op één matchpunt door een overwinning op RCN Nieuwegein met 5-3. De Nederlandse kampioen Cues&Darts won de uitwedstrijd tegen Dallinga met 2-6.

Het Zeeuwse biljartbolwerk, één van de mooiste zalen, maar zeker de drukste in de eredivisie, liep zondagmiddag vol met een kleine 100 biljartfans om onder andere Glenn Hofman, de nieuwe Nederlandse wereldtopper en Therese Klompenhouwer, de veelvoudige wereldkampioene, te zien schitteren. Glenn Hofman maakte als kopman zijn faam waar. De Hagenaar startte tegen Jean Paul de Bruijn met twee keer 9 (18-2 in 2 beurten) en speelde in de 15e beurt ook bijna uit met 9. De matchbal ging nog twee keer mis, maar de 40-18 stond onvoorwaardelijk op het scorebord en garandeerde de teamwinst.

Het aardige verhaal ging tijdens die partij rond dat Glenn Hofman ooit als jonge speler ook voor Sluiskil speelde. De zaalhouder van nu, Berry Dallinga, vertelde: ,,Glenn moest wijken voor een sterrenteam met Jaspers, Caudron, Merckx en De Bruijn.’’ Dat dreamteam werd veel geld beloofd door een Belgische mooiprater en charlatan, die zijn mooie beloftes nooit is nagekomen. ,,Het was de grootste fout die we hier hebben gemaakt.’’

Voor Zeeland won Joey de Kok zondag voor de pauze het partijtje tegen Berry Dallinga met 40-31 in 39, Ruben Legazpi was een soevereine winnaar tegen Peter De Backer met 40-17 in 17. Het enige Zeeuwse succes kwam, voor de statistieken, van Steven van Acker, die zelf goed scoorde en de wereldkampioene veel moeilijke ballen voorschotelde en won met 40-23 in 28.

Dave Christiani excelleerde zondag voor RCN Nieuwegein tegen Tayfun Tasdemir, een wereldtopper die met twee gemiddeld (40-32) werd verslagen in 15 beurten. Gerwin Valentijn speelde ook nog gelijk tegen Jeffrey Jorissen, maar Stefan Galla en Frans van Schaik haalden de volle winst binnen voor Bousema: 5-3. Jorissen maakte gelijk met 3 tegen Valentijn.

Martien van der Spoel was een andere uitblinker op deze dag met winst tegen Richard Dekker: 40-12 in 15, hoogste serie 9. SIS won al zijn wedstrijden tegen Harwig, dat de laatste plaats maar niet kan verlaten. Burgmans Biljarts haalde wel een puntje binnen tegen Van Baal, waar Sam van Etten de beste man was tegen Bart Ceulemans (40-17 in 18 beurten). Roland Forthomme was de andere winnaar voor Van Baal tegen Tom Löwe.

Paperclip klom op naar de onderkant van de middenmoot door winst met 6-2 op Team Eekhoorn. Peter Ceulemans was de enige winnaar voor Eekhoorn met 40-38 tegen Anno de Kleine. Dick Jaspers en Nick Polychronopoulos leverden een mooie strijd, die eindigde in 40-39 voor Jaspers in 26 beurten na een slotserietje van Jaspers met 4, dat Team Eekhoorn de das omdeed. Melnytschenko en Breur waren matchwinnaars tegen Van Kuyk en Hermans.

Tekst Frits Bakker

Foto Dave Christiani (Ton Smilde)

Piet de Jongh overleden

Piet de Jongh was niet alleen lokaal zeer betrokken en actief als bestuurder zoals bij voetbalclub RSKV Margriet en bij Biljartvereniging de Hazelaar maar ook landelijk heeft Piet een staat van dienst.

Zo was Piet jarenlang teamleider van Topteam de Hazelaar en was hij in 2020-2023 bestuurslid van KNBB Vereniging Carambole met de portefeuille topsport. In die rol was hij altijd in contact met de spelers en selecties om voor hen de best mogelijke condities te regelen.

In 2023 werd Piet zelfs tijdelijk voorzitter van KNBB Vereniging Carambole en lid van het bondsbestuur van de KNBB. Hierin was zijn verbindende rol van enorme waarde.

Op DTV Nieuws stond kort na het overlijden van Piet al dit mooie artikel.

Van deze plaats wensen de besturen, directie en medewerkers van de KNBB aan familie, vrienden en nabestaanden veel sterkte en kracht toe met het verwerken van dit verlies.

Dallinga gastheer voor kampioen Cues&Darts

SLUISKIL – Het gevoelige verlies van Cues&Darts in de uitwedstrijd tegen Aartsbouw roept om revanche in de Nederlandse eredivisie voor teams. De regerend kampioen staat na die pijnlijke 1-7 zondagmiddag weer voor een lastige klus. De Zeeuwen van Dallinga zijn thuis een gevreesde tegenstander: de komst van de kampioen zal ongetwijfeld voor een drukke zaal van thuissupporters zorgen. Die krijgen onder andere de wedstrijd tussen Jean Paul de Bruijn en Glenn Hofman te zien, Peter De Backer speelt tegen Ruben Legazpi, Steven van Acker tegen Therese Klompenhouwer en Berry Dallinga tegen Joey de Kok, twee van de betere Zeeuwen tegenover elkaar. De inzet: voor Dallinga een plaats in de subtop, voor Cues&Darts terugkeer in de top drie.

Bousema Lochem, met Tayfun Tasdemir als kopman, staat tegenover RCN Nieuwegein, Team Eekhoorn speelt uit tegen Paperclip met Jaspers-Polychronopoulos als publiekstrekker. Op deze 9e speeldag krijgt Aartsbouw een reguliere vrije dag, maar zal het team van Eddy Merckx zeker de koppositie behouden met 14 punten uit 8.

Harwig en Burgmans gaan in Brabantse ontmoetingen op zoek naar de eerste overwinning in deze competitie. Harwig reist naar SIS Biljart, Burgmans speelt thuis tegen Van Baal.

De opstellingen zijn zondag:

Dallinga.com-Cues&Darts/Xtreme

Jean Paul de Bruijn-Glenn Hofman

Peter De Backer-Ruben Legazpi

Steven van Acker-Therese Klompenhouwer

Berry Dallinga-Joey de Kok

Bousema/JBScues-RCN Nieuwegein

Tayfun Tasdemir-Dave Christiani

Jeffrey Jorissen-Gerwin Valentijn

Steffan Galla-Philippe Vandendriessche

Frans van Schaik-Henk Blauwblomme

Paperclip-Team Eekhoorn

Dick Jaspers-Nick Polychronopoulos

Anno de Kleine-Peter Ceulemans

Cédric Melnytschenko-Frans van Kuyk

Dan Breur-Jerry Hermans

Burgmans Biljarts- Van Baal Kelderafdekking

Tom Löwe-Roland Forthomme

Bart Ceulemans-Sam van Etten

Erwin Kivits-Sergio Jimenez

Marco Janssen-Thorsten Frings

SIS/Vervoort-Harwig OERbesitas

Jean van Erp-Rob Lamboo

Raymund Swertz-Stefan Lenting

Martien van der Spoel-Richard Dekker

Harrie van de Ven-Theo Moes