ANKARA – De wonderen zijn de wereld niet uit als Dick Jaspers in een World Cup de biljartwereld betovert met magische partijen. De Nederlandse wereldkampioen ontsnapte zaterdag met een verbluffende eindsprint tegen de Koreaan Haeng Jik Kim aan de uitschakeling en won uiteindelijk met 50-49. Zondagmorgen, op de vroege ochtend in de Turkse hoofdstad Ankara, verrichte de Nederlander weer zo’n onwaarschijnlijk mirakel. In een partij waarin Jaspers ver onder zijn niveau speelde, altijd achter de Italiaan Zanetti aanliep, sleepte de wereldkampioen de winst nog eens weg voor de poorten van de hel. De Italiaan miste twee matchballen, Jaspers maakte bij 48-42 achter een serie van 7, strandde ook op één carambole van de winst, maar kreeg nog een ultieme kans om de winnende bal te scoren. Hij deed het na een onfortuinlijke misser van Zanetti en staat in de finale van de World Cup.

 

Daarin speelt hij tegen de winnaar van de andere halve finale tussen de Vietnamees Quyet Chien Tran en de Turkse favoriet Tayfun Tasdemir (11.30 uur).

Jaspers miste op de vroege zondagmorgen de vorm, het balgevoel en de spirit om een van zijn zeldzaam zwakke optredens te pareren. Jaspers was geen moment de Jaspers die van wereldniveau is, tot in die laatste fase waarin hij zichzelf plotseling weer kon overtreffen. Marco Zanetti had ook niet de echte ’touch’ van de grote kampioen die hij is, maar leidde vrijwel de hele wedstrijd en hield met kleine scores zijn voorsprong tot het eind van de partij.

Maar Jaspers zou Jaspers niet zijn als hij weer niet de biljartwereld verbaasde met een ongelooflijke, ultieme eindsprint waarvoor hij in het mondiale driebanden zo beroemd is. De Nederlander zegevierde voor de volle tribunes in de Turkse hoofdstad en voor duizenden kijkers op YouTube.

Tekst Frits Bakker
Foto Marco Zanetti

 

ANKARA – Dick Jaspers keek alsof de engel op zijn biljartkeu naar hem lachte, alsof hij net een wedstrijd had gewonnen met alle geluk van de wereld. Het was bijna een excuus, waarmee hij het vriendelijk vuistje pareerde van Haeng Jik Kim, zijn tegenstander. De wereldkampioen plaatste zich voor de halve finales, zoals ook Marco Zanetti, Tayfun Tasdemir en Quyet Chien Tran morgen, zondag, een gooi naar de World Cup zege gaan doen. Maar Jaspers, met al zijn onvolprezen, superieure klasse, was naar eigen zeggen ook de geluksvogel in dat gezelschap. De minimale winst op Haeng Jik Kim (40-39), de zuinig lachende Koreaan, kwam als een zegen van boven.

Wie gaf er nog een cent voor de winst van Dick Jaspers, toen hij in het eerste part van zijn partij maar geen vat op de ballen kon krijgen? Haeng Jik Kim leidde de dans nadat hij een serietje van 7 van Jaspers (10-1) had weggewerkt en vanaf 18-18 kon demarreert met een serie van 14, waarmee hij met 32-19 de finale inging.

De Nederlander verzette zich hevig, met 6 en 4, maar bleef een dikke tien punten achter toen hij op 40-29 in 23 plotseling zijn duivels ontbond en met een serie van 12 terugvocht naar een balans in de wedstrijd: 43-41 voor de Koreaan). En toen was het nog vier beurten naar de finish. Jaspers stond met een gunstige 48-44 op het scorebord, maar Kim raakte in een flow, scoorde 3, 4, 5 keer en had de matchbal voor het oprapen. De hele zaal van toeschouwers in de Turkse arena en iedereen die thuis keek, was bereid al zijn geld op de Koreaan te zetten. Want hij was eigenlijk niet te missen, die laatste bal.

Maar het gebeurde toch. Haeng Jik Kim zag de klos over het hoofd, of schatte de positie verkeerd in, of ging ten onder aan de spanning. Hoe dan ook: hij speelde vol in de klos. En Jaspers, die opsprong van zijn stoel vol ongeloof, kreeg op 49-49 nog een totaal onverwachte kans. En scoorde het winnende punt: 50-49.

De Nederlander staat tegenover Marco Zanetti, zondagochtend. Die ook zo’n taaie rakker is, een speler die het karakter heeft van Jaspers en in zijn partij tegen Michael Nilsson ook weer voor een podiumplaats ging. Hij won zijn partij tegen de Zweed met 50-39, na een vroege voorsprong, 26-24 na een come-back van Nilsson, maar uiteindelijk toch winst voor de Italiaanse maestro.

Het tweede part van die kwartfinales was een onverwachte walk-over voor Quyet Chien Tran tegen Martin Horn, omdat de Koreaan op 16-9 de aanval inzette met een serie van 11 en op 27-9 voor niet echt meer in gevaar kwam. Hij eindigde met 50-29 in 23/22. Zijn tegenstander in de halve finale wordt Tayfun Tasdemir, want die ene Turk die nog in het toernooi zit, de topfavoriet van het Turkse publiek, was de sterkste tegen Nikos Polychronopoulos, leidde zelfs met 25-8 en later met 33-19 en won de wedstrijd met 50-41 in 23.

 

 

De halve finales voor zondag:

9.00 (West Europese tijd):

Dick Jaspers-Marco Zanetti

11.00:

Tayfun Tasdemir-Quyet Chien Tran.

Beste zestien sessies:

Het World Cup podium raakte op de voorlaatste dag in de ronde met de beste zestien spelers enkele topfavorieten kwijt. Het finaleveld bleef over met acht spelers uit acht verschillende landen. De enige Turk in het veld is Tayfun Tasdemir. Dick Jaspers (Nederland), Marco Zanetti (Italië), Quyet Chien Tran (Vietnam), Haeng Jik Kim (Korea), Tayfun Tasdemir (Turkije), Martin Horn (Duitsland) zijn spelers uit de top tien van de wereld. De outsiders in het selecte gezelschap zijn Nikos Polychronopoulos (Griekenland) en Michael Nilsson (Zweden).
De partijen bij de laatste acht zijn:
Marco Zanetti-Michael Nilsson
Dick Jaspers-Haeng Jik Kim
Nikos Polychronopoulos-Tayfun Tasdemir
Martin Horn-Quyet Chien Tran.

De opvallende scores in de zaterdagronden met de beste zestien zijn:

Michael Nilsson stoot Jose Juan Garcia, de Colombiaanse ster van de eerste dag, uit het toernooi met een serie van 20. De Zweedse reus, vorige week met Torbjörn Blomdahl voor Zweden in de hoofdrol op het Europees landenkampioenschap, is ongenaakbaar voor zijn tegenstander. Hij maakt de 20 en lijkt op weg naar een nog hogere serie. Nilsson: ,,Toen ik 20 maakte, annonceerde de arbiter 30. Ik schoot in de lach en zei: dan heb ik 30.000 euro verdiend van het wereldrecord hoogste serie. Maar het was dom van me, want ik verloor mijn focus en miste nummer 21. Nilsson won wel met groot gemak de partij, hij finishte met 9 voor een eindstand van 50-25 in 18/17 (2.777/1.470), de beste partij uit deze ronde met zestien.

Tayfun Tasdemir verslaat Dani Sanchez na een gevecht dat door de Turk naar een vroege ontknoping lijkt te gaan. Tasdemir start met 8 van acquit, leidt met 21-11 in 10 beurten en na zeven missers op rij loopt de score op naar 43-13, een verschil van 30 punten. Toch wordt die kloof nog enigszins gedicht, omdat Tasdemir even stilvalt en Sánchez iets van zijn glans terugkrijgt. Verder dan 47-40 laat de Turk, door zes missers in de laatste 8 beurten, het niet komen. Tasdemir wint tenslotte met 50-41 in 28/27 (1.785/1.518), series 10/9

Marco Zanetti wint van Eddy Merckx, één van de andere sterspelers van de eerste ronde in het hoofdtoernooi met een fantastisch gemiddelde van 3.000. De kleine Belgische kannibaal komt er evenwel tegen Zanetti niet echt aan te pas. De partij komt pas in balans na een betere start van Zanetti, als Merckx na 14-6 achter in 10 naar 26-26 gaat in 20 en 33-30 in 26. De laatste demarrage komt weer van Zanetti met een prachtige serie van 9 naar de finish: 50-35 in 30/29, 1.666/1.206.

Dick Jaspers haalt de trekker voor de revelatie van de laatste World Cups: de Belg Peter Ceulemans. De Nederlandse wereldkampioen, ver van zijn beste vorm in zijn eerste drie optredens, hervindt zijn vertrouwen en zet zijn Belgische tegenstander vanaf de start onder grote druk. Jaspers scoort onberispelijk, eerst met een 8, later met 6, 5, 4, 6 en 5. En Ceulemans, onherkenbaar in zijn spel, afstoot en lichaamstaal, blijft een straatlengte achter. De partij eindigt op 50-13 in 20/19 beurten.

Nikos Polychronopoulos is de betere van Roland Forthomme, de derde en laatste Belg in deze ronde die van het toneel verdwijnt. Wie had dat kunnen verwachten na het mooie optreden van de Vlamingen in de aanloop naar de finaledagen. Rolandinho start nog wel sterk met 3 en 6, maar maakt in de volgende 22 beurten alleen nog wat ‘eentjes en tweetjes’. De Griek slaat zijn slag, ook al is het na een zeventje bij de start ook alleen met kleine series. Hij wint niettemin met een ruime voorsprong: 50-31 in 30/29 (1.666/1.068).

Martin Horn heeft de betere eindsprint tegen Torbjörn Blomdahl en was ook al de eerste die aanzette voor een voorsprong: een serie van 12 en 20-8 na 9 beurten. Het werd 28-27 toen Blomdahl zijn eerste serietje maakte (7), de Zweed kwam met 6 en 5 in de 21e en 22e beurt zelfs op een kleine marge voorsprong (40-37). Maar Blomdahl viel stil en liet Horn de partij uitmaken op 50-45 in 28/27. (1.785/1.666) 50-45 in 28/27.

Twee Aziaten, Quyet Chien Tran en Jung Han Heo maken er een ‘battle’ van die door Tran wordt gelanceerd met 7, en na 10 beurten al een voordeel toont voor de Vietnamees met 21-10. De Koreaan is geen schaduw van de speler die een dag eerder kon schitteren, hoewel hij met een achtje terugkomt naar 24-22 in 15. Maar dan explodeert Tran met 8, 6 en 5 in de periode net voor het slot: hij wint met 50-32 in 23 (2.173/1.391).

Haeng Jik Kim is de enige Koreaan met perspectief na deze ronde. Hij staat tegenover Sameh Sidhom, bekend om zijn grilligheid (ups en downs) in het World Cup circuit. Het is in deze wedstrijd niet anders. De Egyptenaar gaat met series van 6 en 8 naar een voorsprong van 20-10 in 8, daarna gaat de score lang heen en weer. Kim neemt voor het eerst het initiatief door serietjes van 7 en 8 (37-32), Sidhom mist 7 keer in zijn laatste 7 beurten, Kim maakt uit met acht: 50-32 in 22/21 (2.272/1.523).

Zes Europeanen stonden na de zaterdagmorgen bij de laatste acht tegenover twee Aziaten.

Tekst: Frits Bakker
Foto Dick Jaspers (Melis Kantarci)

 

 

 

 

 

 

 

ANKARA – Het beste dat van overzee komt in de World Cup cyclus is José Juan Garcia, een 30-jarige, frivole speler uit Colombia. Hij kan wel eens een dreiging voor de wereldtop worden in het komende weekend. De start van José Juan (bijnaam Jota in de Zuid Amerikaanse biljartzalen) was spectaculair en imponerend met overwinningen op Myung-Woo Cho en Dick Jaspers. Daarmee was hij één van de opvallendste winnaars op de openingsdag van de World Cup in Ankara, ongeslagen net als Roland Forthomme, Dani Sanchez, Haeng Jik Kim, Quyet Chien Tran, Peter Ceulemans en Martin Horn. En op een dag van glorieuze series van Eddy Merckx (21) en Jung Han Heo (18), Tayfun Tasdemir (16) en een fantastisch moyenne van Merckx met 3.000 over drie partijen.

José Juan García en Myung-Woo Cho speelden één van de mooiste, maar eenzijdige partijen op de eerste dag van het toernooi in de Turkse arena. De partij had een historisch karakter. De twee jonge spelers troffen elkaar al op het Wereldkampioenschap voor junioren in Peloponnesos 2013. De Colombiaan won die partij tegen de toen amper 13-jarige Cho en werd daarna wereldkampioen. Hij kreeg jaren later een zwaar ongeluk met zijn motor, dat hem bijna het leven kostte. Het herstel verliep voorspoedig en nu, jaren later, kondigt hij zichzelf voorzichtig aan bij de wereldtop na de winstpartijen tegen Myung Woo Cho en Dick Jaspers.

Van de kopstukken op het World Cup gala werden Murat Naci Coklu, Semih Sayginer, Myung Woo Cho, Ruben Legazpi, Dion Nelin en Jérémy Bury uitgeschakeld en ontliep Jaspers in de uiterst povere partij tegen Myung Woo Cho nog net op tijd de knock-out. De Koreanen zijn al heel wat van hun topspelers kwijt, zoals Sung-Won Choi, Myung Woo Cho, Jun Tae Kim en Choong Bok Lee. Het werd ook niet de World Cup van de Turkse suprematie, want Semih Sayginer, Murat Naci Coklu en Lütfi Cenet hebben de vlag al gestreken. De Vietnamezen, terug van weggeweest na de crisis, hebben alleen Quyet Chien Tran, hun topspeler nog over. Drie van de vier Nederlanders, met een zekere trots geplaatst voor het finale weekend, konden op de dag van de waarheid niet de explosieve vorm vinden die nodig was om met de top mee te doen. Dat stak iets te schril af tegen de drie verbluffend sterke Belgen met Eddy Merckx, Peter Ceulemans en Roland Forthomme stuk voor stuk in een hoofdrol.

Hoe kan het toch dat Jérémy Bury zo’n barspecht toernooi speelde met lage gemiddeldes en een laatste pijnlijke afstraffing door Tayfun Tasdemir met 40-14 in 14. En dat Murat Naci Coklu, de nummer 2 van het laatste WK, Lütfi Cenet, Dion Nelin en Ruben Legazpi zo achterbleven bij de hoge verwachtingen? En ook een prangende vraag: hoe kan het toch dat maar 1 Turkse topspeler, Tayfun Tasdemir, nog schittert in de beste 16 van een World Cup in Turkije?

De wedstrijden voor zaterdag met de beste 16:
9.00 in West Europa:
Jose Juan Garcia-Michael Nilsson
Eddy Merckx-Marco Zanetti
Peter Ceulemans-Dick Jaspers
Haeng Jik Kim-Sameh Sidhom

11.00 uur:
Roland Forthomme-Nikos Polychronopoulos
Dani Sánchez-Tayfun Tasdemir
Quyet Chien Tran-Jung Han Heo
Martin Horn-Torbjörn Blomdahl

De overzichten van de acht poules en de standen:

Poule A:
De 30-jarige Colombiaan Jose Juan Garcia, die in 2013 wereldkampioen werd bij de junioren, is de wervelende starter en weet zich door zijn eerste twee winstpartijen al te plaatsen voor de knock-outs. Hij verslaat eerst Myung Woo Cho na een start met 8, 0, 8 en 5 (pauze 21-4 in 4) en eindigt met 40-15 in 12 beurten. Dat is geen toeval geweest, want in zijn tweede wedstrijd stunt de Colombiaan opnieuw, nu tegen de wereldkampioen en nummer één Dick Jaspers, die met 40-35 in 21 het nakijken krijgt. Die ontwikkeling gaat naar een enerverend slot, waarin Garcia mag toekijken in zijn partij tegen Antonio Montes en Jaspers en Cho voor de runner-up positie strijden. Jose Juan finisht als eerste, hij wint met 40-18 in 25 van Antonio Montes. Dick Jaspers en Myung Woo Cho blijven ver onder hun gemiddelde niveau, blijven elkaar bestoken met missers en karige scores en uiteindelijk wint Jaspers met een slot van 6: 40-38 in 28. De wereldkampioen gaat door, de come-back kid is uitgeschakeld.

Stand in Poule A:
1 Jose Juan Garcia 6-2.068-10
2 Dick Jaspers 4-1.716-8
3 Myung Woo Cho 2-1.566-9
4 Antonio Montes 0-1.-31-8

Poule B:
Roland Forthomme is veruit de beste starter met een overwinning op Marco Zanetti (40-27 in 14), terwijl Ruben Legazpi op de andere tafel Lütfi Cenet verslaat met 40-36 in 29. Zanetti herstelt zich met een mooie 40-28 in 20 tegen Cenet, maar Forthomme is ook niet te stuiten door Legazpi. De Belg demonstreert zijn grote vorm, die hij ook al op de vorige dag had laten zien met een 40 in 10. De Spanjaard verliest met 40-32 in 28 tegen Forthomme, de Belg is al onbereikbaar, Legazpi en Zanetti strijden voor het tweede ticket. Met enig fortuin wint Forthomme toch nog van Cenet (40-39 in 25). Marco Zanetti sluit zijn groep voortreffelijk af met 40-25 in 14.

Stand in Poule B:
1 Roland Forthomme 6-1.791-12
2 Marco Zanetti 4-2.229-4
3 Ruben Legazpi 2-1.366-8
4 Lütfi Cenet 0-1.391-9

Poule C:
De echte kraker wordt in de tweede sessie gespeeld tussen Dani Sanchez, al weken de speler in een glanzende vorm, tegen Torbjörn Blomdahl. De Spanjaard heeft de partij onder controle en verslaat zijn eeuwige rivaal met 40-25 in 19. Sánchez had zijn eerste al gewonnen van Ronny Lindemann, Blomdahl verslaat Can Capak onder meer met een serie van 11 en 40-33 in 22. De plaatsing van Sánchez wordt pas definitief in zijn partij tegen Capak, waarin hij opvallend diep moet gaan om de Turk achter zich te laten: 40-38 in 35. Blomdahl staat aanvankelijk 11 punten achter tegen Lindemann (23-12), komt in het tweede part in zijn ritme en wint 40-28 in 28. De Duitser, toch in een prima week, blijft uitgeblust achter.

Stand in Poule C:
1 Dani Sanchez 6-1.666-9
2 Torbjörn Blomdahl 4-1.521-16
3 Can Capak 2-1.441-7
4 Ronny Lindemann 0-1.000-8

Poule D:
Haeng Jik Kim start met een 40-30 in 23 tegen Riad Nady, Nikos Polychronopoulos slaat een belangrijke slag met zijn overwinning op Semih Sayginer (40-36 in 22). De volgende sessie wordt vertraagd, omdat Sayginer en Nady lange tijd moeten wachten door een lekkage boven het biljart. Haeng Jik Kim verslaat alvast Polychronopoulos met 40-36 in 21, Sayginer gaat voorbij Nady met 40-17 in 13. Haeng Jik Kim eindigt met de maximale winst, Nikos Polychronopoulos verslaat Nady, waardoor Semih Sayginer (40-37 verlies tegen Kim), die de laatste World Cup winnaar was, de boot mist voor plaatsing.

Stand in Poule D:
1 Haeng Jik Kim 6-1.791-8
2 Nikos Polychronopoulos 4-1.611-9
3 Semih Sayginer 2-1.948-9
4 Riad Nady 0-1.076-5

Poule E:

Jung Han Heo (4 punten, 2.500 en series van 18 en 11) en Eddy Merckx (4 punten, 2.960, series 13 en 11) gaan als topfavorieten de laatste ronde in. De Koreaan heeft Merckx (dankzij die 18) en Jean van Erp (40-27in 20) aan zijn zegekar gebonden. Eddy Merckx pakt stevig uit tegen Jeffrey Jorissen (40-19 in 13) en is na twee partijen de hoogste in moyenne van de 32 finalisten. Jean van Erp moet stunten tegen Merckx in zijn laatste om nog mee te gaan, Jeffrey Jorissen is uitgeschakeld met twee nederlagen. En ook over Jean van Erp werd het vonnis geveld, omdat hij totaal geen verhaal had tegen Eddy Merckx en zijn geweldige slotoptreden in zijn poule. De Belg maakte bijna uit met 22, maar miste net zijn laatste in die grandioze serie van 21, goed voor 40-11 in 13. Maar omdat Heo zijn laatste partij verloor tegen Jeffrey Jorissen, die mooi afsloot, is Merckx met 3.000 (!) toch de poulewinnaar. En wat een poule was dit met Merckx die series maakte van 21 en 13, Heo die 18 en 11 scoorde en Jorissen 2x 10.

Stand in Poule E:
1 Eddy Merckx 4-3.000-21
2 Jung Han Heo 4-2.180-18
3 Jeffrey Jorissen 2-1.620-10
4 Jean van Erp 2-1.300-8

Poule F:
De teruggekeerde Vietnamees Quyet Chien Tran speelt geen indrukwekkend moyenne, maar is als enige ongeslagen na twee ronden. Hij wint van Dion Nelin (40-37 in 29) en van Sameh Sidhom (40-37 in 30), waardoor zijn plaatsing nog niet zeker is. Robinson Morals verliest van Sidhom (40-17 in 18), maar herstelt zich tegen Nelin (40-29 in 23). Quyen Chien Tran tegen Morales wordt de scherprechter. Dat draait uit op een zege voor Tran en voor een iets teleurstellend slot voor Morales, die alleen Dion Nelin achter zich kan houden. Tran wordt ongeslagen groepswinnaar door winst tegen Morales in zijn laatste wedstrijd, Sidhom plaatst zich als nummer twee.

De stand in Poule F:
1 Quyet Chien Tran 6-1.481-7
2 Sameh Sidhom 4-1.695-11
3 Robinson Morales 2-1.412-8
4 Dion Nelin 0-1.328-10

Poule G:
Tayfun Tasdemir is de beste starter met winst op Kiraz (40-36 in 18), maar Peter Ceulemans, na winst tegen Jérémy Bury, verslaat Tayfun in de tweede sessie, onder andere met een serie van 10 (40-26 in 20). Het gaat naar een boeiende derde sessie met Tasdemir-Bury en Ceulemans-Kiraz. Tasdemir is de hoogste in moyenne, Ceulemans en Kiraz maken elkaar niet veel uit, Bury speelt geen rol meer. De poulerace wordt uiteindelijk gewonnen door Peter Ceulemans, die na Sharm ook nu zijn mooie ontwikkeling aan de mondiale kijkers demonstreert met 40-30 tegen Kiraz in 17 beurten.

Stand in Poule G:
1 Peter Ceulemans 6-1.764-12
2 Tayfun Tasdemir 4-2.163-16
3 Tolgahan Kiraz 2-1.630-8
4 Jérémy Bury 0-0.972-5

Poule H:
Vier kanshebbers blijven over voor twee posities als de laatste ronde ingaat. Martin Horn is met 4 matchpunten en 1.739 onbereikbaar na winst tegen Michael Nilsson (40-33 in 27) en Barry van Beers (40-38 in 19). De Nederlander staat er nog altijd goed voor ondanks dat verlies dankzij zijn prachtige partij tegen Murat Naci Coklu (2 matchpunten, 2.228, serie 13), maar mag zijn derde partij tegen Michael Nilsson niet verliezen. Coklu heeft alleen een heel kleine kans als hij Horn verslaat, afhankelijk van de andere partij. De uitkomst is dat Martin Horn wint van Coklu (40-32 in 18) en de poulewinnaar wordt met 6 matchpunten. Michael Nilsson knokt zich naar de runner-up positie tegen Barry van Beers, die wordt geslachtofferd na een fenomenale start.

Stand in Poule H:
1 Martin Horn 6-1.875-7
2 Michael Nilsson 3-1.412-9
3 Barry van Beers 2-1.682-13
4 Murat Naci Coklu 1-1.457-7.

Tekst Frits Bakker

Foto Dick Jaspers (Melis Kantarci)

 

ANKARA – Dick Jaspers, Jeffrey Jorissen, maar vooral Barry van Beers hebben op de vroege vrijdagmorgen de World Cup in Ankara een mooie start gegeven. Jaspers lanceerde zijn toernooi met een overwinning op Antonio Montes uit Spanje met 40-23 in 18 beurten. De andere twee spelers in zijn groep (Poule A) speelden een sensationele partij, waarin de Colombiaan Jose Juan Garcia de jonge Koreaan Myung Woo Cho een pijnlijk verlies bezorgde: 40-16 in 12 beurten. De World Cup in de Turkse hoofdstad is vandaag, vrijdag, aan het hoofdtoernooi begonnen met 32 spelers, verdeeld over acht poules van vier spelers, van wie de beste twee overgaan naar de knock-outs met 16 spelers.

Jeffrey Jorissen en Jean van Erp speelden tegen elkaar in de poule waarin ook Eddy Merckx en Jung Han Heo naar de hoogste klasseringen dingen. Jorissen had in het eerste part van de wedstrijd een kleine voorsprong (20-12 in de pauze), daarna ging het voortdurend op en neer in de score en slaagde er tot 31-30 geen van beide in een kloof te slaan. Jean van Erp zette als eerste aan voor de eindsprint op een score van 36-35 in zijn voordeel. Hij finishte met 4: 40-35 in 27.
Jung Han Heo won zijn partij tegen Eddy Merckx na een recordserie tot nu toe: 18.

 

Barry van Beers was één van de sensaties in de eerste dagsessies. De Brabander stond tegenover de vice-wereldkampioen Murat Naci Coklu, één van de favorieten van het Turkse thuispubliek. De bliksemstart van Barry zette de toon voor een geweldige demonstratie, die begon met een serie van 13 en daarna via 3 en 6 uitliep naar 22-0 in de pauze, na nog een 6 naar 30-3 en toen een kleine hapering kende. Toch bleef Coklu ver achter, ook toen Van Beers in de 15e beurt naar 38-13 liep en uitging op 40-13 in 16. Coklu maakte in de nabeurt nog 1 punt, de wedstrijd eindigde op 40-14 in 17. In deze poule spelen ook Martin Horn en Michael Nilsson.

Ook de twee Belgen Roland Forthomme en Peter Ceulemans kwamen met winst uit hun eerste partijen. Eddy Merckx werd gestuit door een sublieme Jung Han Heo, die een serie van 18 scoorde, de hoogste van het toernooi tot nu toe.
Roland Forthomme had een excellente start tegen Marco Zanetti, een partij die hij won met 40-27 in 14. Ook de tweede Belgische speler in deze ronde, Peter Ceulemans, versloeg een speler uit de top 14 van de wereldranglijst. Ceulemans liet Jérémy Bury ver achter (40-28 in 31). In die poule spelen twee Turken: Tasdemir en Kiraz.

Tekst: Frits Bakker.
Foto: Barry van Beers

 

ANKARA – Het finaleveld met 12 winnaars, op de laatste kwalificatiedag van de World Cup in Ankara, bestond uit een Spaanse koploper, een Koreaanse come-back kid en een Griek in de top drie, drie opvallende Nederlanders, een Belg, een Colombiaan, een Deen een Zweed, een Turk en een Egyptenaar. Ruben Legazpi voerde de ranking aan met vier matchpunten en 2.285 gemiddeld, ook Myung Woo Cho en Nikos Polychronopoulos finishten over de twee gemiddeld en zelfs ook Ronny Lindemann, de Duitser die in een grootse vorm verkeert, speelde exact 2.000 gemiddeld en plaatste zich als beste runner-up op die laatste dag van kwalificaties.

De eerste dag van het hoofdtoernooi met een totaal van 32 spelers (8 poules van vier, van wie de beste twee per poule overgaan naar de beste zestien) wordt vrijdag een prachtig gevecht met vele kopstukken. Zo speelt Dick Jaspers, de nummer één en wereldkampioen tegen Myung Woo Cho, terug van weggeweest, Marco Zanetti onder meer tegen Ruben Legazpi, de beste van de kwalificatieronden, Dani Sanchez tegen Torbjörn Blomdahl, Haeng Jij Kim tegen Semih Sayginer en Nikos Polychronopoulos, Eddy Merckx tegen de Nederlanders Jeffrey Jorissen en Jean van Erp, Quyen Chien Tran tegen Robinson Morales, Tayfun Tasdemir tegen Jérémy Bury en Peter Ceulemans en Martin Horn tegen Murat Naci Coklu en Michael Nilsson, om maar een tipje van de spraakmakende wedstrijden te onthullen.

Het was een hele toer in de laatste ronden van de kwalificatie om tot dat selecte gezelschap door te dringen. De meest opvallende sensaties waren dat Jean van Erp de voormalige Koreaanse wereldkampioen Sung-Won Choi uitschakelde. Myung Woo Cho maakte zijn comeback met een mooie 40 in 20 en 40 in 18 (2.105), Robinson Moraels velde het vonnis over Duc Anh Chien Nguyen, voor het eerst weer in een World Cup voor de Vietnamezen, de nummer 2 van het voorlaatste Wereldkampioenschap, maar uitgespeeld door de Colombiaan met 40-30 in 26 beurten.

De Turk Tolgahan Kiraz ging naar een verbluffende remise tegen Jun Tae Kim met een serie van 6 in de nabeurt (40-40) en eindigde daarmee voor Ronny Lindemann, de Duitser die al een sterk EK voor landenteams speelde en ook in deze World Cup zo goed speelt, dat hij voor het eerst in een hoofdtoernooi mag opereren.

De Nederlander Volkan Cetin startte met een onverwachte winst tegen Choong Bok Lee, die in zijn volgende optreden gelijk speelde tegen Dion Nelin. De Deen stelde zijn plaatsing veilig tegen Cetin, die net buiten de top drie viel om naar het hoofdtoernooi te promoveren. Barry van Beers, één van de andere Nederlanders, deed dat wel in de poule met Nguyen Quoc Nguyen, ook een Vietnamees die door reisproblemen in zijn even uit de roulatie was.

Nikos Polychronopoulos speelde een van de mooiste partijen van de dag tegen Ismail Yasin (40-13 in 12) en werd na Ruben Legazpi en Myung Woo Cho de nummer drie van de dagranking. Michael Nilsson putte ongetwijfeld inspiratie uit de Europese titel in het Zweedse landenteam met Torbjörn Blomdahl. De Zweedse nummer twee won vair partijen tegen twee altijd gevaarlijke Vietnamezen, Trung Had Do Nguyen en Hong Chiem Thai.

 

 

Jeffrey Jorissen zette de toon in de poule waarin hij Roland Forthomme versloeg in de eerste wedstrijd (40-27 in 24). De Belgische reus, getergd door die zwakke start, revancheerde zich onmiddellijk met een toppartij tegen Erick Tellez (40-13 in 10, de beste van de dag). Jorissen excelleerde ook tegen Tellez (40-35 in 27) en uiteindelijk was de 40 in 10 van Forthomme goed genoeg voor een tweede plaats in de runners-up groep. Peter Ceulemans, de enige Belg die zich rechtstreeks plaatste, toonde zich de betere van twee Koreanen met een zekere reputatie. Hij versloeg Sung Il Jeong in een fonkelende partij met 40-39 en Wan Young Choi met met 40-27 in 29.

Twee Spanjaarden stonden tegenover David Penör, de winnaar van de dagranking op woensdag. De Zweed werd twee keer verslagen en was minder sterk dan in zijn vorige optreden. Rugen Legazpi en Antonio Montes wonnen in 19 en in 27 beurten. De Spaanse clash, voor de plaatsing, werd gewonnen door Legazpi met 40-36 in 16 beurten, Montes glipte als derde mee naar het hoofdtoernooi.

Lukas Stamm won wel van Chang Hoon Seo, maar werd verslagen door Riad Nady, de Egyptenaar die meestal in de schaduw van Sameh Sidhom staat. Nady speelde gelijk tegen Seo en won de poule.

De lijst met bekendste spelers die het hoofdtoernooi misten:
Duc Anh Chien Nguyen (2 punten, 1.346), Nguyen Quoc Nguyen (2 punten, 1.314), Jun Tae Kim (1 punt, 1.625), Sung Won Choi (1 punt, 1.500), Choong Bok Lee (1 punt 1.413). Bart Ceulemans eindigde als laatste van 36 spelers op deze kwalificatiedag met 0 punten en 0.784.

De stand van de poulewinnaars op de laatste kwalificatiedag:
1 Ruben Legazpi 4-2.285-13
2 Myung Woo Cho 4-2.105-11
3 Nikos Polychronopoulos 4-2.051-9
4 Jeffrey Jorissen 4-1.568-12
5 Robinson Morales 4-1/579-8
6 Peter Ceulemans 4-1.428-8
7 Barry van Beers 4-1/355-14
8 Michael Nilsson 4-1.355-6
9 Tolgahan Kiraz 3-1.860-11
10 Dion Nelin 3-1.666-12
11 Jean van Erp 3-1.481-7
12 Riad Nadi 3-1.269-6

Beste drie runners up
1 Ronny Lindemann 2-2.00-12
2 Roland Forthomme 2-1.970-15
3 Antonio Montes 2-1.878-8

Tekst: Frits Bakker
Foto Jeffrey Jorissen (Melis Karangic)

 

ANKARA – Aan kop van de ranglijst staat de naam van David Pennör, een 50-jarige Zweedse buschauffeur, die nog nooit hoog is geëindigd in een World Cup. De nummer twee is de 29-jarige Lukas Stamm, een Duitse lesgever op een kleuterschool, ook een volstrekte outsider in dit veld. De World Cup in Ankara gaat morgen (donderdag) de laatste dag van de kwalificaties in met 36 spelers in 12 poules van 3 van wie er 15 naar het hoofdtoernooi gaan. Een dag van de waarheid, met wereldtoppers als Myung Woo Cho, Sung-won Choi, Robinson Morales, Duc Anh Chien Nguyen, Dion Nelin, Nguyen Quoc Nguyen en Choong Bok Lee.

Vier van de zes Nederlanders wisten door te dringen tot de laatste kwalificatie als winnaars van hun poule deze woensdag. Jeffrey Jorissen, Barry van Beers, Jean van Erp en Volkan Cetin bleven ongeslagen, de Hagenaar Jorissen eindigde met zijn moyenne in de top vijf van de dagranglijst.

Therese Klompenhouwer (door een verliespartij tegen Volkan Cetin) en Huub Wilkowsky werden uitgeschakeld voor een plaats in de volgende ronde.

David Pennör en Lukas Stamm, met opvallende scores en gemiddeldes (1.764 en 1.714) hebben zich in de galerij van topspelers gemeld en doen een gooi naar de zo fel begeerde kwalificatie. De Zweed uit Helsingborg, met een Zweedse vader en Engelse moeder, staat tegenover twee Spanjaarden: Ruben Legazpi en Antonio Montes. Hij zegt met een laconieke ondertoon: ,,Als ik één Spanjaard kan verslaan (Jose Maria Mas vandaag, kan ik ook van twee volgende winnen…”

Hij komt uit een voorronde op deze woensdag met twee sterke tegenstanders. David: ,,De eerste Spanjaard heb ik al kunnen verslaan: Jose Mas, die heel ’tricky’ is en een speler om niet te onderschatten. En Omar Karakurt, het Turkse talent, is heel sterk, met al heel veel internationale successen. Met die overwinningen heb ik vertrouwen gekregen. Ik kan nu meer relaxed de laatste kwalificatie ingaan.”

Lukas Stamm, een vriendelijke jongeman uit Berlijn, stond twee keer op het podium van een Duits kampioenschap, maar is in het mondiale biljarten vrij onbekend. Op het Europees kampioenschap voor landen debuteerde hij vorige week met Tom Löwe als Duitsland 2. Met zijn optreden op deze derde dag van de World Cup verbaasde hij met twee winstpartijen tegen Ji Hun Ahn, de Koreaan die zich snel ontwikkelt: scores 30-23 in 18. Jacob Haack Sörensen startte als een wervelwind tegen Ji Hun Ahn met 30-14 in 12, maar de Deen werd in zijn tweede partij uitgeschakeld door… Lukas Stamm met 30-27 in 17.

David Pennör won eerst, min of meer verrassend, van Omer Karakurt met 30-20 in 15, de Turk en de Spanjaard Mas speelden daarna gelijk en de Zweed versloeg in de laatste dagsessie Mas met 30-24 in 19 beurten.

Op weg naar de laatste kwalificaties gingen vier van de zes Nederlanders door: Jeffrey Jorissen, in de top vijf geëindigd, als beste met vier matchpunten en 1.500. Barry van Beers met 4 punten en 1.276, Volkan Cetin als vierde met 1.250 en Jean van Erp met 3 punten en 1.463. De Belg Bart Ceulemans demonstreerde voor de tweede dag op rij dat hij over het sterke wapen van de eindsprint beschikt. In de partij tegen Jan Alés kwam Ceulemans terug met twee slotseries van 4. Met één van de gevreesde Nguyens uit Vietnam als tegenstander, toverde de kleine Ceulemans na de partij zijn aanstekelijke glimlach. Hij won met een riante score: 30-17 in 23.

Jeffrey Jorissen kwam voor Nederland als winnaar uit de poule met Jordi Garriga uit Spanje en Cetin Behzat uit Zwitserland. Barry van Beers overwon Ahmed Emam en Murat Gökmen, Jean van Erp was vooral erg sterk in zijn tweede partij tegen Myeong Jong Cha, de Koreaan die favoriet was, omdat Jean van Erp en Cengiz Karaka gelijk hadden gespeeld. Maar de Nederlander versloeg de Koreaan met 30-27 in 17.

Volkan Cetin, de vierde van de Nederlanders, moest een illustere landgenote verslaan om de weg naar plaatsing in te slaan. Hij versloeg Therese Klompenhouwer, die een te povere start had en kansloos achterbleef met 30-17 in 30. Beide ‘Hollanders’ hadden daarna geen moeite met Ragay Henry, de aimabele Egyptische veteraan. Cetin won zelfs met 30-7 in 18.

Bij de beste winnaars waren verder onder andere Robinson Morales, met een soevereine winst tegen de jonge Oostenrijker Kogelbauer (30-19 in 20), gevolgd door een remise tegen Ja In Kang in slechts 15 beurten. Kostas Kokkoris was een brug te ver voor Pierre Soumagne (30-18 in 20). En Ismail Yasin won de groep met drie Turken voor Gökhan Salman en Mehmet Goren. Ronny Lindemann was de laatste die doorging naar het volgende traject met één overwinning tegen Murat Celik in de cruciale laatste fase en één verliespartij. Daarmee eindigde hij nog net achter Bart Ceulemans, die met 3 matchpunten en precies 1 gemiddeld voor het eerst zo ver is doorgedrongen in een World Cup.

Twee opvallende spelers eindigden in de top vijf van de ranking met runners-up. Jacob Haack Sörensen eindigde met 1.965 gemiddeld, maar was uitgeschakeld door Lukas Stamm. Myeong Jong Cha had het tweede hoogste daggemiddelde: 1.838, maar werd uitgeschakeld door Jean van Erp.

De ranking op woensdag:

1 David Pennör 4-1.764-8
2 Lukas Stamm 4-1.714-7
3 Sung Il Jeong 4-1.621-8
4 Jeffrey Jorissen 4-1.500-10
5 Hong Chiem Thai 4-1.428-7
6 Ismail Yasin 4-1.428-7
7 Barry van Beers 4-1.276-6
8 Volkan Cetin 4-1.250-5
9 Tolgahan Kiraz 4-1.090-7
10 Robinson Morales 3-1.714-6
11 Jun Hyuk Son 3-1.538-8
12 Jean van Erp 3-1.463-6
13 Kostas Kokkoris 3-1.395-10
14 Jose Miguel Soares 3-1.016-7
15 Bart Ceulemans 3-1.000-6
16 Ronny Lindemann 2-1.325-5

De poules voor donderdag:
Poule A: Kostas Kokkoris, Jean van Erp, Sung-Won Choi
Poule B: Myung Woo Cho, Jun Hyuk Son, Jose Miguel Soares
Poule C: Bart Ceulemans, Robinson Morales, Duc Anh Chien Nguyen
Poule D: Ronny Lindemann, Tolgahan Kiraz, Jun Tae Kim
Poule E: Choong Bok Lee, Dion Nelin, Volkan Cetin
Poule F: Rui Costa, Barry van Beers, Nguyen Quoc Nguyen
Poule G: Arnim Kahofer, Nikos Polychronopoulos, Yasin Ismail
Poule H: Trung Hau Do Nguyen, Hong Chiem Thai, Michael Nilsson
Poule I: Roland Forthomme, Jeffrey Jorissen, Erick Tellez
Poule J: Wan Young Choi, Peter Ceulemans, Sung Il Jeong
Poule K: Riad Nady, Lukas Stamm, Chan Hoon Seo
Poule L: Antonio Montes, Ruben Legazpi, David Pennör.

Tekst: Frits Bakker

Foto Volkan Cetin (Melis Kantarci)

 

ANKARA – Het deed denken aan het jaar 2001, toen Raymond Ceulemans zijn laatste wereldtitel won in het driebanden. Toen ook had hij Tonny Carlsen achter zich gelaten, de Deen die met Marco Zanetti op het podium stond in Luxemburg. In de World Cup in Ankara stond dinsdag ook een Ceulemans-Carlsen op het schema. Dezelfde Tonny Carlsen (bijna 57 nu) aan het biljart, maar met Bart, de kleinzoon van de ‘Grote Ceulemans’, als tegenstander. De winnaar heette weer Ceulemans: de 38-jarige Bart, nummer 154 op de wereldranglijst, versloeg de ex-PBA prof Carlsen met een prachtige slotserie van elf, de op één na hoogste van de dag. De eindstand: 30-24 in 24 beurten! Tonny Carlsen is uitgeschakeld, in zijn eerste optreden in een World Cup na zijn come-back. Bart Ceulemans keert morgen, woensdag terug. En speelt tegen de Tsjech Jan Ales en de Vietnamees Tran Thanh Tu Nguyen. Hij had het slechter kunnen treffen. ,,Ik ken ze allebei niet, maar dat maakt het niet minder gevaarlijk.”

De start was voor Tonny Carlsen wat minder gelukkig. Hij lanceerde zijn eerste World Cup na fysieke tegenslagen met verlies tegen de Fransman Vahit Kunt (30-21), maar kreeg een herkansing om op moyenne de poule te winnen. De naam Ceulemans, die hij zo vaak is tegengekomen in zijn carrière, inspireerde Carsen tot een come-back in het toernooi, zo leek het. Maar de eindsprint van de ‘Kleine Ceulemans’ was verbluffend en maakte een einde aan Tonny’s korte optreden in de Turkse hoofdstad.

Bart Ceulemans droomt van meer. ,,Ik heb al wat World Cups gespeeld, in Hurghada, Istanbul, Blankenberge en dit jaar in Veghel. Paar keer tot de laatste kwalificaties, maar nog nooit in een hoofdtoernooi. Ik ben heel blij met deze overwinning tegen Carlsen, want 24-14 achter en dan eindigen met 5, 0 en 11, dat voelt lekker.” Ceulemans sloot de dag af als een van de 12 vierpunters op de ranglijst met zestien groepswinnaars. Die werd aangevoerd door Omer Karakurt, de Turkse thuisspeler, voor de Spanjaard Jordi Garriga, de Oostenrijker Gerhard Kostistansky, de Turk Serdal Bas en de Duitser Murat Gökman. Ook in die top zestien: Pierre Soumagne, Nikolaus Kogelbauer en twee Nederlanders: Huub Wilkowski en Volkan Cetin.

Omer Karakurt was een dagwinnaar die net als Bart Ceulemans met een sterk eindschot aan de uitschakeling ontsnapte. De Turk stond tegenover een gevaarlijke Koreaan, Bong Joo Hwang, die met een overwinning startte tegen Herbert Szivach (30-17 in 14) en tegen Karakurt op 23-23 naar een enerverend slot ging. De Turkse favoriet scoorde eerst een 6, miste zijn laatste, Hwang antwoordde met 6, miste zijn laatste en op 29-29 overtrof Karakurt zijn tegenstander met 30-29 in 20 beurten.

Murat Celik werd één keer verslagen, tegen de Spanjaard Sergio Jimenez, won van Murat Tüzül en eindigde met twee punten en 1.966, het hoogste gemiddelde van het hele veld, op de 15e plaats, nog net voor de Duitser Lukas Stamm.

Nikolaus Kogelbauer en Sam van Etten, twee jonge spelers met Gülsen Degener in de poule, ging van start tegen elkaar. De Oostenrijker versloeg zijn tegenstander met 30-24 in 29 en nam een optie op de poulewinst. Sam van Etten versloeg Degener bij een stand van 20-18 met een slotserie van 10 en Kogelbauer stode tegen Degener de plaatsing veilig.

De Nederlander Volkan Cetin was een opvallende winnaar. Zijn start tegen Tobias Bouerdick was allerminst goed: winst met 30-27 in 47 beurten. Berkay Karakurt was favoriet voor de poulewinst, maar de jonge Turk werd verslagen door Cetin met 30-25 in 27 beurten. Huub Wilkowski versloeg de Fransman Vincent Lelievre met 30-22 in 28 en de Turk Manoi Minaoglu met 30-28 in 32. Hij eindigde met 4 matchpunten en precies 1.000 gemiddeld. Morgen, woensdag, treedt hij aan tegen Tolgahan Kiraz en Dustin Jäschke. Volkan Cetin is ingedeeld in een groep met Therese Klompenhouwer en Regay Henry. Voor Therese start het toernooi met haar eerste optreden.

Voor Nederland werden behalve Sam van Etten (2 punten, 1.080, serie 10) ook Jordy de Kruijf (0 punten, 0.859-5), Sylvia Eckel (0 punten, 0.446-3) en Ronald van Geyt (0 punten, 0.709-6) uitgeschakeld.

Een andere opvallende race was in Poule I te zien: de partijen eindigden alle drie in 25 beurten. Myeong Jong Cha was winnaar voor Ilbay Dagdelen en Francis Forton. Gerhard Kostistansky versloeg Gurhan Kabak en Ivo Gazdos (30-8) in 18 en 21 beurten. Pierre Soumagne bleef ongeslagen met 4 punten en 1.224 tegen Jamai Soboh uit Jordanië en Manuel Sousa uit Portugal:

Bong Joo Hwang scoorde de beste dagwinst met 30 in 14 beurten voor Jordi Garriga en Sergio Jimenez in 15 en Serdar Bas in 17 beurten. De hoogste series waren van Murat Tüzül (15), in de ene partij die hij won tegen Jimenez, Bart Ceulemans, Naser Awwad en Hong Chiem Thai, alle drie met 11.

De dagwinnaars van dinsdag:
1 Omer Karakurt 4-1.578-10
2 Jordi Garriga 4-1.578-9
3 Gerhard Kostistansky 4-1.538-6
4 Serdar Bas 4-1.428-7
5 Murat Gökman 4-1.304-7
6 Jun Hyuk Son 4-1.224-6
7 Pierre Soumagne 4-1.224-6
8 Myeong Jong Cha 4-1.200-9
9 Bart Ceulemans 4-1.052-11
10 Nikolaus Kogelbauer 4-1.052-8
11 Huub Wilkowski 4-1.000-5
12 Volkan Cetin 4-0.810-5
13 Hong Chiem Thai 3-1.578-11
14 Ismil Yasin 3-1.250-6
15 Murat Celik 2-1.966-6
16 Lukas Stamm 2-1.236-4

De poules voor woensdag:
Poule A: Ji Hun Ahn, Lukas Stamm, Jacob Haack Sörensen
Poule B: Kevin Vasseur, Murat Celik, Ronny Lindemann
Poule C: Mehmet Goren, Ismail Yasin, Gökhan Salman
Poule D: Claus Maurer, Hong Chiem Thai, Abu Tayeh Mashhour
Poule E: Therese Klompenhouwer, Regay Henry, Volkan Cetin
Poule F: Tolgahan Kiraz, Huub Wilkowski, Dustin Jäschke
Poule G: Robinson Morales, Ja In Kang, Nikolaus Kogelbauer
Poule H: Jan Ales, Bart Ceulemans, Tran Thanh Tu Nguyen
Poule I: Cengiz Karaca, Jean van Erp, Myeong Jong Cha
Poule J: Ahmet Alp, Pierre Soumagne, Kostas Kokkoris
Poule K: Yasser Shehayer, Jun Hyuk Son, Xuan Cuong Ma
Poule L: Ahmed Emam, Murat Gökman, Barry van Beers
Poule M: Dong Hoon Kim, Sung Il Jeong, Serdal Bas
Poule N: Turgay Orak, Gerhard Kostistansky, Jose Miguel Soares
Poule O: Jeffrey Jorissen, Jordi Garriga, Cetin Behzat
Poule P: David Pennör, Omer Karakurt, Jose Maria Mas.

Tekst: Frits Bakker

Foto Sam van Etten (Melis Kantarci)

 

 

 

Op 22 februari 2022 schreven wij:

Al in een eerder stadium plaatsten we een artikel over het inhoudelijke, wetenschappelijke werk in relatie tot snooker door Wim Hordijk. Destijds het artikel: Snookerstatistieken volgen precieze mathematische wetten.

Inmiddels heeft Wim een mooi nieuw stuk geschreven: Snooker Statistics and Zipf’s Law.

Wim over dit stuk: “Ik ben nog eens wat dieper in de wiskunde van snookerstatistieken gedoken, met meer details en resultaten. Dit keer een echt wetenschappelijk artikel, dus misschien wat moeilijker te volgen, maar ik verwijs wel naar mijn eerdere populair wetenschappelijke artikel. Je kunt het huidige artikel hier vinden. Rechtsboven, onder “Download”, kun je op de link “PDF only” klikken om het PDF bestand te zien en downloaden.”

 

Op 24 oktober 2022 ontvingen wij deze mooie aanvulling van Wim:

Het snooker artikel waar jullie eerder over hebben bericht is nu officieel gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Stats. Het is een verbeterde en iets uitgebreidere versie: https://www.mdpi.com/2571-905X/5/4/58
 

 

Tekst: KNBB
Sfeerfoto: Corné Kuijpers

WAALWIJK – De Brabander Ad Smout, één van de twee drijvende krachten achter de grote Nederlandse biljartorganisaties, heeft zijn afscheid aangekondigd bij de Stichting BEN. De organisator, samen met Harry Mathijssen, van de Masters, de World Cup in Veghel, de bekerfinale en de Duke Challenge, is in de kerstnacht van 2021 getroffen door een hartinfarct en heeft een operatie ondergaan. ,,Ik voel me beter na die ingreep, heb meer lucht en energie, maar het is verstandiger om mijn activiteiten te stoppen. Hoe jammer dat ook is.” De organisatie gaat verder met Harry Mathijssen en zorgt voor de vervanging van Ad Smout. Dit jaar, 2022, staan vijf grote organisaties op de kalender.

Kozoom zocht Ad Smout op voor een interview. De Brabander, geboren op 6 mei 1952 in De Welberg vlakbij Steenbergen, was tot voor kort uitgever van De Biljartballen, een krant die in Nederland en België wordt verspreid op 30.000 adressen. Hij richtte met Harry Mathijssen de Stichting BEN (Biljart Evenementen Nederland) op in 2013. Zijn vrouw Marlies is zijn steun en toeverlaat en hielp al die jaren mee bij de organisaties van de toernooien.

 

 

Kozoom/Frits Bakker: De belangrijkste vraag: hoe gaat het na dat infarct in de kerstnacht?
Ad Smout: Ik mag wel zeggen dat het vrij goed gaat en dat ik er veel zin in heb om met Marlies van het leven te gaan genieten. De schrik zit er nog goed in na die nacht: ik ben naar het ziekenhuis gebracht, daar bleek dat de hoofdslagader voor 95 procent dicht zat. Mijn leven stond op het spel. Ze hebben me gedotterd en stents gezet. Na een paar dagen mocht ik naar huis en sinds die tijd gaat het alleen maar beter. Ik heb meer lucht, meer energie en kan me weer vrij bewegen.

Kozoom/FB: Met het oog op de toekomst en je gezondheid kwam je evenwel tot de conclusie dat het beter was om het rustiger aan te gaan doen. En heb je uiteindelijk beslist om je biljartactiviteiten te stoppen.
Ad Smout: We hebben er samen, Marlies en ik, goed over gepraat en zijn tot dat besluit gekomen. Hoe moeilijk dat ook was, want het is een prachtige periode in mijn leven geweest. Ik was al gestopt met mijn krant, De Biljartballen, maar nu is het ook genoeg geweest met organiseren. Het zal me heel wat meer rust geven, want zowel met de krant als met de organisaties was het af en toe best stressen. Er komt een drukke periode aan. Dit jaar hebben we vijf grote organisaties: de Masters, de bekerfinale, het Europees kampioenschap, de World Cup in Veghel en het NK poolbiljart. Ik ga er zeker af en toe bij zijn, maar alleen om te kijken. Het is genoeg geweest, ik heb de rem erop gezet. We gaan lekker wat meer van het leven en mooie vakanties genieten.

Kozoom/FB: Hoe trots mag je zijn op de impuls die jullie hebben gegeven aan het Nederlandse biljarten?
Ad Smout: Ik voel een bescheiden trots als ik dat allemaal overzie. Harry (Mathijssen) hebben elkaar leren kennen en zijn op een treurig moment voor de Masters bij elkaar gaan zitten. We hebben gezegd: dit kan zo niet verder, zo gaat het steeds verder bergafwaarts. We hebben de Masters eerst naar Kaatsheuvel gehaald en twee jaar later naar Berlicum. En zo is het langzaam gegroeid naar wat er nu staat. Dat wil zeggen: 8 keer de Masters, 6 keer de bekerfinale, twee World Cups inmiddels, één keer de Vijfkamp, één keer het NK artistiek en niet te vergeten de Duke Challenge. De organisaties zijn stuk voor stuk een succes geweest. Het Nederlanse biljarten heeft een enorme progressie doorgemaakt, vooral in de publiciteit en op tv. We zijn, om het maar eens mooi te zeggen, van hooguit drie minuten tv op de NOS naar vier dagen live tv op Ziggo Sport gegaan. Dat is een enorme vooruitgang voor onze sport.

Kozoom/FB: Meer tv betekent dat biljarten weer meetelt. En dat biljarters mee profiteren met meer grote toernooien en hogere prijzengelden.
Ad Smout: Dat is zeker een belangrijk aspect. Jumbo is een fantastische partner voor ons, omdat de oude meneer Karel van Eerd en zijn zoon Frits van Eerd, de huidige baas van Jumbo, biljartliefhebbers zijn en ons geweldig steunen. We hebben het contract net weer met drie jaar verlengd. Op het Nederlands kampioenschap poolbiljart, dat we er nu ook bijdoen, werd tot vorig jaar om een beker en medailles gespeeld. Voor dit jaar is er een prijzenpot van 25.000 euro. Ook de premies voor de Masters zijn enorm verbeterd. En niet te vergeten: we trekken enorm veel toeschouwers, de zaal zit altijd vol.

Kozoom/FB: Hoe staat het biljarten er kortom nu voor: jij vertrekt en laat een gezonde sport achter?
Ad Smout: Het is een grote evolutie geweest waar wij ons steentje aan hebben bijgedragen. Ik durf te stellen dat het Nederlandse biljarten zo langzamerhand van het imago van ouwelullen af komt. Het is op weg een flitsende tv-sport te worden. We zijn niet alleen een land met twee wereldkampioenen (Dick Jaspers en Therese Klompenhouwer), maar we staan in de wereld ook bekend om onze prachtige organisaties. De sport is weer springlevend, ik heb het geluk dat ik daar aan mocht meehelpen.

Kozoom/FB: En nu, Ad? Hoe gaat je leven er nu uitzien?
Ad Smout: Tsja, ik blijf zelf een beetje biljarten in Waalwijk, in de dagcompetitie. Ik ga zeker kijken als er mooie toernooien zijn, zoals naar de Masters, de World Cups en het Europees kampioenschap, want ik blijf het biljarten volgen. Maar verder gaan we leuke dingen doen, Marlies en ik. We hebben een paar favoriete plekjes in Zuid Limburg en in Sauerland. Daar gaan we vanaf nu veel vaker naartoe. Het is belangrijk dat ik een mooie organisatie achter me laat. Harry (Mathijssen) gaat er wat mensen bijhalen, die is niet te stuiten in zijn ambities en zal het ook zonder mij kunnen. Ik wens hem daar heel veel succes bij. En aan alle biljartfans en vrienden zeg ik: we zien elkaar ongetwijfeld weer terug in de toernooien.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto: Ad Smout en Harry Mathijssen (Dirk Acx)

 

 

Eerder vandaag publiceerden wij dit artikel over de titel van Michel van Silfhout bij het Open NK 71/2. Onderstaand het verslag door de op de finaledag aanwezige Piet Verschure van KNBB Vereniging Carambole.

 

Het NK 71/2 werd afgelopen weekend gespeeld bij de vereniging Carambole in Rumpt.

Oorspronkelijk zou deze wedstrijd vrijdag beginnen maar de storm Eunice gooide roet in het eten en werd er zaterdag pas begonnen met de wedstrijden.

De organisatie had in overleg met de portefeuillehouder topsport van de KNBB Vereniging Carambole Piet de Jongh besloten dat de partijen maximaal 12 beurten mochten duren.

Desalniettemin was het zaterdag een lange dag voor de spelers en de arbiters. Begonnen werd om 10.00 uur en ’s avonds om kwart over elf was de laatste partij van die dag afgelopen.

Aangezien Piet de Jongh op zondag andere verplichtingen had, heb ik op zondag de prijsuitreiking voor mijn rekening genomen en tevens genoten van het mooie spel 71/2 dat de spelers op het groene laken legden. Om 10 uur werd verder gespeeld met de achtste finales in de mooie locatie van “Carambole”. Van de wedstrijdleiding had ik begrepen dat het op zaterdag redelijk druk was met de toeschouwers. Zondag was het een stuk minder. Waarschijnlijk was dit te wijten aan de storm die Nederland teisterde.

 


 

De halve finales werden gespeeld tussen Micha van Bochem en Erik Dericks op de ene tafel en Michel van Silfhout tegen Patrick Janssen op de andere tafel. Van Bochem en Van Silfhout werden winnaar van deze partijen.

De finale om het Nederlands kampioenschap werd dus gespeeld tussen Michel van Silfhout en Micha van Bochem.

Michel ging van start met een serie van 81. Het antwoord van Micha was een serie van70. De stand na 5 beurten was 95 tegen 99 voor Micha. Na 8 beurten was Michel in het voordeel met 141 tegen 107. Na 9 beurten was het karwei geklaard voor Michel en had Micha het nakijken met 107 caramboles. Michel van Silfhout Nederlands kampioen 71/2.

Na de prijsuitreiking complimenteerde Michel zijn tegenstanders met het vertoonde spel. Micha had een hoogste serie van 103 genoteerd  en de nummers 3, Erik Dericks en Patrick Janssen  werden door hem gefeliciteerd met het feit dat zij door hun goede spel ook op het podium waren gekomen.

Ook de organisatie, de arbiters en de twee Pieten van KVC werden in zijn dankwoord betrokken.

 

Tekst & foto’s: Piet Verschure, namens het bestuur van KVC