OOSTERHOUT – De Oosterhouters van Team Eekhoorn spelen op zondag 9 juni de finale om het landskampioenschap tegen SIS Schoonmaak. In de halve finale van de play-offs stelde Eekhoorn de finaleplaats veilig in de thuiswedstrijd tegen Cues&Darts. De Tilburgse winnaar van de bekerfinale slaagde er niet in zich ook voor de strijd om de landstitel te plaatsen. Nikos Polychronopoulos (tegen Glenn Hofman) en Peter Ceulemans (tegen Ruben Legazpi) waren de matchwinnaars voor Team Eekhoorn, dat al bij een 4-2 score veilig was op caramboles en uiteindelijk nog met 6-2 won.

 

 

Peter Ceulemans was de eerste die voor Team Eekhoorn de winst binnenhaalde en ook nog tien caramboles verschil op het scorebord zette. De Belg had heel de wedstrijd tegen Ruben Legazpi een voorsprong (19-10, 25-18), zag de Spanjaard met een serie van 9 nog terugkomen, maar besliste de partij uiteindelijk met 40-30 in 19.

De balans werd in die eerste helft hersteld door Pierre Soumagne met een overwinning op Frans van Kuyk (40-37 in 30), onder meer, omdat de Brabander tot twee keer toe en vooral ook in de beslissende laatste beurt door de klok ging. Daardoor mocht Pierre Soumagne van acquit scoren en de partij naar zich toetrekken.

De wedstrijd ging na de pauze aanvankelijk de kant van Cues&Darts op, toen Glenn Hofman tegen Nikos Polychronopoulos met 21-9 leidde en Huub Wilkowski tegen Jerry Hermans met 15-9. Het keerpunt kwam evenwel vanaf die scores. De Griek Polychronopoulos was na de pauze veel beter dan Hofman en draaide vanaf 27-17 en 34-29 de stand om in zijn voordeel. Polychronopoulos finishte met 6 op een stand van 40-34, Hofman scoorde slechts één keer in de nabeurt: 40-35.

Team Eekhoorn had na de eerste sessie een voorsprong van 7 punten en met de 5 punten van Polychronopoulos opgeteld was die voorsprong 12 punten. En omdat Jerry Hermans in zijn partij tegen Huub Wilkowski op dat moment met 30-26 leidde, was de overwinning van Team Eekhoorn verzekerd. Toen het niet echt meer belangrijk was, won Jerry Hermans nog van Huub Wilkowski met 40-36 in 43 beurten.

Team Eekhoorn, de nummer twee van de reguliere ranglijst in de Kozoom League, speelt dan ook tegen SIS Schoonmaak (de nummer 1 van de ranglijst) om de titel teamkampioen van Nederland.

Tekst Frits Bakker
Foto Peter Ceulemans (Ton Smilde)

 

 

  

OOSTERHOUT – Zes van de acht spelers die vanavond (woensdag) de halve finales van de play-offs spelen, zijn net teruggekeerd van de World Cup in Ho Chi Minh. Team Eekhoorn en Cues&Darts staan tegenover elkaar in De Eekhoorn in Oosterhout voor het laatste obstakel op weg naar de finale. De winnaar van deze wedstrijd (live op Kozoom vanaf 19.30) mag met SIS Schoonmaak strijden om de landstitel voor teams. De line-ups van deze halve finale hebben een hoog World Cup-gehalte. Ruben Legazpi (Cues&Darts) kwam als beste terug uit Ho Chi Minh met een plaats in de kwartfinales.

Cues&Darts won de eerste wedstrijd in de play-offs met 6-2  van Topsport Zundert en komt in dezelfde opstelling vanavond uit tegen Team Eekhoorn. Beide teams spelen met twee Nederlanders en twee buitenlanders. Ruben Legazpi en Pierre Soumagne spelen voor Cues&Darts, Nikos Polychronopoulos en Peter Ceulemans voor Team Eekhoorn. Glenn Hofman is de kopman bij Cues&Darts, Huub Wilkowski de nummer 4, bij Team Eekhoorn is Frans van Kuyk de nummer 3 en Jerry Hermans de nummer 4 van het team.

Het gezelschap dat aan de tafels komt, heeft in de World Cup aardig gescoord. Ruben Legazpi werd pas in de kwartfinales uitgeschakeld door de Turk Tolgahan Kiraz met 50-40. Nikos Polychronopoulos ging er in de beste 8 uit tegen Berkay Karakurt met 50-47.

Glenn Hofman, Ruben Legazpi, Nikos Polychronopoulos en Pierre Soumagne haalden het hoofdtoernooi in Ho Chi Minh, Peter Ceulemans en Huub Wilkowski werden uitgeschakeld in de voorronden.

Team Eekhoorn haalde in de reguliere competitie voor de Kozoom league 32 punten, Cues&Darts sloot de competitie af met 28 punten. Glenn Hofman was van de acht spelers de beste in moyenne met 1.821 in 19 wedstrijden. Ruben Legazpi eindigde met 1.808 in 15, Nikos Polychronopoulos met 1.803 in 15 en Peter Ceulemans met 1.553 in 21 wedstrijden.

Jerry Hermans (Eekhoorn) verwacht veel belangstelling en kijkt uit naar een wedstrijd die de kroon op het werk moet zijn. ,,Het is de mooiste wedstrijd van het seizoen, al hopen we natuurlijk allebei nog de finale te spelen tegen SIS Schoonmaak. Wij zijn lichtjes underdog, want Glenn Hofman en Ruben Legazpi zijn in een waanzinnige vorm. Maar alles is mogelijk in één wedstrijd, waarin alles op het spel staat.’’

De volgorde van de wedstrijden vanavond, vanaf 19.30:

19.30:

Peter Ceulemans-Ruben Legazpi

Frans van Kuyk-Pierre Soumagne

21.30:

Nikos Polychronopoulos-Glenn Hofman

Jerry Hermans-Huub Wilkowski.

Tekst: Frits Bakker

Foto Glenn Hofman

 

 

 

Het podium van het NK Driebanden Groot Hoofdklasse in Harwig den Ham was een feest der herkenning:

  1. Tonny Schrauwen
  2. Mark Janssen
  3. Jan Gieskens

Drie bekende namen in het biljart! Eentje (Mark Janssen) vanwege zijn kunde in biljart artistiek én driebanden, eentje (Jan Gieskens) een matchplayer bij uitstek in de traditie van zijn vader Aart, en eentje een speler die verbluffende moyennes laat zien in driebanden klein en driebanden groot ondanks een toch behoorlijke handicap: zijn rolstoel. 

 

 

Tonny Schrauwen, dus! (Niet te verwarren met de fameuze, en inmiddels helaas overleden Tony Schrauwen.)

We feliciteren Tonny met zijn titel, en leggen hem een aantal vragen voor.

 

 

Tonny, je bent ongeslagen naar de titel gegaan, alleen de laatste partij toen je al kampioen was eindigde in een gelijkspel. En dat terwijl het veld toch ongekend sterk was. Kun je iets vertellen over hoe het is gegaan?

“Ik ben zonder druk of verwachtingen naar het NK Driebanden Groot in Den Ham gegaan, omdat het vier dagen voor het NK nog niet zeker was dat ik deel kon nemen wegens een chronische peesontsteking aan mijn schouder. Maar ik wilde dit laatste pk niet missen, dus de dokter heeft een spuit en medicijnen gegeven.”

“De eerste drie partijen waren zeer zwaar met moeilijk spel, maar door de rust en concentratie te behouden knokte ik mezelf naar de winst. Toen ik terugkeek naar de derde partij zag ik dat mijn moyenne goed was. Zonder druk heb ik partij na partij gespeeld en rustig gebleven want ik ben ook een beetje afhankelijk wat er blijft liggen op het biljart. Ik moet vaak andere oplossingen spelen omdat ik er niet bij kan, maar ik heb toch een aardige techniek en dankzij Frans van Kuijk een beetje kennis van het diamondsysteem waardoor ik ondanks mijn beperking dit niveau behaal. In alle eerlijkheid: ik verbaas mijzelf keer op keer.”

 

“Ik heb toch een aardige techniek en dankzij Frans van Kuijk een beetje kennis van het diamondsysteem waardoor ik ondanks mijn beperking dit niveau behaal. In alle eerlijkheid: ik verbaas mijzelf keer op keer”

 

Je speelde als rolstoelbiljarter in een event met allemaal biljarters zonder handicap. Hoe is dit voor jou? En hoe reageren je medespelers gewoonlijk?

Ik als rolstoelbiljarter sta [zit] er eigenlijk niet bij stil dat ik tegen staande biljarters speel, ik ben niet anders gewend in competitie. Alle spelers waren zeer aan elkaar gewaagd, bijna alle partijen waren zeer close. Ongekend dat ik tussen deze goede gewaardeerde spelers 6x winst en 1 remise behaalde en ook alle waardering voor mijn spel en techniek kreeg van spelers, publiek en ORGANISATIE BC HARWIG die geweldig was.”

 

Jij haalt moyennes waar veel niet-gehandicapte driebanders alleen maar van kunnen dromen. Hoe doe je dit? Is het bijvoorbeeld niet ongekend moeilijk om vanuit een rolstoel een super precieze/delicate bal te spelen, of om op kracht danwel techniek de bal twee keer rond te laten gaan?

“Ik zie heel veel wereldtoppers spelen omdat ik vaak met Frans van Kuijk speel die in België met onder meer Eddy Merckx en Dave Christiani. Ik steek veel op van wat deze toppers op tafel laten zien.”

“Ik hoor vaak dat ik een mooie techniek heb en goede afstoot heb, ik kan ook een bal goed aanspelen en ook snelheid geven. En, heel belangrijk: ik heb leren omgaan met andere patronen moeten spelen omdat ik er vaak niet bij kan. Dit komt nog meer voor op de matchtafel waar we nu op speelden, dus het diamondsysteem komt dan vaak goed van pas.”

 

“Ben ook enorm trots dat ik als ROLSTOELBILJARTER op deze manier onze sport zo positief op de kaart heb gezet en aandacht krijg met mijn prestaties”

 

Via Ad Klijn hoorden wij dat om te kunnen deelnemen aan een kampioenschap je de dagen erna vaak heel veel rust nodig hebt, en eigenlijk ook de tijd ervoor. Kun je iets vertellen over wat je moet doen en laten om zo’n meerdaags event te kunnen spelen?

“Wegens mijn rug- en schouderklachten lig ik in de middag dagelijks een paar uur in bed. Voor zo`n weekend moet ik maar hopen dat ik daar doorheen kom en is het vaak afzien en wordt het ook erg zwaar. Nadat ik in december in Lewedorp Hoofdklasse Driebanden Klein had gespeeld en zo gigantisch had afgezien (maar ook 0.938 gemiddeld speelde!) heb ik besloten dat dit mijn laatste jaar was met PK`s. Voortaan dus alleen nog events met de rolstoelbiljarters en toernooitjes voor de gezelligheid. Maar dat ik dit nu als afsluiter mag meemaken als Nederlands Kampioen moet nog beetje indalen, zoveel felicitaties en waardering uit heel het land is geweldig! Soms komen de emoties weer even naar boven terwijl ik dit nu deel.”

“Ben ook enorm trots dat ik als ROLSTOELBILJARTER op deze manier onze sport zo positief op de kaart heb gezet en aandacht krijg met mijn prestaties.”

 

Willem Siebelink: “Diep respect voor de meer dan terechte kampioen Tonny Schrauwen! Zelden zo’n afstraffing gehad!”

 

NK Driebanden Groot alle info & uitslagen:
www.knbb.nl/agenda/driebanden-groot-hoofdklasse 


 

De KNBB/KNBB Vereniging Carambole organiseren ook kampioenschappen met andere rolstoelbiljarters, vanuit de gedachte van inclusiviteit: rolstoelbiljarters moeten én eigen events hebben, én vrij kunnen deelnemen aan ‘normale’ events.

 

Tekst: KNBB
Foto’s: Harwig den Ham/Martin van Beusichem


 

De Van Tuyll Beker, genoemd naar voormalig NOC voorzitter baron Van Tuyll van Serooskerken, is een wisselbeker voor de bond die in het achterliggende jaar in het oog springende maatschappelijke en sociale impact heeft weten te bewerkstelligen. De beker werd op maandagavond 27 mei 2024 op de AV van NOC*NSF uitgereikt aan de Koninklijke Nederlandse Biljart Bond (KNBB) die na 1930 en 1946 de beker dit keer dus voor de derde keer in de geschiedenis in ontvangst mocht nemen.

De KNBB werd geroemd voor hun Tijd voor Krijt programma, waarmee biljarten wordt ingezet als verbindend middel om eenzaamheid tegen te gaan.

KNBB-voorzitter Henk Vegter en KNBB-directeur Willem La Riviere waren aanwezig om de wisselbeker in ontvangst te nemen, en waren vereerd met de onderscheiding.

 

 

Henk Vegter: “Het is mooi om deze erkenning te krijgen vanuit NOC*NSF. Uit de 77 sportbonden van NOC*NSF kiest men de KNBB – dat is wel echt eervol. Het is een teken dat onze maatschappelijke bijdragen worden gezien. Want ja, in de eerste plaats zijn wij een sportbond, maar wij willen ook onze maatschappelijke rol pakken. Veel ouderen zouden graag een lekker potje biljarten, graag af en toe samenzijn met bekenden onder het genot van een kopje koffie, maar ervaren in de praktijk heel wat drempels. Tijd voor Krijt heeft deze drempels op effectieve wijze weggenomen.”

Willem La Riviere: “We zijn heel blij met deze waardering, niet in de laatste plaats omdat we zelf ook zo trots zijn op dit project. Ook voor eerder opgestarte projecten als Smartpool en Kantinebaas hebben we onderscheidingen gekregen. Maar Tijd voor Krijt is wel heel speciaal, omdat het zich primair richt op ouderen – toch een belangrijk gedeelte van onze achterban. We waren al dolblij dat in coronatijd niemand minder dan koning Willem-Alexander ons project bezocht. Maar dat de waarde van dit project juist ook vanuit NOC*NSF wordt gezien, dat is wel heel speciaal. Ook voor ons mooi dat wij als (vooralsnog) niet-Olympische sport deze prijs hebben mogen winnen, nadat de beker veel jaren alleen voor Olympische sporten was. Voor ons een bevestiging dat we ook als relatief kleine bond toch grote impact kunnen hebben.”

 

 

Over Tijd voor Krijt

Tijd voor Krijt betekent: gezelligheid en laagdrempeligheid voor iedereen die het leuk vindt om te biljarten en/of kennis te maken met biljarten. De vereniging(en) – locatie zorgt samen met de lokale aanvoerder voor een gezellig sociaal samenzijn op een fijne locatie. Kortom er zal voor een warm welkom worden gezorgd. Alle aangesloten biljartverenigingen kunnen hieraan meedoen! We gaan er gemakshalve van uit dat er deelnemers bij de verenigingen zullen blijven ‘hangen’ – lid worden, kortom dat we als (biljart)sport gaan groeien!

Biljarten helpt bovendien mentaal en fysiek fit te blijven, en is goed voor de coördinatie – allemaal zaken die juist bij ouderen onder druk komen te staan. Hiermee een belangrijk middel voor met name ouderen om scherp van geest te blijven. Deens en Engels onderzoek heeft aangetoond dat biljarten bijdraagt aan actievere, gezondere en gelukkigere ouderen.

Website Tijd voor Krijt
Artikelen KNBB over Tijd voor Krijt
Doelen en waarden Tijd voor Krijt
Partners Tijd voor Krijt
 

Factsheet rapport Tijd voor Krijt door Mulier Instituut
Persbericht rapport Tijd voor Krijt door Mulier Instituut
“Tijd voor Krijt – meer dan een potje biljarten” – het volledige rapport door Mulier Instituut

 

Over de Van Tuyll Beker

Bij het tienjarig bestaan van het NOC in 1922 gaven de bonden de voorzitter, baron Van Tuyll van Serooskerken, een beker cadeau. De bokaal was een waardering van zijn verdiensten voor de Nederlandse sport. De voorzitter stelde de beker direct beschikbaar als wisseltrofee, aan de bond die het voorgaande jaar de beste prestaties heeft geleverd.

Het opschrift van de beker luidt:

N.O.C.
VAN TUYLL-BEKER
1912-1922

In 2023 werd het criterium iets aangepast en is deze wisselbeker voor de bond die in de periode 1 april tot en met 31 maart van het achterliggende jaar een in het oog springende maatschappelijke en sociale impact heeft weten te bewerkstelligen.

De KNBB heeft deze beker nu voor de derde maal gewonnen. Zie hier het overzicht van alle eerdere winnaars.

 

 

Tekst & foto’s: KNBB/NOC*NSF
 

HO CHI MINH – De Vietnamees Phuong Vinh Bao uit het nieuwe biljartwalhalla werd in 2023 uit het niets wereldkampioen driebanden en was in één klap beroemd. De nieuwe Vietnamese ster heet Duc Minh Tran, net zo onbekend in World Cup toernooien, maar plotseling de held van duizenden Vietnamese biljartfans. Hij zegevierde zondag na een sensationele week in de World Cup van Ho Chi Minh en liet alle grote kopstukken van het wereldpodium achter zich. Duc Minh Tran’s naam staat in zijn land vanaf deze week met gouden letters geschreven. In de finale versloeg hij de Koreaan Jun Tae Kim met 50-46 in 23 beurten (2.174/2.091). Zelden of nooit kreeg een World Cup zo’n sensationele winnaar. De nieuwe held van vele duizenden Vietnamese biljartfans kon het zelf niet geloven. Voor de slotdag in de biljartarena hadden supporters een groot spandoek opgehangen met een onwaarschijnlijke voorspelling: ’Tran Duc Minh Champion.’ De gekte onder de honderden fans was haast onwezenlijk en steeg naar een hoogtepunt nadat Duc Minh Tran zich tot winnaar had gekroond. Alles en iedereen juichte, de winnaar zelf nog het meest van allemaal.

Toen Duc Minh Tran zondag zijn halve finale won, stak een doldwaze supporter op de tribune zelfs een spartelende baby de lucht in om zijn vreugde te tonen. Na de finale juichten ze het nieuwe idool minutenlang toe. De Vietnamees, totaal niet gewend aan dat soort succes, poseerde al na de halve finale alsof hij de World Cup had gewonnen. Toen dat een paar uur later echt gebeurde, was het wonder compleet. De finale Tran-Kim was lang een one-man show van de latere winnaar. Hij liep uit naar 15-2, 21-8 en ging de pauze in met 25-16. De Koreaan, al eerder in deze World Cup goed voor een stuntserie van 22, gaf zich nog niet gewonnen. Twee series van 7 en 12 in de 19e en 20e beurt brachten de spanning weer helemaal terug (46-45), maar in een doodse stilte, afgewisseld met vreugdekreten van de tribunes, finishte Tran met 2 en 3: 50-46.

 

 

De vreugde stond in een schril contrast met het verdriet van Jun Tae Kim. De 31-jarige Vietnamees uit Seoul stond voor de tweede keer in een finale. Net als in Sharm El Sheikh vorig jaar greep Kim naast het goud. Voor de zesde keer in zijn carrière stond de huidige Aziatische kampioen op een World Cup podium: twee keer als tweede, vier keer als derde!!!! 

Wat was vooraf bekend over Duc Minh Tran, de grote winnaar, voordat hij in deze World Cup onder meer Haeng Jik Kim (40-9), Tayfun Tasdemir (40-28) en Quyet Chien Tran (50-33) had verslagen en na zijn winst tegen Tolgahan Kiraz plotseling in de finale van een World Cup stond?

De Vietnamees is 41, woont in Bien Hoa City, op zo’n dertig kilometer van Ho Chi Minh, zijn trainer en coach is Dat Lam, een regionale coach. Duc Minh is vader van twee kinderen en verkoper van biljartspullen in een kleine biljartclub. Hij werd kampioen van zijn land in 2020 en vertrok daarna naar de PBA in Korea. Daar was hij weinig succesvol en keerde hij na een jaar weer terug naar Vietnam en de UMB.

Op internationaal niveau speelde Tran alleen mee in de World Cups in Ho Chi Minh. Daar versloeg hij Murat Naci Coklu in 2019, verloor hij onder meer van Marco Zanetti in dat jaar, speelde gelijk tegen Myung Woo Cho in 2018 en verloor op één carambole van de enige Koreaanse wereldkampioen Sung-Won Choi. Meer dan dat had de huidige nummer 250 van de UMB wereldranglijst nooit bereikt.

Het leven van de bijna onbekende biljarter zal in zijn land ongetwijfeld veranderen. Hij maakt een enorme sprong op de ranglijst en zal ongetwijfeld vanaf nu ook in andere World Cups verschijnen. Het Vietnamese biljarten blijft maar verbazen en grote kampioenen voortbrengen. De wereldkampioen van nu komt uit Vietnam, de wereldkampioen voor landenteams komt uit Vietnam en nu dus ook de winnaar van de World Cup in Vietnam. Het land kijkt nu al uit naar het Wereldkampioenschap driebanden, dat dit jaar van 25-29 september in Binh Thuan wordt georganiseerd.

Het overzicht van de halve finales:

Jun Tae Kim-Burak Hashas 50-32 in 19 (2.500/1.684

De Koreaan van de superserie in de kwartfinales (22) maakte een eind aan het avontuur van Burak Hashas. De overwinningen tegen Dick Jaspers en Eddy Merckx hadden de 18-jarige kennelijk fysiek gesloopt, want Jun Tae Kim trof een opvallend tamme Turk tegenover zich in de halve finale. De Koreaan startte zelf met 4, 6 en 3 (14-4), Hashas kon pas in de 9e beurt iets terugdoen met een serie van 8 (21-14 voor de Koreaan). Maar in plaats van een nieuwe start, viel jonge Burak weer terug in een fase met kleine serietjes, terwijl Jun Tae Kim zijn ritme vond en met 11 in de 15e beurt de beslissende kloof sloeg (40-22). Die voorsprong gaf hij niet meer weg. Met nog eens 3 en 5 (Harak in 8 beurten vier keer 3) lag de weg naar de finish open. Jun Tae Kim speelt later op de dag zijn tweede finale in een World Cup.

Duc Minh Tran-Tolgahan Kiraz 50-42 in 49 (1.020/0.857)

De tweede halve finale tussen twee spelers zonder World Cup historie eindigt in een marathon. De zenuwen gieren door de keel bij Duc Minh Tran en Tolgahan Kiraz, want voor één van de twee gaat deze World Cup eindigen met een glorieus optreden in de finale. De start is al heel moeizaam met 6-5 in 10 beurten. Tolgahan Kiraz, die af en toe de handen omhoog heft  en wanhopig naar boven kijkt, laat 13 nullen noteren in zijn eerste 20 beurten. Het lijkt iets beter te gaan met twee keer 4 voor beide spelers, totdat Tran als eerste de ban doorbreekt. De Vietnamees maakt een serie van 9, dat blijkt achteraf de beslissende aanval. Het wordt nog wel 41-40 voor Kiraz, daarna heeft Tran de betere eindsprint met 4 en 3 in de laatste beurten. Het publiek wordt nu al gek van vreugde, wat moet dat in de finale worden.

Het overzicht van de World Cup:

De tweede World Cup van 2024 keek al ver vooraf uit naar de come-back van Frédéric Caudron en werd beloond door de Belgische maestro met een hoofdrol in de prille voorronden. Hij werd in de eerste sessie nog wel vooraf gegaan door de Vietnamees Van Anh Huy Pham, maar werd runner-up met Birol uymaz, ook terug van de PBA, in zijn schaduw. De eerste Koreaan met dagwinst was Su Yeong Park, Caudron eindigde in de top vijf van die tweede dag. Toen al, in die eerste dagen, diende zich een nieuwe Vietnamese ster aan. Duc Minh Tran schitterde op de derde dag als koploper met 2.692 gemiddeld voor Hyeong Kon Kim en Frédéric Caudron. De opvallende spelers die op die dag sneuvelden waren Ryuuji Umeda, de ex-wereldkampioen, en Birol Uymaz.

De laatste kwalificatie gaf het vertrouwde gezicht van Glenn Hofman te zien, de Nederlander die twee keer op het podium stond in vorige World Cups. Hij versloeg Caudron in zijn groep en finishte met 2.500. Voor Caudron was er een troostprijs: hij kon met 2 matchpunten en 2.033 mee naar het hoofdtoernooi als beste runner-up, net als Burak Hashas als nummer 3.

Met Dick Jaspers als soevereine leider werd de eerste dag van het hoofdtoernooi afgesloten. De Nederlander haalde net als Berkay Karakurt zes matchpunten uit de drie groepswedstrijden. Ruben Legazpi, met vijf matchpunten, was de beste poulewinnaar in moyenne met 2.142. Eddy Merckx, als nummer 2 in zijn poule, de allerbeste met 2.804. Het toernooi eindigde op die eerste dag voor Phuong Vinh Bao, de wereldkampioen, Torbjörn Blomdahl, Haeng Jik Kim, Tayfun Tasdemir, Sameh Sidhom, Jérémy Bury, Martin Horn en Glenn Hofman.

Bij de beste 16 ging het slagveld verder: Dick Jaspers werd verslagen door Burak Hashas (50-30 in 24), Myung Woo Cho door Frédéric Caudron met 50-41 in 25, Quyet Chien Tran door Duc Minh Tran met 50-33 in 23 en Marco Zanetti door Tolgahan Kiraz met 50-40 in 23.

Dat leidde tot de kwartfinales waarin Burak Hashas opnieuw een stunt uithaalde tegen Eddy Merckx, Jun Tae Kim vonniste over Frédéric Caudron met die briljante serie van 22 en Duc Minh Tran zijn avontuur verder verlengde met winst op Berkay Karakurt.

Zo ging het op zondag naar de halve finales met Jun Tae Kim-Burak Hashas en Tolgahan Kiraz-Duc Minh Tran. En in elk geval zal één van de vier finalisten voor het eerst in zijn carrière een World Cup winnen.

Dick Jaspers blijft de aanvoerder van de wereldranglijst: de zogeheten Players Ranking. De Nederlander heeft 356 punten en is nummer 1 voor Quyet Chien Tran met 346, Myung Woo Cho met 330, Eddy Merckx met 294 en Jun Tae Kim met 293. De UMB hanteert sinds dit jaar ook een Event Ranking. Daarin is Jun Tae Kim de klassementsleider met 364 punten voor Quyet Chien Tran met 363, Dick Jaspers met 323, Myung Woo Cho met 319 en Torbjörn Blomdahl met 312.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto: Duc Minh Tran, de World Cup winnaar, en Dick Jaspers ©Five&Six

 

 

HO CHI MINH – Jaspers had weinig kans tegen de Turkse belofte. Hashas won de partij tegen de Nederlander met 50-30 in 24 beurten, onder meer door een serie van 5 met fantastische punten van de Turk in de voorlaatste beurt. De Nederlander startte nog met 1, 7 en 4, maar had na de 8 van Hashas in de derde beurt een lange, moeizame periode en kwam eigenlijk nooit meer in zijn ritme.
 
Hashas had in de poulefase nog verloren van Jaspers, maar was vooral in de eindfase van de partij ongekend in vorm. Een vorm die Hashas zou meenemen naar de kwartfinale waar hij Eddy Merckx versloeg. De geweldige reeks van het toptalent van net 18, die na deze World Cup Vietnam naar de PBA overstapt, eindigde in de halve finale tegen een ander jong toptalent, de Koreaan Jun Tae Kim.
 
 
 
 
Tekst: Frits Bakker
Bewerking: KNBB
Foto: Five & Six

HO CHI MINH CITY – Al jarenlang zijn we in het mondiale driebanden getuige van een geleidelijke machtsovername vanuit Aziatische hoek. Steeds vaker krijgen internationale-toppers-op-leeftijd als Dick Jaspers, Torbjörn Blomdahl, Frédéric Caudron en Marco Zanetti concurrentie van steeds betere, en ook steeds jongere, Aziaten. En op basis van hun aantal én hun kwaliteiten is het niet gek te veronderstellen dat in de nabije toekomst landen als Vietnam en Zuid-Korea (misschien ook wel China!) heersende driebanden landen gaan zijn en/of blijven.

Veel World Cups hebben slechts één Nederlander in het hoofdtoernooi: Dick Jaspers. De man die al jarenlang onze vaandeldrager is, nog altijd absolute wereldtop, maar met twijfels over de opvolging. Is er wel een Nederlander die in de internationale top kan komen als Dick geleidelijk aan zijn plaats zou gaan afstaan?

De World Cup Vietnam heeft een trend laten zien die al langer gaande is: dat ook in Europa jonge spelers aan de deur kloppen, en voor ons niet onbelangrijk: ook Nederlanders!

 

 

Laten we beginnen met de Nederlander die het dichtst tegen deze top aan schuurt: Glenn Hofman. Onlangs schreven we dit artikel al over de ongekende stappen richting de wereldtop van Glenn Hofman. En een maand later speelt hij Caudron van tafel met 40-21 in 12 beurten! Steeds hoger wordt Glenn’s basisniveau, steeds hoger zijn moyennes. Ja, het zal nog één stapje hoger moeten om niet alleen de wereldtop te kunnen verslaan maar ook echt onderdeel te zijn van deze wereldtop – maar de recente ontwikkelingen zijn zéér veelbelovend.

Veelbelovend is ook het woord dat op Sam van Etten van toepassing is. Als groot klassiek kampioen de durf te hebben om de volledige overstap naar driebanden te maken, wetende dat je daar van vrijwel onderaf moet beginnen – het is nogal wat. Maar gelukkig: het lijkt steeds meer zijn vruchten af te werpen. Steeds dichter komt Sam bij de 1.5 gemiddeld, steeds hoger zijn zijn uitschieters, steeds frequenter vindt hij zijn weg naar het hoofdtoernooi van de World Cups. En ditmaal gaf Sam in het hoofdtoernooi écht zijn internationale visitekaartje af, door Blomdahl te verslaan met grote cijfers: 40-24 in 21 beurten.

 

 

Ja, ook bij Sam geldt dat het basisniveau nog een stuk omhoog moet. Immers, ondanks de geweldige overwinning op Blomdahl lukte het Sam niet de poulefase te overleven – simpelweg omdat er nog net iets te veel partijen tussen zitten van rond of slechts iets boven de 1. Maar in het huidige tempo van progressie zitten zowel Sam als Glenn binnen afzienbare tijd bij de elite van het mondiale driebanden – en daar heeft het voor Nederland lang niet naar uit gezien.

Het eind van dit artikel behouden we voor het misschien wel grootste talent van allemaal: het Turkse toptalent Burak Hashas. Net 18 jaar staat hij al voor de stap naar de PBA. En na deze World Cup Vietnam, met prachtige overwinningen op Dick Jaspers en Eddy Merckx, en met steeds vaker ook Dick Jaspers-achtige moyennes, zullen weinigen nog enige twijfel hebben: Hashas gaat in de komende decennia één van de grote smaakmakers zijn van het mondiale driebanden.

 

 

Alle KNBB artikelen over Glenn Hofman op een rij
Alle KNBB artikelen over Sam van Etten op een rij

 

Tekst: KNBB
Archieffoto Glenn Hofman: Paul Brekelmans
Archieffoto Sam van Etten: Ton Smilde
Archieffoto Burak Hashas/Joris van ’t Zelfden: Paul Brekelmans

HO CHI MINH CITY – De eerste helft van het schema in de World Cup van Ho Chi Minh is afgesloten. Alle drie de Nederlanders in het hoofdtoernooi zaten in deze groep.

Zo ook Glenn Hofman, die zijn geweldige overwinning op Caudron in de laatste kwalificatieronde helaas net niet voldoende vervolg wist te geven in het hoofdtoernooi. Een nederlaag, een gelijkspel en een overwinning – het was niet slecht, maar net niet voldoende voor de knock-out fase.

 

 

En ook Sam van Etten, die als groepswinnaar uit de laatste kwalificatieronde kwam, en het hoofdtoernooi op ongekende wijze begon tegen Torbjorn Blomdahl. In de woorden van Biljart Vereniging Horna, de club waar Sam groot werd: “Wauw! Dit is er weer eentje om in te lijsten. Torbjorn kwam voor Sam naar Schermerhorn om een demonstratie te spelen, dus ze kennen elkaar goed. Maar vandaag ging het om de knikkers. En als Torbjorn met 10 van acquit gaat zou je al snel kunnen denken dat er geen eer te behalen valt, maar Sam blijft een koele kikker. Halverwege kon hij de stand al gelijk trekken 20-19. En na de pauze snelde Sam in 6 beurten (3-6-6-1-1-4) naar de 40 en liet Blomdahl gedesillusioneerd achter.” Het werd 40-24 (21) voor Sam, die hiermee leek voor te sorteren op zijn definitieve internationale doorbraak. Helaas kon de man uit Schermerhorn in de laatste twee partijen dit hoge niveau niet volhouden, en werd hij alsnog uitgeschakeld in de poulefase.

 

 

Ofwel: De kwalificatie van Glenn Hofman was geweldig, de start in het hoofdtoernooi van Sam van Etten evenzeer. Maar uiteindelijk is het toch weer alleen (de vrijwel nooit verzakende) geweldenaar Dick Jaspers namens Nederland in de knock-outs – en als vertrouwd was Dick weer ‘gewoon’ groepswinnaar.

 

 

Dick Jaspers won zijn drie partijen en haalde 2.033 gemiddeld, na o.a. een uitstekende overwinning op het Turkse toptalent Burak Hashas – die samen met de Nederlander doorgaat naar de beste 16.
 
Quyet Chien Tran werd winnaar in Poule B met 1.718 voor Dong Ryung Kim. Glenn Hofman werd in die poule uitgeschakeld met 3 matchpunten en 1.421.
 
Myung Woo Cho eindigde als poulewinnaar voor Frédéric Caudron, die na een flitsende start met winst tegen Cho in zijn derde partij verloor van Heo met 40-14 in 20. Daardoor zakte Caudron, met 4 matchpunten, naar 1.649.
 
De Vietnamees Nguyen Chi Long was de beste in Poule D voor Myeong Jong Cha. In die poule werd Torbjörn Blomdahl uitgeschakeld als derde en Sam van Etten als vierde. Blomdahl had 2 matchpunten en 1.417, Van Etten 2 matchpunten en 1.144.
 
De vier andere poules werden nog gespeeld in de latere middaguren, maar dus zonder Nederlanders.
 
Vanaf morgen is het dus weer alleen Dick Jaspers! Om 07:00 Nederlandse tijd wacht (wederom) Burak Hashas. Een andere kraker in de achtste finales waarnaar wordt uitgekeken: Myung Woo Cho-Frédéric Caudron.

 

 

Alles over de World Cup Vietnam
Alle info (KNBB Agenda)
Alle info (UMB)
Live scores (Cuesco)
Schema’s/groepen/loting (Cuesco)
Livesteaming (AfreecaTV)

 

Tekst: KNBB
Verslag standen en uitslagen: Frits Bakker
Foto’s: Five & Six

 

HO CHI MINH – Op het scorebord stond een uitslag die klonk als een klok: geen twijfel mogelijk in de laatste kwalificaties van de World Cup in Ho Chi Minh dat Glenn Hofman veel fitter en beter was dan Frédéric Caudron. De Nederlander is in de allerbeste fase van zijn nog altijd prille carrière, de Belg tobt zichtbaar nog met de naweeën van zijn dubbele heupoperatie. Met de spraakmakende score van 40-21 in 12 beurten (3.333, serie 14) velde Hofman een wreed vonnis voor de pas teruggekeerde PBA prof. Voor Nederland ging ook Sam van Etten prachtig mee naar de het hoofdtoernooi door te winnen van de Fransman Maréchal.

 

 

Het beeld was destijds, toen Frédéric Caudron en Glenn Hofman nog allebei nog voor de PBA speelden, dat Caudron in overwinningen en verdiensten vele malen beter was dan Hofman. Wat nu in de World Cup van Ho Chi Minh vooral opvalt, is dat de Belgische gigant ondanks zeer redelijke moyennes en groeiende vorm nog niet het killersinstinct laat zien waar hij zo bekend om staat.

Voor de pure biljartfans is het een geluk dat Caudron de zware pandoering van Glenn Hofman niet met uitschakeling moest bekopen. Hij was de beste van de runners-up van deze laatste kwalificatie, omdat hij wel hoog scoorde tegen Rui Costa en ook tegen Hofman met die 40-21 in 12 nog 1.750 haalde. Wat die briljante partij van Hofman betreft, ging het tot 14-10 voor Caudron (serie 8) redelijk gelijk op, maar op die score zette Hofman zwaar geschut in met een serie van 14 (24-14) en in de volgende 7 beurten kon Caudron nauwelijks meer scoren en ging Hofman met 2, 4, 5 en 3 door de finish.

De 34-jarige Haagse prof, 22 jaar jonger dan Caudron en nog zo ambitieus om de ranglijsten te bestijgen, heeft zich voor de derde opeenvolgende keer onder de groten geschaard. Morgen start hij in het hoofdtoernooi in een groep van vier met Quyet Chien Tran, Dong Ryong Kim en Hong Chiem Thai, twee Vietnamezen en een Koreaan. Frédéric Caudron krijgt twee Koreanen en één Vietnamees.

De laatste kwalificatie, zonder de geplaatste spelers en de wildcards, bracht drie Vietnamezen, drie Turken, drie Koreanen, twee Nederlanders en verder vooral eenlingen (Belg, Fransman, Spanjaard en Griek) naar het hoofdtoernooi van wie Nguyen Chi Long de spectaculairste was met een serie van 20 in de partij waarin hij Robinson Morales uitschakelde met die monsterreeks in de 13e beurt. Bekende Europese spelers die afvielen waren verder onder andere Peter Ceulemans, Gwendal Maréchal, Ronny Lindemann, Omer Karakurt en Jean Paul de Bruijn.

 

 

Sam van Etten glipte als laatste poulewinnaar mee nadat de jonge Nederlander eerst verloor van Quoc Ho Le (40-21 in 25), maar zich herstelde tegen Maréchal met 40-21 in 20 en de koploper Le zag verliezen met een slecht moyenne. Jean Paul de Bruijn, een andere Nederlander, kwam met een acceptabele 1.530 uit de strijd, maar verloor zijn twee partijen tegen Hyeong Kon Kim en Bong Joo Hwang met 40-36 en 40-39.

 

 

Jeffrey Jorissen, de vierde Nederlander, kon zijn 40e verjaardag op deze kwalificatiedag niet opvrolijken met plaatsing voor het hoofdtoernooi. De voormalige Hagenaar verloor eers van de jonge Turk Burak Hashas meet 40-20 in 16 en in zijn laatste partij van de Vietnamees Duc Minh Tran met 40-26 in 30

 

.

De dagranglijst met de poulewinnaars op donderdag:

1.               Glenn Hofman 4-2.500-14

2.               Hyeong Kon Kim 4-1.568-9

3.               Nguyen Chi Long 4-1.509-20

4.               Ruben Legazpi 4-1.509-9

5.               Chang Hoon Seo 4-1.428-14

6.               Duc Minh Tran 4-1.355-6

7.               Nikos Polychronopoulos 4-1.311-5

8.               Pierre Soumagne 4-1.081-8

9.               Berkay Karakurt 3-1.355-9

10.       Tolgahan Kiraz 2-1.630-6

11.       Chi Thanh Tran 2-1.523-7

12.       Sam van Etten 2-1.355-7

De drie beste nummers twee die meegaan naar het hoofdtoernooi:

1 Frédéric Caudron, 2-2.033-8

2 Dong Ryong Kim 2-1.615-9

Burak Hashas 2-1.533-10

 

De acht poules van vier spelers in het hoofdtoernooi (start vrijdag om 10.00 uur Vietnamese tijd, 5.00 in West Europa).

Poule A:

Dick Jaspers, Burak Hashas, Hyeong Kon Kim, Jérémy Bury

Poule B:

Quyet Chien Tran, Hong Chiem Thai, Glenn Hofman, Dong Ryung Kim

Poule C:

Myung Woo Cho, Thanh Luc Tran, Frédéric Caudron, Jung Han Heo

Poule D:

Torbjörn Blomdahl, Sam van Etten, Myeong Jong Cha, Nguyen Chi Long

Poule E:

Eddy Merckx, Ruben Legazpi, Phuong Vinh Bao, Chi Thanh Tran

Poule F:

Jun Tae Kim, Martin Horn, Tolgahan Kiraz, Chang Hon Seo

Poule G:

Haeng Jik Kim, Tayfun Tasdemir, Berkay Karakurt, Duc Minh Tran

Poule H:

Marco Zanetti, Pierre Soumagne, Sameh Sidhom, Nikos Polychronopoulos.

 

Tekst: Frits Bakker
Foto’s: Five & Six

ZAANDAM, 18 mei 2024 – Het NK Scotch Doubles, gehouden in Westend Zaandam, bood een dag vol spanning. 24 teams streden voor de titel in de allereerste editie van het NK Scotch Doubles.

Het NK Koppels, dat hebben we al vele edities gespeeld. Dit jaar is er voor gekozen om voor het eerst over te gaan naar de variant Scotch Doubles. Met name omdat Nederland ongeveer het enige land ter wereld is waar nog de traditionele variant gespeeld werd. Het grote verschil is de speelvolgorde. Bij traditioneel koppelen vindt de spelerswissel plaats na het beëindigen van de break, of na een gemiste pot. Bij Scotch Doubles wisselt de speler na elke stoot. Je bent dus veel meer op elkaar aangewezen. Dit was voor iedereen nieuw, zowel voor de spelers als voor de organisatie.

 

 

Eerste Ronde:
In de eerste ronde vielen enkele verrassingen. Van Voorst/Chung, De Safety Kings (Selhorst/Cheung), Kan/Stuten, Nick & Chris (Tielemans/Scheele) en Baksh/van Rijsbergen domineerden hun wedstrijden met overtuigende overwinningen van 3-0. Er was geen wedstijd die tot een beslissend frame kwam.

In de opvolgende winnaarsronde zetten De Safety Kings hun sterke start voort door Suiiiiii (Veling/Abass) te verslaan met 3-2. Kan/Stuten boekten ook een belangrijke overwinning tegen Berkhoutjes (Berkhout/Berkhout) met 3-1. Touchies (Oei/Mitchell) verloren hun partij tegen Class of ’89 (De Jaeger/Bozkurt), en kregen een herkansing in de verliezersronde. Ook MiShah (Marchi/Kamal) ging door naar de verliezersronde omdat zij tegen Destroythatginger! (Van Houten/Kiers) aanliepen.

Verliezersronde:
De verliezersronde bracht nieuwe kansen voor de teams die hun eerste wedstrijden hadden verloren. MiShah, Touchies, Nick&Simon (Franssen/Maas) en NoLucksGiven (Reisig/Sohrabi) wisten zich via de verliezersronden uiteindelijk weer te plaatsen voor de kwartfinale. 

Kwalificatie Ronden:
Aan de winnaarskant werd ook gestreden voor de halve finaleplek. De Safety Kings wonnen nipt van Van Voorst/Chung met 3-2, terwijl Le Duc/Fool een spannende 3-2 overwinning behaalde op Kan/Stuten. Baksh/van Rijsbergen en Destroythatginger! Wisten ook hun wedstrijden te winnen en door te stoten naar de kwartfinales.

 

 

Kwartfinales en Halve Finales:
In de kwartfinales toonde Touchies hun klasse door De Safety Kings met 2-0 te verslaan. Baksh/van Rijsbergen gingen door naar de halve finales na een overwinning op MiShah met 2-1.
LeDuc/Fool waren te sterk voor Nick&Simon, en Destroythatginger! pakte de overwinning tegen No Lucks Given om de laatste halve finaleplek veilig te stellen.

In de halve finales was Baksh/van Rijsbergen te sterk voor Destroythatginger!, met een 2-0 overwinning en wisten Touchies van LeDuc/Fool te winnen met gelijke cijfers.

Finale:
De finale werd een climax van het toernooi. Baksh/van Rijsbergen troffen Touchies en zetten hun dominantie voort met een overtuigende 2-0 overwinning, waar zij het laatste frame ook de hoogste break van het toernooi neerzette met 71. Hiermee slepen ze de kampioensbeker, de € 500,- eerste prijs, de hoogste breakprijs van €2,- per punt én de titel in de wacht.

 


 

Alle info, uitslagen & video’s van het NK Scotch Doubles 2024
Reglement NK Scotch Doubles

 

Tekst & foto’s: KNBB Sectie Snooker