Peter Schuitema kampioen NK bandstoten klein extra-klasse

 WOUBRUGGE. In het weekend van 30 november – 1 december 2019 vond in het mooie clubgebouw van Biljartvereniging Jacobswoude de finale plaats van het bandstoten klein in de extra klasse (moyennegrenzen van 4,00 tot 6,00 en 100 caramboles).

De twaalf deelnemers waren, conform de nieuwe opzet van het kampioenschap, verdeeld in twee poules van 6. Iedereen speelde in de poule vijf partijen waarbij de nummers 1 en 2 zich konden plaatsen voor de kruisfinales.

Op de blauwe lakens was het voor sommige spelers even wennen maar al snel hadden ze het “goede gevoel” te pakken.

 

 

Op zaterdag werden in beide poules drie volledige ronden gespeeld. In beide poules waren prachtige, maar ook bijzondere, partijen te zien.

Zaterdag: Poule A

Hoogste serie van 41 voor Theo Derksen direct in zijn eerste partij.

Martin Vreekamp had in zijn eerste partij tegen Willem Siebelink na 8 beurten reeds 92 caramboles maar maakte “pas” in de 15e beurt de 100ste carambole.

In de tweede ronde was de partij tussen Theo en Willem zeer spannend. Na 21 beurten was de stand 94-96.

In de 23 beurt maakte Theo de 100ste caramboles, waarna Willem in de nabeurt de resterende 3 caramboles maakte.

Willem maakte in zijn partij tegen Henk Lub in de derde ronde in beurt 5 en 6 series van 23 en 26 en sloot de partij winnend af in de 14e beurt met een serie van 18. Martin had na 8 beurten reeds 67 caramboles, maar had nog 6 beurten nodig voor de resterende 33 caramboles.

Tussenstand op zaterdagavond na drie speelronden: Martin Vreekamp alleen aan kop met 6 punten en een prachtig moyenne van 7.14, gevolgd door Henk Lub met 4, twee deelnemers met 3, één met 2 en één met 0 punten.

 

Zaterdag: Poule B

Peter Schuitema sloot zijn eerste partij tegen Bas Bouwhuis in slechts 10 beurten winnend af met o.a. de hoogste serie in deze poule van 40.

In deze eerste ronde een spannende partij tussen Cor van de Groep en Marcel Krikhaar.

De tussenstand na 20 beurten: 74-80. Cor maakte in twee beurten de resterende 26 caramboles.

Ook in de tweede ronde kwam Cor wat later op gang. In zijn laatste twee beurten (15-16) maakte hij maar liefst 29 caramboles.

“Trage starter” Cor maakte ook in de derde ronde zijn faam waar. Cor had na 5 beurten in zijn partij tegen Hans de Jager geen enkele carambole gemaakt. Dit maakte hij in 9 beurten ruimschoots goed, door in de laatste 5 beurten maar liefst 72 caramboles te maken.

In deze derde ronde ook twee spannende partijen. Na beurt 22 was de stand in de partij tussen Marcel Krikhaar en Bas Bouwhuis 80-88. In beurt 24 sloot Marcel de partij winnend af met een serie van 20. 

In de partij tussen Henny Renskers en Peter Schuitema was de stand na 22 beurten 86-75. In de volgende drie beurten maakte Peter de resterende 25 caramboles tegenover Henny slechts 4.

Tussenstand op zaterdagavond na drie speelronden: Cor van de Groep aan kop met 6 punten, gevolgd door Peter Schuitema ook met 6, één deelnemer met 4, één met 2 en twee met 0 punten.

 

 

Op zondagmorgen om 10.00 uur begonnen de deelnemers aan speelronde 4.
 

Zondag: Poule A

Willem Siebelink won zijn partij tegen Anton Slof in slechts 11 beurten en begon, net als Theo Derksen zijn partij in de 1ste beurt met 31 caramboles.

Martin Vreekamp had de hoogste serie in deze ronde met 36. Ondanks deze mooie serie was het wel de eerste verliespartij voor Martin. Het was een spannende strijd tussen Martin en Theo. Tussenstanden na 5 beurten 60-63, na 8 beurten 60-88 en na 12 beurten 87-100.

In de vijfde ronde was de kortste partij van Anton in 10 beurten die dus flink uit zijn “slof” schoot in zijn laatste partij met tevens een mooie serie van 29.

De partij tussen Henk en Theo ging gelijk op: stand na 17 beurten 75-74 en na 22 beurten 100-92.

Ook de partij tussen Martin Vreekamp en Henk Lub was “bloedstollend” spannend, mede gezien de gevolgen voor de kruisfinales. Na 18 beuren 88-87, waarna Henk de partij in de 19e beurt met een serie van 13 winnend afsloot.

 

Zondag: Poule B

In ronde vier had Peter Schuitema de kortste partij in 15 beurten.  Tevens had hij ook de hoogste serie met 34.

Er was in ronde vijf een gelijkspel voor Marcel Krikhaar tegen Peter Schuitema in 22 beurten. In deze partij was de stand na 15 beurten 80-43. In 7 beurten wist Peter zijn achterstand van bijna 40 caramboles weg te werken.

 

 

Eindstanden poules na 5 partijen

Poule A

 

Naam

Pnt.

Car.

Brt.

Moy.

HS

P.Moy.

1

Henk Lub, Abbekerk

8

468

96

4,875

21

5,555

2

Willem Siebelink, Doetinchem

7

467

84

5,559

31

9,090

3

Martin Vreekamp, Almere

6

485

73

6,643

36

7,692

4

Theo Derksen, Grave

5

481

99

4,858

41

8,333

5

Anton Slof, Ter Aar

4

379

80

4,737

29

10,000

6

Joop Roelands, Broek op Langdijk

0

282

82

3,439

18

—

 

Naar kruisfinale: Henk en Willem.

 

Poule B

 

Naam

Pnt.

Car.

Brt.

Moy.

HS

P.Moy.

1

Peter Schuitema, Haren

9

500

91

5,494

40

10,000

2

Cor van de Groep, Bunschoten

8

439

92

4,771

23

7,142

3

Marcel Krikhaar, Dedemsvaart

5

478

108

4,425

30

7,692

4

Hans de Jager, Voorburg

4

362

103

3,514

22

4,000

5

Henny Renskers, Leiden

2

378

103

3,669

30

5,882

6

Bas Bouwhuis, Hoorn

2

343

97

3,536

28

4,545

 

Naar kruisfinale: Peter en Cor.

 

Kruisfinales

In de kruisfinale om plaats 3 liet Willem Siebelink in de partij tegen Cor van de Groep in slechts 14 beurten zien dat hij terecht bij de beste bandstoters van dit weekend behoorde. Cor had zijn goede vorm van de zaterdag helaas niet kunnen vasthouden en strandde op 47 caramboles.

De kruisfinale om de plaatsen 1 en 2 ging tussen Peter Schuitema en Henk Lub. Peter scoorde regelmatig zijn caramboles, hetgeen Henk niet lukte. Stand na 13 beurten 82-33. In beurt 14 was er een korte opleving van Henk met een serie van 24.

Uiteindelijk maakte Peter de partij in beurt 21 uit en strandde Henk op 77.

 

Volop complimenten na afloop

Namens de vereniging was het wedstrijdleider Ferry van Stralen die de spelers toesprak over hun prestaties. Natuurlijk werden ook het arbiterscorps en de vrijwilligers van biljartvereniging Jacobswoude niet vergeten. De officiële huldiging van Peter Schuitema als kampioen van Nederland vond plaats door bondsafgevaardigde en KVC voorzitter Piet Verhaar die dit met gepaste woorden vergezeld liet gaan. Tevens zei hij onder de indruk te zijn van de mooie accommodatie, de verzorging door de vrijwilligers van Biljartvereniging Jacobswoude en het prima optreden van de arbiters. Een oorkonde voor de vereniging voor de organisatie overhandigde hij aan Van Stralen. Bij monde van de kampioen werd namens de spelers dank uitgesproken voor het prima materiaal, de goede zorgen, het arbiterscorps en de vrijwilligers van de vereniging Jacobswoude. Er waren ook complimenten voor wedstrijdleider Van Stralen voor het uitzenden van alle partijen via een tweetal livestreams. Diverse supporters van de deelnemers hadden hierdoor de wedstrijden “op afstand” kunnen volgen.

De Biljartvereniging Jacobswoude kan, samen met de leden, weer terugkijken op een zeer geslaagd evenement dat op alle twee de dagen door een groot aantal toeschouwers is bezocht.

 

Eindstand NK bandstoten klein extra klasse 2019-2020

1

Peter Schuitema, Haren

2

Henk Lub, Abbekerk

3

Willem Siebelink, Doetinchem

4

Cor van de Groep, Bunschoten

5

Martin Vreekamp, Almere

6

Theo Derksen, Grave

7

Marcel Krikhaar, Dedemsvaart

8

Anto Slof, Ter Aar

9

Hans de Jager, Voorburg

10

Henny Renskers, Leiden

11

Bas Bouwhuis, Hoorn

12

Joop Roelands, Broek op Langdijk

 

 

Livestream tafel 1&2:
https://www.youtube.com/watch?v=AqgmkGlFT58

 

 

Tekst: Biljartvereniging Jacobswoude
Foto Erepodium v.l.n.r.: 2 Henk Lub, 1 Kampioen Peter Schuitema, 3 Willem Siebelink

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  
  
  
  
  
  
  
  
  
  
  

Het NK Ankerkader 47/2 Ereklasse in Haarlo: een fotoverslag

Alle NK’s Ankerkader zorgen al lang van te voren voor opwinding bij de biljartfijnproevers.

De beste Ereklassers bij elkaar! Voor diegenen die het kleine spel waarderen, en die de schijnbaar gemakkelijke maar in de praktijk zo moeilijke balbeheersing op waarde schatten, is het iedere keer weer genieten.

Toch waren er dit keer bij het Simonis Biljartlakens NK Ankerkader 47/2 wel wat kleine kanttekeningen te plaatsen. Het ontbreken van regerend Sam van Etten vanwege zijn focus op driebanden baart enige zorgen voor de toekomst van het ankerkader, zeker omdat bij Raymund Swertz eenzelfde verschuiving in aandacht heeft plaatsgehad. Zie ook dit artikel van Frits Bakker op Kozoom, en onze vooruitblik op het NK.

Niettemin was het bij HCR Prinsen weer een heerlijk biljartweekend, met goud voor Raymund Swertz na een finale tegen Jos Bongers in kenmerkende stijl: uit in één beurt. Een prestatie die overigens ook werd bewerkstelligd door de bronzen Gert-Jan Veldhuizen.

 



 

Veldhuizen: “Ik sta veel rustiger en meer gefocust aan tafel dan een paar jaar geleden, Dit komt omdat ik mijzelf voor mijn gevoel mentaal sterk heb verbeterd. Ook de support vanuit mijn volgers op social media geeft extra motivatie om mooie/korte wedstrijden te produceren. Mijn dank is daarom groot naar hen. Het fijnste moment van het toernooi was mijn partij in 1 beurt. Dat gebeurt niet elke dag en ben ik erg trots op!”

 

 

Swertz: “Het was weer een mooi toernooi. We hebben een mooie groep spelers en dat klikt goed onder elkaar. Het NK 47/2 was natuurlijk bij Dinand en Alie Prinsen. Jorien, onze dochter Yara en ik zijn daar kind aan huis dus het is voor mij erg speciaal om te winnen in Haarlo.”






 

Alle uitslagen:
https://www.biljartenhaarlo.nl/nk-47-2

 

Tekst: KNBB
Foto’s: Ton Smilde
 

 

Ivo Aarts verovert Nederlands Kampioenschap 9-ball

DRACHTEN – De derde discipline 9-ball van het NK Pool 2019 is gewonnen door Ivo Aarts. De 26-jarige speler uit Buchten (Limburg) won de finale met 8-5 van Marc Bijsterbosch. Dit is de afsluiting van een mooie poolweek, waarin ook zowel de Mosconi Cup als de Atlantic Challenge Cup werden gespeeld.

 


 

Ivo Aarts speelde vandaag uiterst sterk in de Finaleronde van het NK 9-ball. Hij won in de Double KO fase van Mika van Berkel (8-4), Quinten Pongers (8-1) en Tjeerd Hoekema (8-5). In de kwartfinale speelde hij nogmaals tegen Mika van Berkel, waar hij wederom aan het langste eind trok (8-4). In de halve finale trof hij Yannick Pongers, die verrassend de laatste 4 haalde. Ook hier was Ivo de sterkste (8-6). In de finale tegen Marc Bijsterbosch kwam Ivo Aarts snel op 7-1, waarna Marc knap terug kwam en de achterstand verkleinde tot 7-5. In het rack dat daarop volgde scratchte Marc op de break, waarna Ivo met ball-in-hand professioneel de tafel leegschoot en het Nederlands Kampioenschap 9-ball naar zich toe trok.

 



 

Mede dankzij het goud dat Ivo Aarts vandaag heeft gepakt en het zilver bij de 1e NK-discipline straight-pool, voert hij het NK-klassement aan. Op de tweede plaats staat Marc Bijsterbosch en Jan van Lierop staat op de derde plaats. Nummers 1 en 2 van het klassement verdienen een ticket voor het EK Pool volgend jaar.

 


 

Over twee weken wordt het NK Pool 2019 vervolgd met de vierde discipline, het 8-ball. Inschrijven kan nog altijd via www.nkpool.nl.

 



 

Het event wordt mede mogelijk gemaakt dankzij onze sponsors en partners: N-Joy Poolcentrum Drachten, Biljartcentrum De Distel, Aramith, Erima, Iwan Simonis, Hague 5, Nederlandse Loterij en OrangeForks Productions. Ook bedanken we de Richard Sewgobind en Richard van Merrienboer (zaalhouders), Hilbrand Boschma (ondersteuning zaal), Jimmy Worung, Melvin Reese en Pascal De Smit (livestream), Frederique Rijsdijk en Rob Kleinjans (fotografie), Gino De Ruyter (wedstrijdleiding), Xavier Karis, Sang Vonk en Henk Gessel (referees) en Arno Hartman (co-organisator en commentator).


 

Links:

 

 










 

 

Tekst: Jok Tang (KNBB Sectie Pool)
Foto’s: Rob Kleinjans

Amigio alleen aan de leiding in Eredivisie Snooker

Dankzij een 7-2 overwinning op bezoek bij Mediacaster CAG in Groningen gaat Amigio uit Maassluis alleen aan de leiding in de KNBB eredivisie snooker na de zesde speeldag op zaterdag 23 november. Medekoploper Snookerij Leiden verloor immers thuis met 4-5 van HOB Nijmegen en volgt nu als nummer drie op drie punten. Sportcentrum Utrecht won de topper tegen Vlaardingen met 7-2, waardoor beide teams nu de vierde plaats delen. Westend Zaandam rukte 30 november op naar de tweede plaats op twee punten van Amigio door de inhaalwedstrijd tegen InterConnect De Dieze met 7-2 te winnen.

Amigio-kopman René van Rijsbergen uit Breda liet zich in Groningen van zijn meest effectieve kant zien door zijn drie partijen tegen Dennis van der Zee, Johan Koops en Ronald Rennen stuk voor stuk met 3-0 te winnen. Ameer Baksh volgde dat genadeloze voorbeeld. Van der Zee (3-1) en Koops (3-2) wisten wel te winnen van Amar Chedoe, die nog wel Rennen versloeg met 3-2. Meervoudig landskampioen Amigio staat nu drie punten los aan kop van de eredivisie.

 

 

Snookerij Leiden ging in eigen huis nipt onderuit tegen HOB Nijmegen. Win Monfils won namens de thuisploeg van Freek Bettonviel en de Ier David O’Halloran. Dat HOB-duo wist echter wel te winnen van zowel Rogier van der Kamp als Xander van Rossem. Die twee Leidse troeven wonnen op hun beurt van Peter Phoelich, die wel als enige Monfils wist af te troeven. Door de 4-5 nederlaag volgt Snookerij Leiden nu op drie punten van Amigio.

Sportcentrum Utrecht sloeg thuis toe tegen voormalig koploper Vlaardingen. De Utrechtse aanvoerder Roy Stolk versloeg een andere verzamelaar van NK-titels Raymon Fabrie met 3-0 en bleef ook ongeslagen tegen Marinus Teerling en René Tinge. Fabrie versloeg, mede door een 112-break, wel Feylinn Janssen met 3-2. Het tweede Vlaardingse punt kwam van Teerling, die Bas Verviers wist af te troeven. Beide teams totaliseren nu 30 punten.

 

 

InterConnect De Dieze won thuis in Den Bosch met 5-4 van Final Touch Amsterdam, waarbij Nederlands kampioen Joris Maas de basis legde met drie overwinningen op Mischa Francesco, Joeri Reisig en Shahzeb Kamal. Ook Berry Franssen en Sander Tierolf zegevierden over Francesco, maar verloren beiden van zowel Reisig als Kamal.

Titelverdediger Westend Zaandam won thuis met 6-3 van promovendus Snooker Utrecht uit Vleuten. Jack Bruins en Michael Chung bleven ongeslagen tegen Jasha Kiers, Mike van Voorst en Mark Koppert, maar het bezoekende drietal wist wel van Eddy de Boer te winnen. Een week later won Westend in eigen huis het inhaalduel tegen InterConnect De Dieze Den Bosch met 7-2. Sebastiaan Kan won met 3-0 van Remko Boselie en versloeg met 3-2 zowel Nick Tielemans als Nederlands kampioen Joris Maas. Maas versloeg wel Jack Bruins en Michael Chung, maar die twee bleven wel Tielemans en Boselie de baas. Zo hijst Westend zich weer in het spoor van grote rivaal en koploper Amigio.

 

6e speelronde KNBB Eredivisie Snooker 2019/2020, zaterdag 23 november 2019

InterConnect De Dieze Den Bosch – Final Touch Amsterdam 5-4

Sportcentrum Utrecht – Vlaardingen 7-2

Mediacaster Cue Action Groningen – Amigio Maassluis 2-7

Snookerij Leiden – HOB Nijmegen 4-5

Westend Zaandam – Snooker Utrecht I Vleuten 6-3

 

5e speelronde KNBB Eredivisie Snooker 2019/2020, zaterdag 30 november 2019 (inhaalduel)

Westend Zaandam – InterConnect De Dieze Den Bosch 7-2

 

Stand

1. Amigio Maassluis 6-36

2. Westend Zaandam 6-34

3. Snookerij Leiden 6-33

4. Sportcentrum Utrecht 6-30

5. Vlaardingen 6-30

6. Mediacaster Cue Action Groningen 6-26

7. Final Touch Amsterdam 6-24

8. HOB Nijmegen 6-22

9. InterConnect De Dieze Den Bosch 6-18

10. Snooker Utrecht I Vleuten 6-17

 

Tekst: Peter de Brie
Archeffoto’s Van Rijsbergen & Stolk ©Corné Kuijpers

Blomdahl neemt wereldtitel over van Jaspers

RANDERS – De nieuwe wereldkampioen driebanden heet Torbjörn Blomdahl, de man die zijn titel na een glorieus jaar moest inleveren is Dick Jaspers. De Nederlander blijft wel fier de nummer één van de wereldranglijst. Het Zweedse volkslied klonk voor de 57-jarige Blomdahl op de zaterdagavond dat het WK in Randers werd afgesloten. Hij vierde zijn kampioenschap en come-back met zijn 80-jarige vader Lennart op de tribunes en in een volle zaal met enthousiaste toeschouwers. Wie had ooit nog gedacht dat Torbjörn Blomdahl na wat mindere jaren in de herfst van zijn carrière toch nog de wereldtitel zou halen in een veld met alle kampioenen van zijn generatie en heel veel jonge talenten.

Maar ook na een paar mindere jaren van de zesvoudige wereldkampioen en meest gelouterde biljarter in de historie van het driebanden in het spoor van de eeuwige legende Raymond Ceulemans. De enige die hem zaterdagavond in de finale nog kon bedreigen was de Vietnamees Duc Anh Chien Nguyen, 38 jaar, een nieuwkomer, maar een gevreesde concurrent voor de komende jaren. De finale had al bijna een magische start voor Torbjörn Blomdahl: serie van zeven, voorsprong van 14-0, 16-2 en 22-3, dus eigenlijk was de wedstrijd voor de pauze al gespeeld. Wie echter de kleine, bijna verlegen Duc Anh Chien kent, weet dat hij nooit opgeeft en altijd blijft vechten. Dat ondervond ook Blomdahl na de pauze. De score liep nog naar 27-6, maar dan zette de Vietnamees plotseling de turbo aan en kwam hij langzaam terug naar 27-12, 27-18, 30-24 en zelfs 31-30.

 

 

De toeschouwers veerden recht in die fase dat de wedstrijd plotseling leek te kantelen. Het scorebord tikte verder in het voordeel van de Vietnamees… het zou toch niet waar zijn dat deze kleine, onervaren vechtersbaas de grote, in topvorm verkerende Blomdahl nog ging bedreigen? Zo ver kwam het evenwel net niet meer. De Zweed ging met series van 6 en 3 naar het einde bij een score van 40-30. Duc Anh Chien sprak nog één keer mysterieuze krachten aan, begon aan de nabeurt met 1, 2, 3, naar 5, 6 en 7, maar miste toen op drie caramboles van het einde.

De vreugde kon Torbjörn Blomdahl, het Zweedse mirakel in deze discipline, de hurricane, de gouddelver van het driebanden en welke bijnamen hij allemaal niet heeft gekregen in zijn lange carrière, die prachtige vreugde kon eindelijk afstralen van de 57-jarige nieuwe wereldkampioen. Voor de zevende keer in zijn loopbaan was hij de allerbeste, op het podium met Duc Anh Chien, een coming-man uit het verre Vietnam, met Semih Sayginer, teruggevochten naar de wereldtop, maar niet bekroond met een tweede wereldtitel en Sameh Sidhom, de jongste van de finalisten, de Egyptenaar die jammer genoeg nog te veel ups en downs heeft in zijn carrière.

Tobjörn Blomdahl maakte later zijn round-up: over het béétje geluk met die curieuze, haast ogelooflijke twee series van 8 in de shoot-outs tegen Lütfi Cenet en Eddy Merckx. ,,Daar had ik wel een beetje geluk bij nodig, anders had ik eruit kunnen liggen.” Het verhaal van zijn vader op de tribunes, die hem kennelijk nog net iets meer kracht had gegeven om deze nieuwe titel te halen. ,,Ik wist wel dat het beter met me ging de laatste tijd, ook fysiek en ook dat ik beter ging spelen, omdat ik meer trainde en me goed voelde. Mijn ziekte heeft me wat geremd, maar ik ben weer helemaal beter.”

,,Het waren bijna stuk voor stuk bizarre partijen, met grote marges, terugvechten in hachelijke situaties en nu tegen de Vietnamees, in de finale, mocht ik natuurlijk nooit meer verliezen. Zo’n enorme voorsprong, zo’n groot gat om te overbruggen. Maar ik liet hem terugkomen, ik viel een tijdje stil, waardoor hij zelfs zo ver in de partij kwam, dat er maar twee punten verschil meer was. Ik begon me natuurlijk wat ongemakkelijk te krijgen, de stress kwam over me, maar gelukkig kwam ik op tijd weer goed in mijn spel. Maar nog was het nog niet over: hij moest er tien in de nabeurt en stopte pas op drie van het einde.”

Hij schetste over zijn tegenstander: ,,Ik ken hem al wat langer, we spelen allebei met een Molinari keu, we trainen wel eens samen en gaan demonstraties geven als we daar zijn. Ik had hem al zien komen, het was niet zo maar uit het niets. Het is een speler met een geweldige techniek, een afstoot van goud. Hij kan heel goed biljarten en speelt onbevangen. Zo won hij in de halve finale ook van Sayginer. En dat bracht hem ook nog heel dichtbij op het einde van de finale. Het is wel zo dat hij geen geweldig moyenne heeft gespeeld: zo rond de 1.500 over het toernooi. Dan is het bijzonder dat je zo ver komt. Met een beetje geluk hier en daar, maar toch dankzij zijn grote kwaliteiten. Ik ben uiteindelijk niet alleen heel blij dat ik heb kunnen winnen, maar ook dat ik van deze Vietnamees heb gewonnen, want hij is heel, heel gevaarlijk.”

Het 72e toernooi om de wereldtitel werd voorafgegaan door de plotselinge dood van een biljarticoon: de 77-jarige Nobuaki Kobayashi, grote rivaal van Raymond Ceulemans in de gloriejaren van de Belgische grootmeester, ging heen in zijn land Japan aan de vooravond van de WK start in Randers. Hij werd plechtig herdacht bij de opening van het toernooi en kreeg in de dagen daarna grote aandacht over heel de wereld. Kobayashi won in zijn carrière twee wereldtitels driebanden.

De WK ging van start met 48 spelers uit 23 landen, van wie er 32 zich plaatsten na de voorronden. De beste speler in die voorselectie was Eddy Merckx met een winstpartij van 40 in 13 beurten en een hoogste serie van 18.

De partij tussen Dion Nelin en Jae-Ho Cho kreeg een historisch karakter. De Deen en de Koreaan speelden gelijk met 40-40 in 11, één van de beste, gecombineerde partijen aller tijden met series van zestien voor Nelin en 14 voor Cho. De shoot-out eindigde in een 5-2 winst voor Nelin.

Torbjörn Blomdahl, die Lütfi Cenet in een shoot-out ook al had uitgeschakeld met 8-2, lanceerde zijn triomftocht in de volgende ronde bij de beste zestien. De Zweed speelde na een prachtig slot gelijk tegen Eddy Merckx (40-40 in 22) en toen volgde een zelden vertoond spectakel in de shoot-out: Merckx startte met 7, Blomdahl antwoorde met 8. Dion Nelin versloeg in diezelfde ronde Martin Horn in de shoot-out (1-0) en Sameh Sidhom van Roland Forthomme met 4-1. Dick Jaspers nam afscheid van zijn wereldtitel door verlies tegen Semih Sayginer: 40-29 in 20).

In de volgende ronde (laatste 8) schakelde Blomdahl ook de laatste Deen in het toernooi uit: Dion Nelin werd verslagen met 40-19 in 17. De vier spelers voor de laatste finale waren Blomdahl, Sidhom, Sayginer en Nguyen, die uiteindelijk leidde tot een gewonnen finale door Torbjörn Blomdahl voor de Vietnamees Duc Anh Chien Nguyen.

Tekst: Frits Bakker

Foto: Torbjörn Blomdahl (Kozoom Studio)

 

 

 

Dick Jaspers raakt zijn wereldtitel kwijt in Randers

RANDERS – De meest gelouterde van het hele veld, Torbjörn Blomdahl, schitterde op de dag dat de kampioenen hun uittocht maakten. De hoofdrol voor de Zweed, die voor het eerst sinds jaren weer eens steun krijgt van zijn 80-jarige vader Lennart, is prachtig om te zien op deze dag waarop zo veel kopstukken werden uitgeschakeld. Het WK driebanden werd op vrijdag (black Friday) beroofd van vier van de zes van zijn grote kanshebbers met een vracht aan wereldtitels. De gladiatoren Dick Jaspers (uittredend titelhouder), Dani Sánchez, Eddy Merckx en Marco Zanetti werden uitgeschakeld in het voortraject op vrijdag met zestien spelers. De slotdag met vier wordt een strijd zonder Nederlanders, Koreanen en Belgen: de knock-out was hard en onverbiddelijk. Torbjörn Blomdahl, nu toch echt terug van weggeweest, schakelde niet alleen Eddy Merckx uit in een sensationele shoot-out, maar in de kwartfinales ook de laatste Deen Dion Nelin.

Dick Jaspers verdween uit het toernooi door Semih Sayginer en moest zijn wereldtitel inleveren, die hij met trots heeft verdedigd in 2019. Marco Zanetti werd uitgeschakeld door Tayfun Tasdemir, Dani Sánchez door Duc Anh Chien Nguyen en Eddy Merckx door Blomdahl. Jaspers verspeelt veel rankingpunten van de overwinning op het vorige WK, maar kan wel een stootje verdragen. Jérémy Bury en Nguyen Quoc Nguyen raken wat achterop, Semih Sayginer, ook op het laatste podium in Caïro, behoudt zijn punten, want hij speelt zondag in de halve finales.

De partijen voor een plaats in de finale:

12.00: Torbjörn Blomdahl-Sameh Sidhom

14.00: Semih Sayginer-Duc Anh Chien Nguyen

17.00: Finale

Dion Nelin moest na een paar briljante optredens het toernooi verlaten in een kansloze partij tegen Blomdahl. De pauze in die partij ging na een serie van 13 van de Zweed al in na drie beurten (20-5). Nelin was niet meer in staat tot een tegenaanval. Blomdahl had na 13 beurten nog vier beurten nodig voor zijn laatste carambole (40-19 in 17), maar had niets meer te vrezen van de Deen, die zich meer dan waar heeft gemaakt voor de sponsor die hem de kans heeft geboden om de wereldtop te halen als professioneel biljarter.

Sameh Sidhom, niet verwend met World Cup successen, maar bijna elk jaar kampioen van zijn land en van Afrika, haalde na een succes in de World Games gelukkig weer eens op eigen kracht de beste vier van een WK. De enige Afrikaan, die hoog op de ranking staat, versloeg Nikos Polychronopoulos in de kwartfinale met 40-27 in 28 met als uitschieter een serie van 9 en de Griek na een sterk toernooi niet in staat om tegenstand te geven.

Duc Anh Chien Nguyen, tot voor kort nog een onbekende op het mondiale podium, staat voor de tweede keer in een halve finale. In de World Cup van Veghel en nu zelfs op het WK in Randers, waar de bescheiden kerel het pad van Tayfun Tasdemir kruiste in de kwartfinale. De riante start van de Vietnamees bracht hem op een voorsprong van 17-9 in 12 en 23-13 in 16. Tasdemir slaagde er niet in om die kloof te dichten, ondanks series van 6 en 2 in de slotfase. Nguyen zegevierde met 40-33 in 26 met een slotserie van vier.

Semih Sayginer en Quyet Chien Tran maakten er een taai gevecht van met na de 10-1 voor Tran de 19-19 tegen de stop en in de laatste fase 37-37. Tran schitterde in de partij met 9, Sayginer twee keer met 8. Het laatste woord was voor de Turkse tovenaar met 3 naar de finish: 40-37 in 17.

Torbjörn Blomdahl toonde zich de gelukkigste van de hele arena na zijn ovewinning op Eddy Merckx in de shoot-out met 7 tegen 8 en en in de kwartfinale tegen Dion Nelin. ,,Het voelt zo fantastisch om de beste vier van een WK te halen, zeker nu mijn vader weer eens komt kijken”, zei de Zweed aan de vooravond van de finaledag. ,,Ik had al langer het gevoel dat ik op mijn weg terug was in de World Cups van Blankenberge en Veghel. Maar nu valt het allemaal goed, ik had een beetje geluk tegen Cenet. Het is wonderbaarlijk dat ik twee keer 8 maak in een shoot-out en daarna mijn vader op de tribune in zijn armen kon vallen.” Met zijn vader Lennart werd Torbjörn twee keer wereldkampioen landenteams in Viersen: in 1991 en 1997. ,,Hij zal zondag zeker mijn grootste fan zijn.”

Achtste finales, 1e deel:

De wervelwind was terug in de arena in een sessie waarin drie van de vier partijen in een shoot-out eindigden. Torbjörn Blomdahl (57) was miraculeus goed en koelbloedig in zijn tweede verlenging in twee dagen. Donderdag startte de Zweed met 8 tegen Lütfi Cenet na de 40-40 in de reguliere partij. Vrijdag overtrof Blomdahl de 7 waarmee Eddy Merckx van acquit was gegaan. De juichkreet klonk door de zaal alsof hij het WK al had gewonnen, de ontlading bij de zesvoudige wereldkampioen was immens groot.

Drie keer 40-40 in één sessie, dat zal nooit vertoond zijn op een WK, waar in opgemaakt vroeger jaren nooit knock-out werd gespeeld. Het was de balans van die eerste ronde met acht spelers in de arena. Sameh Sidhom en Roland Forthomme matchten in 21 beurten, Torbjörn Blomdahl en Eddy Merckx in 22 en Dion Nelin en Martin Horn in 26.

De meest opvallende score: Martin Horn die twee keer 9 maakte tegen Dion Nein, naar het eind tien punten voor stond en de voorsprong nog liet glippen. De Deen, toegejuicht door de thuisaanhang, vocht in de laatste beurten eerst terug met 6 en na een slot van 5 door Horn met twee in de nabeurt. De Duitser miste in de shoot-out van acquit, Nelin had aan één winnende carambole voldoende (40-40, 0-1).

Torbjörn Blomdahl was de betere starter dan Eddy Merckx met een serie van 11 voor 20-13 in 8 beurten. Die marge bleef een tijdje staan, totdat Merckx zijn gevreesde mentale kracht bovenhaalde en bego aan de counter. De Belg kwam terug met een 7 naar het einde (33-36), miste zijn 40e twee keer en zo kon Blomdahl gelijkmaken. De shoot-out van Merckx was veelbelovend: 7 van acquit leek een veilige marge. Maar Blomdahl was verbluffend in de gelijkmakende beurt met sublieme punten, waarvan de zesde de mooiste was, botsend en slepend langs de lange band. Het resulteerde in een ‘acht’ die de toeschouwers in extase bracht.

Sameh Sidhom haalde het kunstje ook nog uit tegen Roland Forthomme, na een voorsprong in vrijwel heel de partij (15-7, 29-15), maar dan schoot de Belg wakker met 9 (30-24) en ging het zij-aan-zij naar de streep: 40-40 in 21. Sidhom scoorde maar één keer van acquit, maar Forthomme miste de kans voor open doel.

De enige partij die ‘regulier’ werd beslist in deze ronde was die tussen Nikos Polychronopoulos en Nguyen Quoc Nguyen. De pauze werd bereikt bij 20-19 voor de Giek, die vanaf die fase uitliep met 8 en niet echt meer werd bedreigd: 40-33 in 27.

Achtste finale, 2e deel

Het tweede part, met vier wereldkampioenen in de arena, stond qua spanning in de schaduw van de eerste vier partijen. De sensatie was des te groter. Dick Jaspers-Semih Sayginer waren in theorie de meest boeiende partijen, maar ook Marco Zanetti-Tayfun Tasdemir was een publiektrekker. En Dani Sánchez kon zich maar beter niet vergissen in de klasse van de rijzende topspeler Duc Anh Chien Nguyen.

Eddy Merckx, met opgeheven hoofd, was de eerste met een titel op zijn naam die afhaakte in de vorige speelronde. Dick Jaspers, Dani Sánchez en Marco Zanetti volgden in zijn spoor. De regerend kampioen speelde een bizarre wedstrijd. Jaspers startte met een 17-0 voorsprong in 5 beurten tegen Sayginer, maar vergaloppeerde zich na de pauze (en een ’10’ van de Turk) in de tweede helft, omdat zijn scorend vermogen plotseling wegviel. Sayginer kreeg en nam de vrije doorgang en sloot het boek voor de titelhouder op 40-29 in 20 beurten.

Marco Zanetti maakte net zo’n machteloze indruk tegen Tayfun Tasdemir en liep na een nog vlotte start (serie 9, 16-11 voorsprong) na de pauze in de val van zijn tegenstander. De Italiaan scoorde nog twee keer in zijn laatste vijf beurten, Tasdemir kon met drie keer vijf en twee keer vier toeslaan naar het einde (40-27 in 21 beurten).

Dani Sánchez, getekend om de zorgen voor zijn zieke vader, vond niet de power om de Vietnamees Duc Anh Chien Nguyen onder druk te zetten. De Spanjaard hield het nog bij tot 13-13, maar werd definitief gelost door een serie van 13 in de 14e beurt. Die marge kon hij niet meer ophalen, ondanks een laatste stuiptrekking bij 40-28 in de nabeurt met 8 (40-36 in 31).

Quyet Chien Tran, de andere en meer geroutineerde Vietnamees, liet de laatste Koreaan uit het toernooi verdwijnen in een partij waarin de hoogste serie van beide op 5 bleef en Tran won met 40-29 in 22.

Smooth ride titelhouder Jaspers op WK onverwacht gestuit

Dick Jaspers, regerend wereldkampioen en nummer 1 van de wereld, had een geweldige start aan het WK Driebanden in het Deense Randers.

Alles liep op rolletjes: zijn poulewedstrijden werden met zelden vertoond machtsvertoon gewonnen, Dick’s moyenne was in orde, en hij maakte de hoogste series van alle deelnemers. Hij versloeg tot tweemaal toe Dustin Jaschke, zowel in de poulefase als in de laatste 32 – en in beide gevallen ging Jaspers als een speer van start.

 

 

Ook bij de laatste 16 wedstrijd tegen Semih Sayginer had Dick een geweldig begin. Paul Brekelmans (KNBB Sectie Driebanden): “Jaspers begon voortvarend en nam na 4 beurten al een 17-0 voorsprong. Sayginer kwam, meteen na de pauze, na een serie van 10 voor het eerst op voorsprong (20-21) en zette even later bij 28-29 de beslissende demarrage in.”

Zo betekende deze partij een onverwacht vroeg eindstation voor de titelhouder, die voorafgaand aan het WK nog de Lausanne Billard Masters won.

De eerste plaats op de wereldranglijst lijkt gezien de grote voorsprong op de concurrentie vooralsnog niet in gevaar.

 

 

Tekst: KNBB
Foto’s ©CEB/Billardmagazin Touch

WK kijkt uit naar prachtige affiches: Jaspers-Sayginer

RANDERS – De grote schoonmaak van de Europese spelers markeerde de eerste finaleronde van het WK driebanden in Randers. De laatste Deense speler in het veld van zestien, Dion Nelin, was de onbetwiste ster van de dag met een overwinning op de ongelukkige verliezer Jae-Ho Cho. Dani Sánchez, Nikos Polychronopoulos en Marco Zanetti waren de andere uitblinkers van deze dag. De dominantie van de Europeanen is indrukwekkend: ze zijn nog met elf spelers bij de laatste zestien van het toernooi. De kenners beweren dat het gevecht tussen Nelin en Cho (40-40, shootout 5-2 voor Nelin) misschien wel de beste wedstrijd is die ooit is gespeeld.

In de afrekening op donderdagavond is Wan Young Choi de enige van de Koreanen die over is, drie Vietnamezen dingen nog mee naar de eindronden en de Egyptenaar Sameh Sidhom is nog onder de beste zestien spelers. Het andere veld bestaat uitsluitend uit Europeanen.

De volgende ronde geeft veel attractieve affiches te zien:

12.00:
Eddy Merckx-Torbjörn Blomdahl
Martin Horn-Dion Nelin
Nikos Polychronopoulos-Nguyen Quoc Nguyen
Roland Forthomme-Sameh Sidhom

14.00:
Dick Jaspers-Semih Sayginer
Wan Young Choi-Quyet Chien Tran
Dani Sánchez-Duc Anh Chien Nguyen
Marco Zanetti-Tayfun Tasdemir.

De eerste knock-outs van dit WK gingen van start met misschien wel de mooiste en meest hoogstaande partij in de historie van het driebanden. Dion Nelin en Jae-Ho Cho bestreden elkaar in een ongekende wedstrijd van wereldklasse. De eerste vijf beurten waren nog een warming-up in het voordeel van Cho: 9-6. Daarna ontplofte de partij en werden de toeschouwers verwend met een regelrechte kraker.

De Deen bestookte zijn tegenstander eerst met een serie van 16 (22-9), de Koreaan antwoordde een beurt later met 14 (25-25) en vanaf die fase ontrolde zich een thriller zonder weerga. Nelin finishte als eerste met serietjes van 3-7-0-5, Cho trok de eindstand gelijk met 3-1-6-5. Na 11 beurten stond het scorebord op 40-40, de verlenging moest de winnaar aanwijzen. Het Deense thuispubliek applaudiseerde voor 5 vanaf de acquit, Jae-Ho Cho miste na 2. Voor beide spelers 3.636 gemiddeld in de reguliere partij, zelden vertoond.

Het was nog niet eens alles voor die eerste sessie. Torbjörn Blomdahl en Lütfi Cenet speelden in het dubbele aantal beurten ook gelijk: 40-40 in 22 beurten na een adembenemende slotfase, waarin Blomdahl lang het initiatief had, Cenet terugkwam met zes in de slotfase en twee matchpunten miste. De Zweed ging als eerste uit, Cenet maakte gelijk met 1. De shoot-out van Blomdahl startte spectaculair met 8, Cenet miste na twee punten en verloor de partij.

De tweedeling van het hoofdveld werd daarna onder meer gekenmerkt door het prachtige optreden van Nikos Polychronopoulos, die zijn weg naar winst opende tegen Javier Teran met een serie van 11 in de zevende beurt en weer zeven beurten later de finish haalde met 40-26. De Ecuadoriaan kon zichzelf niets verwijten, want kan terugkijken op een sterk toernooi.

Dick Jaspers had een trage aanloop tegen Dustin Jäschke met twee spelers die elkaar het leven zuur maakten en niet tot hoge scores kwamen. De wereldkampioen leidde met 11-9 in veertien, maar vond daarna zijn grootse vorm in de 15e beurt met een serie van 17, met een paar van zijn geniale oplossingen, naar 28-16. Het Duitse verzet was gelijk gebroken en eindigde na twee keer 3 met 40-25 in 23.

Semih Sayginer duwde de tweede Deen Jacob Sörensen van het podium na een vloeiend begin met 35-8 in 10 (twee keer acht, zes en vier in die eerste beurten, maar had daarna wonderlijk genoeg 9 missers in zijn volgende 13 beurten naar de finish (40-36 in 23). Murat Naci Coklu, de tweede in de rij van vier Turken, was eerder al uitgeschakeld door Martin Horn met 40-30 in 21.

De jongste uit het gezelschap, Myung-Woo Cho, had niet zijn beste dag en liep tegen Sameh Sidhom aan in een partij zonder hoge scores (40-34 in 29). En de Mexicaanse outsider Javier Vera bracht het dit keer op een WK niet verder dan de eerste knock-outs, waarin hij werd gevloerd door Quyet Chien Tran, die de trekker resoluut overhaalde in de laatste beurt met 11 (40-25 in 25).

Eddy Merckx opende het bal met een routineuze 40-34 tegen Sung-Won Choi in 21 beurten nadat hij een achterstand met 28-19 had goedgemaakt met een serie van 9 en met 5, 2 en 1 de stilvallende Koreaan achter zich had gelaten. Arnim Kahofer bood onverwacht veel tegenstand tegen Nguyen Quoc Nguyen, maar de serie van 11 van de Oostenrijker voor een voorsprong van 28-19 kreeg geen vervolg. Roland Forthomme brak het verzet van de jonge Fransman Gwendal Maréchal (40-30 in 34).

En in de laatste ronde van de vier sloten Dani Sánchez en Marco Zanetti de dag af met een spetterend vuurwerk. De Spanjaard was tegen Pedro Gonzalez snel uit de start met 22-8 in 8 en sloot zijn missie af met 5, 7 en 6, goed voor 40-10 in 13. Marco Zanetti stond tegenover zijn voormalige Agipi teamgenoot en domineerde vanaf de start: de serie van 12 in de 11e minuut was de knock-out voor de Fransman (40-21 in 15). Duc Anh Chien Nguyen, de nieuwe Vietnamese ster, lanceerde zichzelf tegen HaengJik Kim met een serie van 14 naar 33-13 was was de riante winnaar met 40-20 in 22. Tayfun Tasdemir stuurde de laatste van de overzeese spelers, Erick Tellez uit Costa Rica, naar huis met 40-19 in 19 beurten.

Tekst: Frits Bakker

Foto Dion Nelin (Kozoom Studio)

 

Dick Jaspers start tegen Duitser Jäschke op WK

RANDERS – In de allerlaatste van 48 wedstrijden in de voorronden van het WK driebanden in Randers ging de Belg Roland Forthomme met de beste partij aan de haal. Hij versloeg Torbjörn Blomdahl met 40-21 in 11 beurten en verbeterde op de valreep de wedstrijd van Jae-Ho Cho in 12 beurten. De tweede Belg in dit toernooi na Eddy Merckx, voor zijn vrienden ‘Rolandinho’ en pas 49 geworden, rangschikte zich door die snelle partij onder de hoogst geplaatste spelers voor de knock-out. Hij werd vierde na Merckx, Tasdemir en Jaspers.

De bekendste speler die in de laatste sessie uit de boot viel was Jung-Han Heo, ondanks een overwinning tegen de Mexicaan Javier Vera met 40-29 in 24. Daardoor eindigde Lütfi Cenet zelfs nog als poulewinnaar, de enige met 2 matchpunten.

Roland Forthomme en Torbjörn Blomdahl hadden een flitsende start in hun laatste partij. De Belg, één van de vier wereldrecordhouders hoogste serie met 28, begon met 8, de Zweed antwoordde in de tweede beurt met 11. Al snel bouwde Forthomme zijn voorsprong uit en in zijn laatste drie beurten finishte hij met 7, 6 en 2.

Nguyen Quoc Nguyen versloeg in de laatste sessie Myung-Woo Cho met 40-31 in 21, Dani Sánchez won van Sung-Won Choi met 40-34 in 22. In die poule is Michael Nilsson definitief uitgeschakeld.

Het hoofdtoernooi start onder andere met de clash tussen twee voormalige teamgenoten van het beroemde Agipi team: Marco Zanetti en Jérémy Bury. Andere opvallende partijen: Martin Horn-Dion Nelin, Eddy Merckx-Sung-Won Choi, HaengJik Kim-Murat Naci Coklu, Lütfi Cenet-Torbjörn Blomdahl, Jae-Ho Cho-Duc Anh Chien Nguyen en Semih Sayginer-Jacob Sörensen.

De partijen voor de eerste knock-out vanaf 14.00 uur:

14.00:

Eddy Merckx-Sung-Won Choi

Torbjörn Blomdahl-Lütfi Cenet

Martin Horn-Murat Naci Coklu

Jae-Ho Cho-Dion Nelin

16.00:

Nikos Polychronopouloz-Javier Teran

Nguyen Quoc Nguyen-Arnim Kahofer

Sameh Sidhom-Myung-Woo Cho

Roland Forthomme-Gwendal Maréchal

18.00:

Dick Jaspers-Dustin Jäschke

Semih Sayginer-Jacob Sörensen

Wan Young-hoi-Yusuke Mori

Quyet Chien Tran-Javier Vera

20.00:

Dani Sánchez-Pedro Gonzalez

HaengJik Kim-Duc Anh Chien Nguyen

Jérémy Bury-Marco Zanetti

Tayfun Tasdemir-Erick Tellez

De winnaars van de poules in de voorronden:

Eddy Merckx (België) 4-2.500-18
Tayfun Tasdemir (Turkije) 4-2.424-12
Dick Jaspers (Nederland) 4-2.352-12
Roland Forthomme (België) 4-2.000-11
Nguyen Quoc Nguyen (Korea) 4-2.000-8
Wan Young Choi (Korea) 4-2.000-7
Dani Sánchez (Spanje) 4-1.904-7
Jae-Ho Cho Korea) 4-1.860-14
Martin Horn (Duitsland) 4-1.860-10
HaengJik Kim (Korea) 4-1.860-7
Quyet Chien Tran (Vietnam) 4-1.818-12
Nikos Polychronopoulos (Griekenland) 4-1.568-15
Sameh Sidhom (Egypte) 4-1.481-8
Semih Sayginer (Turkije) 3-1.951-13
Jérémy Bury (Frankrijk) 3-1.538-9
Lütfi Cenet (Turkije) 2-1.682-10

De nummers twee uit de poules:

Torbjörn Blomdahl (Zweden) 2-2.033-11
Marco Zanetti (Italië) 2-1.880-10
Jacob Sörensen (Denemarken) 2-1.777-7
Myung-Woo Cho (Korea) 2-1.775-8
Javier Teran (Ecuador) 2-1.696-9
Javier Vera (Mexico) 2-1.642-11
Duc Anh Chien Nguyen (Vietnam) 2-1.575-11
Murat Naci Coklu (Turkije) 2-1.400-9
Dion Nelin (Denemarken) 2-1.363-6
Pedro Gonzalez (Colombia) 2-1.340-6
Yusuke Mori (Japan) 2-1.296-9
Arnim Kahofer (Oostenrijk) 2-1.222-10
Gwendal Maréchal (Frankrijk) 2-1.048-6
Dustin Jäschke (Duitsland) 2-1.020-6
Erick Tellez (Costa Rica) 2-1.000-6
Sung-Won Choi (Korea) 1-1.644-11

De spelers die zijn uitgeschakeld als derde in de poules:

Jung-Han Heo (Korea) 2-1.484-9
Michael Nilsson (Zweden) 1-1.581-6
Jan Ales (Tsjechië) 1-0.929-14
Ruben Legazpi (Spanje) 0-1.500-5
Barry van Beers (Nederland) 1-1.392-14
Mohamed Abdin (Egypte) 0-1.125-7
Alessio D’Agata (Italië) 0-1.187-6
Mauricio Gutierrez (Colombia) 0-1.081-6
Rui Costa (Portugal) 0-1.020-4
Yasser Shehayeb (Libanon) 0-0.920-5
Thomas Andersen (Denemarken) 0-0.904-10
Jose Juan Garcia (Colombia) 0-0.888-6
Christian Hernandez (Mexico) 0-1.078-6
Tatsuo Arai (Japan) 0-0.725-6
Juan Carlos Del Salto (Ecuador) 0-0.586-4
Ahmed Abdallah (Egypte) 0-0.520-5,

Tekst: Frits Bakker

Foto: Eddy Merckx (Kozoom)

 

Team USA wederom te sterk voor Europa

Het was al vanaf de eerste dag lang ploeteren en zwoegen voor Team Europe met Nederlander Niels Feijen in de Mosconi Cup. Op die eerste dag kwam Europa, dat voorafgaand aan deze historische Mosconi Cup de grote favoriet was, in no time met 2-0 achter.

 

 

Nadat de eerste dag alsnog kon worden afgesloten met een 3-2 voorsprong voor de Europeanen, leek alles toch nog goed te komen. Maar het ging in de daarop volgende dagen niet beter – alleminst zelfs. Na da 2 was de tussenstand 5-5, en na dag 3 was het Team USA dat met 8-7 leidde. Sterker: waarbij de Amerikanen een levensgrote kans op 9-6 hadden laten liggen. Feijen stond er op het moment dat het echt nodig was, en de hoop en verwachting waren weer levend dat dit misschien de ommekeer was – en dat het favoriete Europa het op de vierde en laatste dag alsnog ‘normaal’ zou afmaken.

 

 

Maar dat gebeurde niet. In een wederom kolkend Las Vegas, en in Nederland live te zien op het open kanaal 14 van Ziggo Sport, was ook op de vierde en laatste dag de teamspirit van de Amerikanen wederom buitengewoon. Het was de tweede Mosconi Cup namens Team USA voor de Nederlandse bondscoach Johan Ruijsink, en hij heeft van Team USA weer een ongekende vechtmachine gemaakt, die in alles uitstraalde: wij willen niet verliezen.

Zo werd met ruim verschil (11-8) door Team USA de felbegeerde Mosconi Cup gewonnen, en werd de onderlinge stand 13-12 in het voordeel van Team USA. De vijf spelers van het winnende team krijgen ieder $30.000.

 

 

Tekst: KNBB
Foto’s: JP Parmentier/Matchroom Multi Sport