De zestiende ronde van de Nederlandse eredivisie is slechts voor een viertal spelers zondag de aanloop naar het Wereldkampioenschap voor landenteams, dat volgende week in Viersen, Duitsland, wordt gespeeld. Voor de Nederlanders Jean Paul de Bruijn en Jeffrey Jorissen is het een laatste test om de vorm aan te scherpen. De buitenlandse spelers die zondag in de Kozoom League in Nederland spelen en daarna doorreizen naar Viersen zijn Ruben Legazpi en Sergio Jimenez die voor Spanje spelen. Eddy Merckx, samen met Jef Philipoom voor België, krijgt vrij van SIS Schoonmaak, dat met Jean van Erp als kopman speelt in Den Haag tegen J&F Auto’s.

 


 

Therese Klompenhouwer hoopt dit weekend haar tweede Europese titel te halen in Ankara, na de individuele titel van vrijdag met het landenteam. De kampioene speelt dus niet met J&F Auto’s en wordt vervangen door de Duitser Dustin Jäschke. Nikos Polychronopoulos, de kopman bij Team Eekhoorn in de uitwedstrijd tegen Dallinga, is reserve voor het Griekse team in Viersen dat speelt met Kokkoris en de jonge Seleventas. Peter Ceulemans, ook van Team Eekhoorn, is reserve voor België, waar hij als kampioen van zijn land volgend jaar wel het WK in Viersen mag spelen.

SIS Schoonmaak verdedigt de toppositie in de Kozoom league met 1 punt verschil op Team Eekhoorn en 2 op ST Zundert. SIS reist dus naar Den Haag voor de ontmoeting met J&F Auto’s, Team Eekhoorn naar Sluiskil voor het treffen met Dallinga en Zundert speelt de thuiswedstrijd tegen Bousema Lochem. Robinson Morales, op het podium van de World Cup in Bogotá, speelt in de eredivisie, niet in Viersen. Glenn Hofman, die in Bogotá ook op het podium stond, heeft een weekend vrij van Cues&Darts.

De buitenlandse kopmannen in de verschillende teams zijn Nikos Polychronopoulos bij Team Eekhoorn, Robinson Morales bij Cues&Darts, Sergio Jimenez bij Zundert, Omer Karakurt bij Team Nachtwacht, Turgay Orak bij Aarsbouw, Wesley de Jaeger bij DKM Tools en Dustin Jäschke bij J&F Auto’s,

 

De opstellingen voor de 16e speelronde:

J&F Auto’s-SIS Schoonmaak

Dustin Jäschke-Jean van Erp

Kay de Zwart-Raimond Burgman

Joey de Kok-Raymund Swertz

Herman van Daalen-Martien van der Spoel

 

STZ Zundert-Bousema/JBScues

Sergio Jimenez-Jeffrey Jorissen

Thorsten Frings-Johan Loncelle

Sam van Etten-Paul Bruijstens

Francis Forton-Frans van Schaik

 

Team Nachtwacht-Dekker/APSprundel

Omer Karakurt-Dave Christiani

Ismail Yasin-Barry van Beers

Harrie van de Ven-Gerwin Valentijn

Frank Martens-Henk Blauwblomme

 

DKM Tools-Cues&Darts/Xtreme

Wesley de Jaeger-Robinson Morales

Roland Uijtdewillegen-Ruben Legazpi

Jack Wijnen-Huub Wilkowski

Eddy Willems-Burak Hashas

 

Dallinga.com-Team Eekhoorn

Jean Paul de Bruijn-Nikos Polychronopoulos

Steven van Acker-Peter Ceulemans

Peter De Backer-Frans van Kuyk

Berry Dallinga-Kurt Ceulemans

 

Aartsbouw Sprundel-Burgmans Biljarts

Turgay Orak-Anno de Kleine

Ronny Brants-Bart Ceulemans

Dirk Weeremans-Marco Janssen

Tom Persyn-Johan Roijers

 

Tekst: Frits Bakker
Archieffoto’s Jeffrey Jorissen/Jean Paul de Bruijn ©Ton Smilde

SARAJEVO – Hugo van Houten blikte deze morgen (vlak voor de start van zijn EK Onder 21 toernooi(waar hij zijn eerste wedstrijd in de groepsfase winnend afsloot), terug op zijn mooie EK Onder 18 ervaring. In zijn eigen woorden:

Wauw, wat een toernooi was dat!

Het begon natuurlijk eerst in de poule, waar ik nog een beetje warm moest draaien. Ik merkte wel dat ik er na elke partij steeds iets beter in kwam.

Ik won mijn 3 poulewedstrijden met:

3-0

3-0

3-1

Ik was als nummer 8 geplaatst voor de knockout.

 

 

Daar moest ik tegen een Ier voor de laatste 32. Het was een beetje een struggle wedstrijd, maar omdat ik hem goed onder druk hield met goeie safety’s, was het voor hem nog net iets lastiger dan voor mij. Zo won ik in de laatste 32 weer met 3-0.

Toen naar de laatste 16. Daar moest ik tegen een Schot waarvan ik wist dat hij wel goed kon spelen. Ik kwam 1-0 voor, maar hij kwam daarna met 1-2 voor. Het 4e frame stond hij ook goed voor, maar door een goede comeback van mij werd het 2-2.

Het beslissende frame was ik echt heel goed. Ik heb in het hele frame 1 foutje gemaakt. Het was echt een overtuigende score (volgens mij iets van 60-0).

Zo won ik die wedstrijd dus na 1-2 achter te komen nog met 3-2. Ik ben echt zo blij met die wedstrijd en vooral het laatste frame. We weten natuurlijk inmiddels wel dat ik kan snookeren, maar om het op zo’n moment te laten zien wanneer het echt moet, dat is echt een geweldig gevoel!!

Toen dus in de kwartfinale. Hier moest ik tegen echt een goeie jongen, hij maakte volgens mij 2 breaks van 70+ en nog een 50+. Ik kreeg wel een paar kansjes, maar ik was na de hele dag achter elkaar spelen (laatste poulewedstrijd 10.00, laatste 32 14.30, laatste 16 18.30, en dus toen 12 uur verder nog de kwartfinale spelen) mijn concentratie een beetje aan het verliezen.

Dat was jammer, maar wel begrijpelijk. En dat ik tegen zo’n jongen verlies, dat is zeker geen schande!

Ik ben echt zo blij met dit toernooi! Wat ik al zei, om het hier ook te kunnen laten zien dat is echt geweldig!

Komend jaar weer flink aan de bak, want als ik hem volgend jaar weer tegenkom wil ik niet verliezen ;)

Ik ben echt heel dankbaar voor deze ervaring en ik wil echt iedereen bedanken voor de goede en lieve steun, dat betekent echt heel veel voor me!!

 

 

Zometeen om 13.00 moet ik weer spelen, voor de U21.

Vanavond weer om 19.00 ook voor de U21.

En morgen de laatste poulewedstrijd voor de U21.

Maar wat er nu ook gebeurd, ik ben echt al ontzettend blij dat ik dit heb weten te presteren op zo’n niveau!

 

 

Alles over het EK Snooker:
www.knbb.nl/agenda/ek-snooker

 

Tekst: Hugo van Houten
Intro: KNBB
Fotocollages: Angelica Ettema (met foto’s & schema’s EBSA, plus foto Corné Kuijpers)
Foto Hugo aan tafel: Angelica Ettema


 

ANKARA – Het was een zeldzaam moment van zwakte en stress dat Therese Klompenhouwer overkwam in de finale. Het spel was onherkenbaar in die wedstrijd om het goud, het moyenne ondermaats en zelden was ze zo kwetsbaar op het biljart. Maar uiteindelijk greep de Nederlandse biljartster vrijdagmiddag toch de titel op het Europees kampioenschap driebanden voor vrouwen en ging de vuist na de winnende carambole omhoog: Therese veroverde dus haar 11e kampioenschap op een totaal van 11 Europese toernooien. Die opluchting overheerste, niet het gevoel van onmacht. De uitslag van die finale: 30-22 in 51 beurten.

 

 

De tegenstand van de Belgische Jaimie Buelens was onverwacht dreigend, zowat tot de helft van de finale. Therese speelde ver onder haar niveau, schommelde zelfs onder gemiddeldes van 0.500 en moest later bekennen dat deze Europese titel de zwaarst bevochten was van de 11 die ze in totaal heeft gewonnen, in een kampioenschap waarin vrijwel alle deelnemers niet konden imponeren.

Therese was, voor haar doen ook moeizaam, toch wel weer de beste van allemaal met uitschieters tegen Karina Jetten in de kwartfinale (30-9 in 16, 1.875) en een zeer degelijke halve finale tegen Estela Cardoso (30-17 in 27, 1.111). Daar stak het optreden in de finale schrijnend tegen af, want 30 in 51 is niet des Therese’s, verre van dat zelfs.

Jaimie Buelens leek aanvankelijk te profiteren van die zwakte, want stond 14-10 voor en 24-21. De stress werd de Belgische te veel in de slotfase, waarin ze haast niet meer scoorde en Therese de kans kreeg om haar 11e titel toe te voegen aan haar imposante palmares.

Therese zocht na afloop tevergeefs naar excuses, maar bekende gewoon: ,,Ik voelde niet de juiste energie, had niet de goede afstoot en alles liep ook nog tegen. Op een gegeven moment kwam er een zekere twijfel: ga ik aanvallen, wil ik zo veel mogelijk scoren, of moet ik ook verdedigen, nu het niet echt goed gaat. Ht bleef moeizaam gaan, het was echt niet goed wat ik deed. Maar ik ben blijven doorzetten, want ik wilde natuurlijk wel absoluut winnen. Tenslotte mag ik als Europees kampioen ook naar de World Games in China volgend jaar. Ik heb mezelf toch nog beloond, met dat serietje van 7 kon ik op het eind weglopen. Toch blij hoor met de titel.”

 

 

Op het podium stond Jaimie Buelens als runner-up, een mooie prestatie voor de Belgische die zo lang in de schaduw van Danielle Le Bruyn heeft gestaan, maar nu een definitieve doorbraak voor ogen heeft. Buelens won in de kwartfinale van Gülsen Degener met 30-25 in 47 beurten en in de halve van Güzin Mujde Karakasli met 30-24 in 51.

De uiteindelijke beste 16 na de voorronden van dit EK waren Therese Klompenhouwer, Ioanna Kormpi, Mélanie Hallier, Karina Jetten, Estela Cardoso, Yenny Battner, Charlotte Sörensen, Angeliki-Savvina Skolarikou, Steffi Träm, Karolien Matthys, Güzin Mujde Karakasli, Nanna Peters, Jaimie Buelens, Monique Wilkowski, Gülsen Degener en Helga Mitterböck.

 

 

Tekst: Frits Bakker.
Foto Therese Klompenhouwer ©CEB (aan tafel) en ©Christel van Reekum (met medaille)

Foto Therese met Monique Wilkowski & Karina Jetten ©CEB

 

SC Hippo 1 heeft zaterdag 9 maart in de achtste ronde van de KNBB Landelijke Klasse Snooker ’23/’24 thuis met 8-1 gewonnen van de Groningse Tasmanian Devils 2.0. Zo blijft de Hilversumse ploeg aan kop, voor Snooker Vlissingen dat BBSS Hengelo/Doetinchem met 6-3 versloeg.

Met Martin Brinks, Eddy de Boer en Bobby Jahangir in de gelederen bleek SC Hippo 1 een maatje te groot voor de Tasmanian Devils Dennis Triezenberg, Jules Dijcks en Hilbrand Barkema. Met een 2-1 zege op Jahangir wist Triezenberg wel de Groningse eer te redden en de nul van het scorebord te krijgen. Dijcks verloor met 2-0 van Brinks, maar boog tegen De Boer en Jahangir pas na een decider, twee keer 2-1. Sc Hippo 1 blijft na deze 8-1 overwinning aan kop, Tasmanian Devils 2.0 staat nog altijd zesde.

Snooker Vlissingen boekte net als SC Hippo 1 zijn zesde totaalzege dit seizoen, maar staat tweede achter de Hilversummers vanwege een lager aantal individuele winstpartijen. De Zeeuwen hebben echter nog een inhaalduel te gaan om de koppositie te heroveren. Tegen combiploeg BBSS Hengelo/Doetinchem bleek Frans Diepstraten weer de voornaamste troef voor de Vlissingse formatie, de oud-eredivisiespeler won zijn drie partijen van Pieter Kodde, Sietse Oukes en Pascal Sars. Ook Atong Wu versloeg Sars en Kodde, maar verloor van Oukes. Deze laatste wist bovendien Evert de Kok af te troeven. Zo kwam de 6-3 eindstand op het bord.

 

 

8e speelronde KNBB Landelijke Klasse Snooker ’23/’24, zaterdag 9 maart 2024 

SC Hippo 1 (Hilversum) – Tasmanian Devils 2.0 (Groningen) 8-1

Snooker Vlissingen (Vlissingen) – BBSS (Hengelo/Doetinchem) 6-3

Reyerbo(y)s (Ridderkerk) – SC Hippo 2 (Hilversum) verschoven naar 16 maart

Snooker Q’s (Ede) – Cue Action (Groningen) verschoven naar 23 maart

 

Stand KNBB Landelijke Klasse Snooker ’23/’24 na 8 van de 14 speelronden

1. SC Hippo 1 (Hilversum) 8-6 (49-23)

2. Snooker Vlissingen (Vlissingen) 7-6 (39-24)

3. Snooker Q’s (Ede) 7-5 (35-28)

4. BBSS (Hengelo/Doetinchem) 8-4 (36-36)

5. Cue Action (Groningen) 6-3 (28-26)

6. Tasmanian Devils 2.0 (Groningen) 7-3 (25-38)

7. SC Hippo 2 (Hilversum) 7-1 (23-40)

8. Reyerbo(y)s (Ridderkerk) 6-0 (17-37)

 

Tekst: Peter de Brie
Archieffoto: Corné Kuijpers

Met Mike van Voort, Ed Geels en Shahzeb Kamal in de basis was Westend afgereisd naar Vleuten voor de confrontatie met Snooker Utrecht. Het Noord-Hollandse drietal won alle partijen tegen Eddie Bongers en ook Pascal van Westerop, die een ronde eerder nog een beresterke eredivisie-rentree had gemaakt. Geels wist bovendien met 3-2 te winnen van de jeugdige uitblinker van Snooker Utrecht, Hugo van Houten. Die pakte nog wel twee overwinningen namens de thuisploeg door Van Voorst en Kamal over de knie te leggen. Zo werd het 7-2 voor Westend dat nu zes overwinningen uit acht partijen telt en het beste ‘doelsaldo’ heeft.

 


 

Final Touch 2, dat lang alleen aan kop ging, reisde af naar Brabant voor een bezoek aan bekerwinnaar Newdoor DD Veghel. Namens de Amsterdammers won Kendrew Oei zijn drie partijen tegen Berry Fransen, de Belg Alain Vandersteen en ook tegen meervoudig NK-winnaar Joris Maas. Ook Kevin Oei versloeg Vandersteen en Fransen, maar moest buigen voor Maas, die eveneens van Dean Mitchell won. De Brit kwam tegen Franssen tot zijn enige zege, maar dat volstond ruimschoots voor een 6-3 totaalzege voor Final Touch 2 dat zo ook op zes uit acht komt.

 

 

PlusConsultants DSA Rijen ging als leider op visite bij regerend landskampioen Amigio Maassluis. Zonder de Belgische veelvraat Sybren Sokolowski kwam DSA niet in de buurt van een stunt. Bij de thuisploeg wonnen zowel René van Rijsbergen als Ameer Baksh hun drie wedstrijden tegen John van Gorp, Gijs van Westenbrugge en de Ier David O’Halloran. Tonnie Kok won ook van O’Halloran en Van Gorp, maar legde met 1-3 het loodje tegen Van Westenbrugge, die zo met het enige DSA-punt een whitewash wist te voorkomen: 8-1 voor Amigio, dat nu vijf overwinningen beet heeft, DSA gaat nog mede aan kop met zes stuks.

 

 

Final Touch 1 won thuis in Amsterdam met 5-4 van Vlaardingen. Weliswaar verloren Joeri Reisig, Mischa Marchi en Steven McGuinness allemaal van Jerom Meeus, maar ze versloegen ook alle drie René Tinge. McGuinness verloor ook van Maurice le Duc, maar die redde het niet tegen Reisig en Marchi, zodat de Vlaardingers toch met 5-4 de winst aan de Amsterdammers moesten laten.

 

8e speelronde KNBB Eredivisie Snooker ’23/’24, zaterdag 9 maart

Snooker Utrecht (Vleuten) – Westend (Zaandam) 2-7

Newdoor DD (Veghel) – Final Touch 2 (Amsterdam) 3-6

Amigio (Maassluis) – PlusConsultants DSA (Rijen) 8-1

Final Touch (Amsterdam) – Vlaardingen (Vlaardingen) 5-4

 

Stand KNBB Eredivisie Snooker ’23/’24 na 8 van de 14 speelronden

1. Westend (Zaandam) 8-6 (48-24)

2. PlusConsultants DSA (Rijen) 8-6 (40-32)

3. Final Touch 2 (Amsterdam) 8-6 (39-33)

4. Amigio (Maassluis) 8-5 (45-27)

5. Final Touch (Amsterdam) 8-4 (33-39)

6. Snooker Utrecht (Vleuten) 8-3 (36-36)

7. Vlaardingen (Vlaardingen) 8-1 (25-47)

8. Newdoor DD (Veghel) 8-1 (22-50)

 

De stand in de KNBB Eredivisie Snooker wordt dit seizoen niet langer bepaald door het aantal gewonnen individuele partijen, maar door het aantal winstpartijen per team. Je kunt dus beter drie keer winnen met 5-4, dan twee keer met 8-1 maar ook een match met 4-5 verliezen.

 

Tekst: Peter de Brie
Foto’s: Corné Kuijpers|
Foto’s Shahzab Kamal en Ed Geels via Berry Franssen


 

Joke Martijn wint NK Dames Eerste Klasse na spannend slot

Het was ongekend spannend in de finale van de Eerste Klasse, omdat het veld zo dicht bij elkaar lag: het verschil tussen de laagste in moyenne Sylvia Eckel, 0.630 en de hoogste in moyenne Joke Breur 0.720 was minimaal. Het werd dan ook in de laatste partij beslist. Joke Breur en Joke Martijn stonden allebei ongeslagen met 8 uit 4 aan kop, het moyenne van Breur was beduidend beter. Martijn wist wat haar te doen stond, ze moest winnen – en dat deed ze. Met 0.710 moyenne was de titel in de eerste klasse (wederom) voor Joke Martijn, ongeslagen met 10 uit 5.

Eén van de topfavorieten in deze eerste klasse Monique van Exter had zich met liefst 1,176 in de poulefase (4 partijen) geplaatst, een ongekend moyenne. Vervolgens werd Monique ‘slechts’ 5e van de 6 in de finalepoule (5 partijen), een indicatie van de kracht van het veld in deze finalepoule. Die dus knap werd gewonnen door Joke Martijn – en dat ging in haar woonplaats Leiden niet ongemerkt voorbij.

 




 

Sandra Sterk de sterkste in NK Dames Tweede Klasse

Waar de in de eerste klasse iedereen 25 caramboles moest maken, was er in de tweede klasse sprake van intervallen. Sandra Sterk ging met het hoogste moyenne en 20 te maken caramboles de finale in, nummer twee in moyenne Janine Heikoop met 19 caramboles, alle overige speelsters moesten 15 caramboles maken.

Ook hier was het spannend tot de laatste partij, en ook hier werd de nummer 1 na vier ronden geen kampioen. Janine Heikoop stond voor de laatste ronde met 7 uit 4 bovenaan, Sandra Sterk had met 5 uit 4 een hoger moyenne én een veel hoger moyennepercentage, en dus wist Sandra wat haar te doen stond in de laatste partij: ze moest winnen. Dat deed ze – en zo werd Sandra Sterk kampioen tweede klasse met een knap moyenne van 0.458.

Twee Dames NK’s in de prachtige setting van de Biljartacademie in Sittard, beide spannend tot de laatste partij. Beter kan niet!

 

Alle informatie, links & uitslagen NK’s Driebanden Dames Eerste & Tweede Klasse:
www.knbb.nl/agenda/nk-driebanden-klein-dames-1e-en-2e-klasse

 








 

 

Tekst: KNBB
Foto’s: Jan Rosmulder

SIEBENGEWALD – Op vrijdag 1 maart ging het NK bandstoten van start bij Abc ’t Töpke in het mooie plaatsje Siebengewald. Alvorens de eerste caramboles gemaakt werden was er aandacht voor het behaalde ereklasse schap in het libre Van Robert Prakke. Een formidabele prestatie waarvoor hij dan ook terecht even in het zonnetje werd gezet.

In poule A werd een sterk en constant spelende Leo Koomen de terechte winnaar met een gemiddelde van 6.75. De altijd sterk spelende Micha van Bochem vergezelde hem naar de finale poule.

In poule B werd Jos Bongers overtuigend winnaar. Hij eindigde dan ook ongeslagen bovenaan. De overige spelers van deze poule bleven qua punten dicht bij elkaar en was dat niet genoeg om Jos te vergezellen naar de finalepoule.

In poule C werd de sterk spelende John van der Stappen op moyenne groepswinnaar en bleef daarbij de altijd gevaarlijke Gert  van Beek voor. Helaas miste Gert net de finale poule.

In poule D werd de technisch zeer verzorgd spelende Wiel van Gemert overtuigend groepswinnaar. Helaas moest Dennis Timmers in deze poule ziek afhaken.

 


 

Op zondag werden de acht beste bandstoters van dit toernooi verdeeld over twee poules om uit te gaan maken wie de uiteindelijke winnaar zou gaan worden.

In poule A wist Raymund Swertz ongeslagen de finale te bereiken en werd hij in deze poule gevolgd door John van der Stappen (2e) Micha van Bochem (3e) en Wiel van Gemert (4e)

In poule B lag alles dicht bij elkaar zowel wat betreft de punten als het moyenne. Uiteindelijk bereikte Jos Bongers nipt de finale gevolgd door Michel van Silfhout (2e) titelverdediger Gert Jan Veldhuizen (3e) en Leo Koomen (4e)

 

 

In een meer spannende dan goede finale (zie de video bovenaan het artikel) met sterke en minder sterke fases pakte good old Jos Bongers de titel ten koste van Raymund Swertz.

De organisatie was in handen van ’t Töpke en onder leiding van Toon en zijn geweldige club vrijwilligers was het weer goed toeven in Siebengewald. Wat zeker niet onvermeld mag blijven is dat het hele toernooi onder leiding stond van de voortreffelijke wedstrijdleider Wiel de Mulder.

 

 

Het was al met al een podium om van te watertanden, vorige week bij het NK Bandstoten Groot: goud voor good old Jos Bongers, zilver voor klassiek fenomeen Raymund Swertz, en brons voor veelwinnaar Michel van Silfhout. Hoe kijken deze klassieke toppers terug op dit NK?

 

Eerst even kort over bandstoten, wat voor zoveel spelers het tweede of derde spel van voorkeur lijkt te zijn, maar voor slechts weinig spelers het eerste. Kunnen jullie twee of drie zinnen aangeven hoe een librist zich moet aanpassen als hij gaat bandstoten?

JB: Een belangrijk aspect: bij het bandstoten vergen enkele oplossingen andere inzichten t.o.v. het libre. Met libre kun je met een oplossing over band naar het midden van de tafel gaan. Dit is wat je met het bandstoten uit de weg moet gaan. Zal een librist met bandstoten zich verder willen ontwikkelen, dan is enige kennis van driebanden een must. Seriespel, dan wel opbouw bij het bandstoten zou je als een verlengstuk van het kader en libre kunnen zien.

MvS: Een librist moet in de regel iets minder goed verzamelen dan gebruikelijk, omdat er altijd een bandje meegepakt moet kunnen worden. Liggen de ballen in een mooie positie dan kun je verder op zoek naar de ideale positie. Stapje voor stapje dus…. Voor mij is de ideale positie dat één bal in de hoek ligt, mijn bal iets uit de hoek en de derde bal ook iets uit de hoek. In die positie kunnen veel punten gemaakt worden.

 

“Met libre kun je met een oplossing over band naar het midden van de tafel gaan. Dit is wat je met het bandstoten uit de weg moet gaan”
Jos Bongers

 

En, in twee of drie zinnen hoe een driebander zich moet aanpassen als hij gaat bandstoten?

JB: Als een driebander enige klassieke achtergrond heeft (kader met name) dan zal bandstoten hem ook goed vergaan. Iemand die vanaf dag één alleen maar met driebanden is bezig geweest, en bijvoorbeeld een moyenne van 10 Libre of kader heeft gespeeld, zal nooit een topper in het bandstoten worden.

RS: Bandstoten is een moeilijk spel. Veel spelers vinden het leuk om te doen én een uitdaging. De libre én driebanden spelers spelen band vaak met te veel snelheid van de ballen. Daarmee verlies je veel controle. Tip; probeer een rustig tempo te spelen waardoor je de kans op een serie vergroot. 

MvS: Een driebandenspeler zal op een zeker moment risico moeten nemen om de ballen goed te verzamelen. Je kunt nauwelijks grote series maken als de ballen steeds midden op de tafel liggen. De kleine gevoelige trekstootjes of kopstootjes zijn voor veel driebandenspelers lastig, omdat ze die niet vaak spelen. Tevens staat er druk op die posities, want gaan die fijne balletjes mis, dan kan de tegenstander profiteren.

 

“Mijn niveau was oké maar niet hoogstaand en dan ben je te kloppen. Jos was in de finale beter. We kregen het spel niet onder controle door veel scheve posities”
Raymund Swertz

 

Dit event was bandstoten groot, terwijl de meeste clubspelers bandstoten op de kleine tafel. Maakt dit voor spelers van jullie niveau nog veel verschil, en zo ja in welk opzicht/op welke momenten?

JB: Spelers van een bandstoten niveau op de kleine tafel hebben niets te zoeken op de matchtafel. Voor ons/mijn niveau doet het afbreuk aan het totaalbeeld van zo’n toernooi. 

RS: Wij spelen op de matchtafel. Natuurlijk is bandstoten op een kleine tafel makkelijker… het is kleiner, dus daarmee ook eenvoudiger.

MvS: Maakt enorm veel verschil! Bandstoten op de grote tafel is veel moeilijker, omdat de afstanden tussen de ballen veel groter zijn en je er in de hoeken niet altijd goed bij kunt. Het is daardoor veel moeilijker de ballen onder controle te krijgen/houden.

 

Kunnen jullie terugblikken op jullie eigen event. Wat ging goed, wat ging minder, welke momenten waren cruciaal, etc.?

JB: Ik kan er natuurlijk op een prettige manier op terug kijken. Cruciaal was natuurlijk de wijze waarop ik de finale op moyenne wist te bereiken. 

RS: Mijn toernooi ging niet echt geweldig. Mijn niveau was oké maar niet hoogstaand en dan ben je te kloppen. Jos was in de finale beter. We kregen het spel niet onder controle door veel scheve posities.

MvS: Tja, lastige vraag. Ik heb een raar toernooi gespeeld, waarbij ik goede momenten met hele slechte heb afgewisseld. Ik kwam uiteindelijk slechts 5 caramboles te kort voor de finale, dus al met al was het nog niet zo slecht.

 

“Bandstoten op de grote tafel is veel moeilijker, omdat de afstanden tussen de ballen veel groter zijn en je er in de hoeken niet altijd goed bij kunt. Het is daardoor veel moeilijker de ballen onder controle te krijgen/houden”
Michel van Silfhout

 

Nog iets wat we zijn vergeten te vragen?

JB: Verder niets vergeten te vragen. Wel een mededeling van mijn kant ten overvloede. Ereklasse toernooien verdienen mijns inziens een Ereklasse-waardig predicaat. Met een open karakter als dit, ook bij het kader en libre,  wordt dat predicaat nooit bereikt. Terug naar toernooien met minder spelers, maar wel met een acceptabel niveau. 

 



 

Alles over het NK Bandstoten Groot:
www.knbb.nl/agenda/nk-bandstoten-groot-0

 

Verslag: Piet de Jongh
Interview met podium: KNBB
Foto’s: Jan Rosmulder/De Biljart Ballen Krant
Video: BiljartFred YouTube

ANKARA – Het succesverhaal begon voor Therese Klompenhouwer in 2005 met de eerste Europese titel driebanden voor dames. Het zijn er inmiddels 10 uit 10, want in alle Europese toernooien was de Nederlandse de winnaar. Het allereerste toernooi dat ze won, werd gespeeld in het Turkse Manisa. Voor het vierde jaar in totaal reizen de dames nu naar Turkije, dit keer Ankara. Het 11e Europees kampioenschap wordt donderdag en vrijdag (14 en 15 maart) gespeeld met 24 speelsters in de voorronden. Het individuele toernooi wordt gevolgd door het Europees dameskampioenschap voor teams op zaterdag 16 en zondag 17 maart. En ook daar verdedigt Therese Klompenhouwer de titel met Nederland, die ze vorig jaar haalde met Monique van Exter. De wedstrijden zijn in het Turkse federatiecentrum in Ankara en worden uitgezonden op Kozoom.

 

 

De regerend kampioene Therese Klompenhouwer is schier onverslaanbaar, maar zeker meedogenloos, want nooit in de historie van het EK dames vanaf 2005 heeft de Nederlandse een misstap begaan. De meest geduchte rivale komt de laatste jaren uit Denemarken, waar Charlotte Sörensen zich zo langzamerhand ontwikkelt tot een speelster die Therese op een van haar beste dagen zou kunnen bedreigen. Andere bekende speelsters zoals Karina Jetten, Gülsen Degener, Danielle Le Bruyn, Steffi Träm, Jaimie Buelens en Guzin Mujde Karakasli konden in de jacht op de kampioene geen serieuze greep doen naar de hoogste trofee.

De hegemonie in eigen land neemt voor een Nederlandse sportster, weliswaar in een veel kleinere sport, vormen aan van Marianne Vos in wielrennen en Femke Bol in atletiek. Therese Klompenhouwer is de enige echte profspeelster in het Europese damesbiljarten en ligt een straatlengte voor op de concurrentie. Het moet wel gezegd dat de Aziatische speelsters (Orie Hida, Sruong Pheavy, Natsumi Higashiuchi, Ayako Sakai, Jieun Han) de overstap hebben gemaakt naar de Koreaanse profliga en Therese op een WK niet meer kunnen bestoken. Maar zeker in Europa, waar damesbiljarten een amateursport is, blijft Therese de onbetwiste koningin.

De Europese bond heeft de intentie om de discipline verder te stimuleren, vooralsnog is de progressie van georganiseerde toernooien en opleidingen evenwel niet zichtbaar. Het wordt dus ook in de komende dagen weer een verwoede poging om tegen het fenomeen te schitteren, (tevergeefs) wachten op een mindere dag en hopen dat de titelrace kan stagneren.

Therese treft in de groepsfase de jongste Deense, Nanna Petersen, en een vrij onbekende Turkse, Ayca Oren. Charlotte Sörensen is gekoppeld aan Helga Mitterböck en Christel Morel. Danielle Le Bruyn staat onder andere tegenover een Franse routinier, Mélanie Hallier en Jaimie Buelens krijgt een Griekse met een klinkende naam: Angeliki-Savvina Skolarikou. De groep des doods is misschien wel die van de nieuwe Belgische topper, Karolien Matthys, die tegen Katja Titze en Estela Cardoso aantreedt. Steffi Träm is niet te onderschatten, ook niet door Monique Wilkowski. Irena Michalkova is altijd een outsider, ook voor Güzin Mujde Karakasli. Waar veel van de Turken naar uitkijken is nog altijd Gülsen Degener, die met Karina Jetten al vele oorlogen heeft uitgevochten.

De Europese damespromotor is Eva Viding Bussel, de aangegeven dresscode is verplicht, de groepen spelen naar 25 punten, bij de laatste 16 naar 30 (maximaal 50 beurten). De hoofdprijs is 1700 euro, de tweede verdient 800 euro, nummers 3 en 4 krijgen 500 euro en vijf tot en met 8 gaan met 250 euro naar huis.

Het is twee uur later in Ankara dan in West Europa. Kozoom start de uitzendingen vanaf donderdag 10.00 uur Turkse tijd. Therese Klompenhouwer speelt haar eerste partij om 12.30 (10.30 in Nederland).

De voorronden:

Poule A:

Therese Klompenhouwer (Ned), Ayca Oren (Tur), Nanna Petersen (Den)

Poule B:

Charlotte Sörensen (Den), Helga Mitterböck (Oos), Christine Morel (Fra)

Poule C:

Danielle Le Bruyn (Bel), Ioanna Kormpi (Grie), Mélanie Hallier (Fra)

Poule D:

Jaimie Buelens (Bel), Ana Juarez (Spa), Angeliki-Savvina Skolarikou (Grie)

Poule E:

Estela Cardoso (Spa), Katja Titze (Dui), Karolien Matthys (Bel)

Poule F:

Steffi Träm (Dui), Monique Wilkowski (Ned), Miranda Taban (Tur)

Poule G:

Guzin Mujde Karakasli (Tur), Irena Michalkova (Tsj), Yenny Bajtner (Zwe)

Poule H:

Gülsen Degener (Tur), Karina Jetten (Ned), Natascha Al Mamar (Oost).

 

Alle info, links, wedstrijdschema & uitslagen:
https://www.knbb.nl/agenda/ek-driebanden-dames-0

 

Tekst: Frits Bakker
Archieffoto Therese TeamNL: Touch

DEN BOSCH – Op zaterdag 9 maart en zondag 10 maart is bij biljartcentrum Maassingel in ’s-Hertogenbosch in een gezellige sfeer het Nederlands Kampioenschap driebanden klein voor rolstoelbiljarters gespeeld.

 

 

In de eerste ronde wisten Tonny Schrauwen (0,969), Frans van Buel (0,457) en Jan Versprille (0,710) hun partij binnen 50 beurten winnend af te sluiten. Jan Vos won weliswaar van Ivo Smits, maar had een stroeve start en slaagde er niet in binnen 50 beurten zijn 36 caramboles te maken.

In de tweede ronde had Tonny Schrauwen in zijn partij tegen Ivo Smits hetzelfde probleem. Ook hij won zijn partij, maar slaagde er niet in om dat binnen 50 beurten te doen. Doordat Frans van Buel in een spannende partij Jan Versprille na 36 beurten op 26 caramboles zag stranden, kwam Frans als enige op 4 punten gevolgd door Tonny Schrauwen en Jan Vos met ieder 3 punten.

In de 3e ronde slaagde Tonny Schrauwen er niet in te winnen van Jan Versprille, die zijn 27 caramboles nu in slechts 30 beurten (0,900) wist te maken. Jan Vos wist de spannende partij tegen Murat Gercek in slechts 28 beurten te winnen. Na 6 beurten stond Jan zelfs al op 18 caramboles na een schitterende serie van 10. Uiteindelijk speelde hij een uitstekend moyenne van 1,285!! Door de winst van Frans van Buel (0,390) tegen Ivo Smits was Frans de enige met 6 punten, gevolgd door Jan Vos met 5 punten en Jan Versprille met 4 punten.

In de 4e ronde verloor Jan Vos ondanks een moyenne van 0,729 verrassend van John Bax en wist Frans van Buel na een spannende partij in slechts 18 beurten (0,888) te winnen van Tonny Schrauwen die net als Frans ook 16 caramboles wist te maken. Jan Versprille wist wederom met een prima moyenne (0,771) te winnen van Ivo Smits. Na 4 ronden stond Frans van Buel dus als enige op 8 punten gevolgd door Jan Versprille met 6 en Jan Vos met 5 punten.

In de 5e ronde ging John Bax in zijn partij tegen koploper Frans van Buel prima van start en stond hij na 20 beurten maar liefst met 11-2 voor. John viel daarna met nog 2 te maken caramboles echter volledig stil, waarop Frans in de achtervolging ging en tenslotte in de 37e beurt zijn 16e carambole wist te maken. Doordat John in de nabeurt nog de gelijkmaker scoorde werd het 1-1. Jan Versprille (1,173!) en Murat Gercek (0,782) speelden in een hoogstaande partij ook gelijk, waardoor het verschil tussen de nummer 1 en 2 ongewijzigd bleef. Tonny Schrauwen (1,066) wist in wederom een hoogstaande partij van Jan Vos (0,766) te winnen. Na 5 ronden stonden John, Jan Vos en Tonny alle drie op 5 punten en was de strijd om de 3e plek dus nog volledig open.

In de 6e ronde was Frans van Buel in zijn partij tegen Rachel Venrooij het gevoel kwijt en wist de partij na 50 beurten maar net te winnen, dus maar 1 punt. Doordat Jan Versprille (0,729) wel de volledige winst wist te behalen tegen Tonny Schrauwen was de marge met Frans geslonken tot 1 punt. John Bax verstevigde zijn virtuele 3e plek door van Ivo Smits te winnen. Door de kleine verschillen was de 7e ronde ongemeen spannend. Zowel de strijd om de titel als voor de 3e plaats was nog volledig open.

Door het gelijkspel van Jan Versprille (0,629) tegen een sterk spelende Rachel Venrooij (0,307) en winst van Frans van Buel (0,454) op Jan Vos (0,484) was de strijd om de titel gestreden. Frans van Buel is Nederlands kampioen met 12 punten en een moyenne van 0,436 (118,157%), gevolgd door Jan Versprille op 10 punten met een moyenne van 0,789 (121,571%). In een rechtstreeks duel om de 3e plek wist Tonny Schrauwen met wederom een mooi moyenne (0,864) te winnen van John Bax die deze partij helaas onder zijn niveau speelde dat hij de rest van het toernooi had laten zien. Hierdoor werd Tonny dus 3e met 8 punten met een moyenne van 0,796 (104,052%).

Als organisatie kunnen we terugkijken op een zeer geslaagd kampioenschap. Spannende wedstrijden met hoge moyennes en schitterende caramboles, veel strijd maar vooral ook gezelligheid. Doordat er tegelijkertijd in ons district een gewestelijke finale libre hoofdklasse werd gespeeld en enkele arbiters vanwege ziekte niet beschikbaar waren, hadden we als organisatie onverwacht minder arbiters beschikbaar dan vooraf op was gerekend. We kwamen daardoor handjes tekort, maar gelukkig waren enkele  toeschouwers graag bereid ons te helpen met schrijven en de verzorging van de lunch. Wij zijn deze mensen hier zeer erkentelijk voor. Chapeau!         

 

 

Alles over het NK Rolstoelbiljarten Driebanden Klein:
https://www.knbb.nl/agenda/nk-driebanden-klein-rolstoel-biljarten-4

 

Met dank aan: Karel Swarts
 

Tekst & foto’s: Biljartcentrum Maassingel in ’s-Hertogenbosch
 

SARAJEVO – Het is een forse afvaardiging van Nederland voor het EK Snooker in Sarajevo. Voor het EK Heren zijn dit Shahzeb Kamal, Amar Chedoe, Léon Alewijnse, Ed Geels, en Dennis van der Zee. En voor zowel het EK onder 18 en EK onder 21 Hugo van Houten. Allemaal onder de (prestigieuze) vlag van TeamNL.

Hugo is het EK onder 18 overigens geweldig begonnen: twee 3-0 overwinningen, en na twee van de drie wedstrijden al door in de poule. Een heerlijk begin!

Onderstaand het programma voor de Nederlanders, plus een uitgebreid portret van iedere speler – met dank aan KNBB Sectie Snooker. Onderaan het artikel de plekken waar u dit EK online kunt volgen.

 


 

Overzicht Nederlanders:

 

EK onder 18 jaar

Hugo Van Houten           

13.03.2024 (10:00) – table 8       Sophie Nix Schotland     15 jr (HB 51) 3-0
13.03.2024 (17:30) – table 6       Rio Chung Wales 10 jr    (HB 57) 3-0
14.03.2024 (10:00) – table 10     Kyryl Baidala Oekraine  17 jr (HB 66)

 

EK onder 21 jaar

Hugo Van Houten           

15.03.2024 (13:00) – table 7       Sion Stuart 15jr Wales (HB 75)
15.03.2024 (19:00) – table 10     Marek Kenny 20 jr Isle of man (HB 62)
16.03.2024 (13:00) – table 11   Petro Sydorenko 16 jr Oekraine (HB 79)

 

 

EK heren

Shahzeb Kamal                

18.03.2024 (10:00) – table 16     Velian Dimitrov 19 jr Bulgarije (HB 119)
19.03.2024 (10:00) – table 4       Carl Bennet          33 Jr Wales (HB 101)
19.03.2024 (20:00) – table 15     Michael Collumb 35 jr Schotland (HB 147)

Amar Chedoe                   

18.03.2024 (12:00) – table 4       Jose Cortes 22jr Spanje (HB 112)
19.03.2024 (12:00) – table 4       Elvis Cehajic 38 jr Bosnie (HB 52)
 20.03.2024 (10:00) – table 15 Julian Boiko 18 jr Oekraine (HB 139)

Léon Alewijnse                

18.03.2024 (18:00) – table 2       Ryan Davies 21 jr Engeland (HB139)
19.03.2024 (16:00) – table 13     Kevin Hanssens 39 jr Belgie (HB 145)
20.03.2024 (16:00) – table 10 Mark Magi 24 jr Estland (HB 74)

Ed Geels                              

18.03.2024 (14:00) – table 4       Ales Herout 23 jr Tjechie (HB 104)
19.03.2024 (14:00) – table 2       Myqerem Dervisjah 47jr Albanie (HB 62)
20.03.2024 (12:00) – table 13 Vladislav Gradinari 15jr Moldavie (HB 139)

Dennis Van Der Zee        

18.03.2024 (10:00) – table 8       Mihai Vladu 25jr Roemenie (HB 122)
19.03.2024 (10:00) – table 9       Shachar Ruberg 29 jr Israel (HB 141)
20.03.2024 (10:00) – table 6     Miguel Ruivo 19 jr Portugal (HB 41)

 

 

Amar Chedoe

Maak kennis met Amar Chedoe, de rijzende ster uit Nederland die furore zal maken op de Europese kampioenschappen snooker in Sarajevo. Amar, nummer 11 in zijn land, is een formidabele tegenstander in toernooien en in de Nederlandse Eredivisie, waar hij team “Amigio” vertegenwoordigt. Met een indrukwekkende hoge break van 125 zal Amar zeker een sterke kanshebber zijn in het komende kampioenschap. Houd deze getalenteerde Nederlandse speler in de gaten, want hij wil zijn concurrentie in Bosnië en Herzegovina verrassen en beter presteren.
 

 

Shahzeb Kamal

Shahzeb Kamal alias “Sha” uit Nederland speelt in de herencategorie in Sarajevo. Momenteel staat hij op de vijfde plaats van Nederland en regerend nationaal dubbelkampioen. Met een hoogste toernooibreak van 120, een oefenbreak van 140 en een recente serie van meerdere century breaks is hij in topvorm. Pas op voor Shah, ze noemen hem “The Machine”.
 

 

Dennis van der Zee

Dennis van der Zee, de Nederlandse snookerspeler, staat op nummer 9 op de nationale ranglijst. Dennis speelt al ruim 30 jaar met ups en downs. Hij was Runner up op de Nederlandse six reds kampioenschappen 2023, Hoogste toernooibreak van 115 en 142 in training. Hij hoopt goed te kunnen spelen op het EBSA European Championship in Sarajevo
 

 

Ed Geels

Ed Geels zal Nederland vertegenwoordigen in Sarajevo. De zeer gemotiveerde Nederlander heeft onlangs een aantal toernooien in Nederland gewonnen. Op 49-jarige leeftijd was Ed al eerder kampioen in Nederland toen hij in 1991 Nederlands Jeugdkampioen werd. Daarna is Ed een aantal jaren gestopt met spelen, maar nu is hij terug en speelt hij beter dan ooit tevoren. Momenteel nummer 7 in Nederland en Onlangs twee weken geleden een 135-pauze gemaakt. Pas op voor Ed, dat kan een kracht zijn die in Sarajevo moet worden aangepakt.

 

 

Léon Alewijnse               

Léon Alewijnse is de huidige Nederlands Kampioen.
Léon in de nuchterheid zelf. Hij weet perfect wat hij wel en niet kan en speelt daar ook naar.
49 jaar en alles wel mee gemaakt op een snookertafel. Juist dat maakt hem een gevaarlijke outsider voor elke tegenstander. Met een 139 break in competitie hoor je bij de top.

 

 

Hugo van Houten

Hugo van Houten is de huidige nummer 1 op de Nederlandse ranking. Hij zal deelnemen aan de EK onder 18 en de onder 21. Hugo heeft alle kans op de knock out fase. Vanaf daar moet hij ook een beetje geluk hebben qua loting. In principe kan hij van elke deelnemer winnen, maar het is wel fijner om de toppers uit Engeland, Wales en Schotland pas in een latere fase tegen te komen. Dit om goed te kunnen acclimatiseren en te wennen aan de accommodatie en tafels. 17 jaar oud met een break in competitie van 131 en in training 147.

 

 

Relevante links

De site waarop de wedstrijden live te volgen zijn was even offline maar is inmiddels hersteld:
http://esnooker.pl/live/en/tsnew.php

Updates zijn er ook via Facebook EBSA:
https://www.facebook.com/OfficialEBSA

Infopagina KNBB:
https://www.knbb.nl/agenda/ek-snooker

 

 

Tekst: KNBB Sectie Snooker/Berry Franssen
Bewerking: KNBB
Intro: KNBB
Foto’s Sarajevo: EBSA
Archieffoto’s spelers: Corné Kuijpers