


16.00 uur – Ton Berkhout


Speciale aandacht voor de Nederlanders via www.snooker.nl en de Facebook-pagina van KNBB Snooker: https://www.facebook.com/knbbsnooker




16.00 uur – Ton Berkhout


Speciale aandacht voor de Nederlanders via www.snooker.nl en de Facebook-pagina van KNBB Snooker: https://www.facebook.com/knbbsnooker

De belangstelling voor de KNBB Landelijke Klassen Snooker, het tweede niveau na de KNBB Eredivisie, is zodanig gegroeid dat het seizoen ’26-’27 niet in twee, maar in drie poules wordt gespeeld. Omdat de eredivisie niet deze maar volgende jaargang groeit van acht naar tien teams, promoveren er dit seizoen drie landelijke teams direct en speelt een vierde team een play-off tegen de nummer 7 van de eredivisie. Vol ambitie zijn in het weekend van 5 en 6 september de zeventien landelijke ploegen van start gegaan.
P1: Sterk debuut SPC Emmen
Black Ball Hengelo begon in Poule 1 met 7-2 winst op de Tasmanian Devils 2.0 uit Groningen. Frank Bekhuis won drie keer met 2-0 van Jules Dijcks, Alex Collins en Davith Denes Hiawatha. Paul Bruns versloeg Dijcks en Collins ook, maar verloor van Hiawatha. Gerrie Siersema haalde het van Hiawatha en Collins, maar verloor wel van Dijcks.
Nieuwkomer SPC Emmen debuteerde uitstekend met 6-3 winst op bezoek bij het al even kersverse SV Groningen 3. Namens de gasten won Pieter van der Schoot zijn drie duels tegen Martien Hemel, Matthias Weening en Bjarne Piekema. Lieven van Waeyenberghe pakte twee punten tegen Hemel en Piekema, en deze laatste moest zich ook gewonnen geven tegen Mo Mirsadeghi.

P2: Winst Utrecht 1, Hippo 2, Westend 3
In Poule 2 denderde SC Hippo 2 thuis in Hilversum met 8-1 uit de startblokken tegen Haagse Snooker Club 2. Remco Wijnen en Alireza Sabouri uit Iran wonnen beiden hun drie confrontaties met Werner Spreeuwenberg, de Belg David Delzenne en Jeroen Buis. Peter Schaap klopte ook Buis en Delzenne, maar moest toestaan dat Spreeuwenberg tegen hem de Haagse eer redde.
Westend 3 uit Zaandam ging met 6-3 winnen bij Snooker Q’s in Ede, met Bobby Jahangir als man van de dag met drie overwinningen op Erik van den Berg, Martin Hazewinkel en Rob Schol. Imrat Verhoeven redde het ook tegen Van den Berg en Schol, maar verloor van Hazewinkel. Die laatste wist bovendien van Peter Rath te winnen, evenals Schol trouwens.

Snooker Utrecht 1 uit Vleuten, vorig jaar nog eredivisionist, opende met een 7-2 uitzege bij Snooker Society Doetinchem 2. Jasha Kiers boekte drie 2-0 zeges op Patrick van der Pijl, Kyran van Hove-Speltincx en Erik van Aalst. Die laatste kreeg een 42-break tegen van Kiers. Pascal van Westerop vloerde Van Hove met een 57 en Van der Pijl met een 40, maar verloor met 0-2 van Van Aalst. Eddie Bongers hoogde de Utrechtse score met twee punten op door Van Hove en Van Aalst te verslaan. De jonge Van Hove, dit jaar tweede op het NK junioren, maakte het Bongers en Van Westerop overigens niet gemakkelijk en boog het hoofd pas bij 1-2.
Van bovenstaande wedstrijd kregen wij ook dit heerlijke/humoristische verslag binnen van Sietse Oukes, die wij u niet willen onthouden:
Snooker Society 2 – Utrecht 1: 2-7
Utrecht slaat toe, maar krijgt de punten bepaald niet cadeau
Gelukkig hoefde de verplichte buscombi voor de Utrechtse uitsupporters dit jaar niet te worden ingezet. De gevreesde veldslag bleef buiten de deur; binnen werd daarentegen om iedere bal gevochten alsof promotie, eeuwige roem en een dinerbon voor twee op het spel stonden.
De eindstand van 2-7 doet vermoeden dat Utrecht 1 ontspannen door Doetinchem wandelde, maar niets was minder waar. Het scorebord was duidelijk, de strijd allesbehalve. Frames kantelden, kansen kwamen en verdwenen en menig gekleurde bal leek onder de druk spontaan van gedachten te veranderen.
Alle ogen waren uiteraard gericht op het Doetinchemse debuut van Kyran, de pas 13-jarige vice-Nederlands kampioen bij de jeugd. Wie dacht dat hij voorzichtig aan het grote werk zou worden geroken, kwam bedrogen uit. Kyran werd onmiddellijk tweemaal een ware driesetter in gestuurd. Beide keren vocht hij zich tot 1-1 terug, waarna pas in het beslissende frame het doek viel: tweemaal 2-1 voor Utrecht. Geen punten bij zijn debuut dus, maar wel een visitekaartje waar men in de Domstad nog even over zal napraten.
De BBC-commentator zou bij aanwezigheid meerdere malen de zin ‘All happening Now!’ hebben geroepen.
Utrecht liet intussen zien waarom het niet voor een toeristisch weekendje naar de Achterhoek was afgereisd. Jasha en Pascal trakteerden de aanwezigen op fraaie breaks in de veertig en zelfs boven de vijftig. Op sommige momenten leek de tafel meer op een demonstratiepodium dan op een strijdtoneel. Ballen verdwenen met militaire precisie en het Doetinchemse krijtje begon zichtbaar nerveus te worden.
Toch weigerde Snooker Society 2 zich zonder eremetaal terug te trekken. Erik en Patrick wierpen zich op als redders van de Doetinchemse eer en sleepten ieder een punt uit het vuur. Daarmee voorkwamen zij niet alleen de gevreesde nul, maar vermoedelijk ook een extra ingelaste hersteltraining bij zonsopkomst.
Na de laatste zwarte bal stond er een overtuigende 2-7 op het bord. Utrecht vertrok met de overwinning, de punten en een paar indrukwekkende breaks. Doetinchem bleef achter met twee punten, een veelbelovend jeugddebuut en de wetenschap dat de uitslag ruimer was dan de strijd op de tafels deed vermoeden.
De terugwedstrijd belooft nu al veel. De lokale autoriteiten beraden zich voor de zekerheid alsnog op een buscombi.

P3: Haagse Snooker Club aan kop
Haagse Snooker Club 1 mag tot de favorieten in poule 3 worden gerekend, zeker na de 8-1 start tegen SC Hippo 1 uit Hilversum. Zowel Coen Fool als Arko te Velde bleef foutloos tegen Ronald Rave, Leslie Liu en San Sab. Robin Schaap was succesvol tegen Rave en Liu, maar tegen hem haalde Sab toch dat ene Hilversumse punt binnen.
Snooker Society 1 uit Doetinchem is ook weer een kanshebber op promotie naar de eredivisie en trapte af met 6-3 winst bij Snooker Utrecht 2 in Vleuten. Bas Jansen keerde in de loop van vorig seizoen sterk terug in de snookersport en borduurde daar namens de Doetinchemse ploeg op voort met winst op Emile Op de Coul (met een 72-break), René Bos (met een 48) en Jorg Jansen. Pieter Kodde won van Bos en Op de Coul, en deze laatste moest ook Raymond Bruil feliciteren.
Spannend tot in de laatste seconde bleef het in Schijndel bij Nefel ’t Klooster 2 tegen Reyerparc uit Ridderkerk. De thuisploeg leidde met 3-0 en 4-2, maar de gasten knokten terug tot 4-4. Bij die stand haalde Ron van de Ven met een respotted black de 5-4 binnen voor Nefel ’t Klooster 2, ten koste van René van Lier. Eerder had Van de Ven Gert-Jan Koster verslagen. Geert van Dijck had zowel Van Lier als Fausto Salis het nakijken gegeven. En tegen Wiljan van Sommeren had Van Lier het loodje gelegd.
Puntentelling en promotie
Net als in de KNBB Eredivisie geldt dit seizoen in de Landelijke Klassen een nieuwe puntentelling. Vroeger telden alle individuele winstpartijen voor de stand, de voorbije jaren bepaalden de teamzeges het klassement, zowel een 9-0 als een 5-4 overwinning leverde een matchpunt op, de precieze uitslag was van secundair belang. Nu is gekozen voor een mix: alle individuele zeges leveren een punt op, voor een teamoverwinning is een bonuspunt weggelegd. Win je met 9-0, dan krijg je dus 10 punten voor de stand, win je met 5-4, dan krijg je er 6.
Uit de twee Landelijke Klassen van zes teams, plaatsen de beste drie zich voor de promotiepoules, uit de poule van vijf gaan de beste twee door. Die worden verdeeld over twee poules van vier, waarvan de winnaars rechtstreeks promoveren naar de eredivisie. De nummers 2 spelen tegen elkaar om de derde directe promotieplek. De verliezer van die match speelt een play-off tegen de nummer 7 uit de eredivisie.

1e speelronde KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 1, zaterdag 5 en zondag 6 september
SV Groningen 3 (Groningen) – SPC Emmen (Emmen) 3-6
Black Ball (Hengelo) – Tasmanian Devils 2.0 (Groningen) 7-2
Stand KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 1, na 1 van de 10 speelronden
1. Black Ball (Hengelo) 1-8
2. SPC Emmen (Emmen) 1-7
3. SV Groningen 3 (Groningen) 1-3
4. Tasmanian Devils 2.0 (Groningen) 1-2
5. Aaierbal (Groningen) 0-0
1e speelronde KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 2, zaterdag 5 en zondag 6 september
Snooker Society 2 (Doetinchem) – Snooker Utrecht 1 (Vleuten) 2-7 *
Snooker Q’s (Ede) – Westend 3 (Zaandam) 3-6
SC Hippo 2 (Hilversum) – Haagse Snooker Club 2 (Den Haag) 8-1
* Pascal van Westerop (Snooker Utrecht 1) maakt een 57-break tegen Kyran van Hove (Snooker Society 2)
Stand KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 2, na 1 van de 10 speelronden
1. SC Hippo 2 (Hilversum) 1-9
2. Snooker Utrecht 1 (Vleuten) 1-8
3. Westend 3 (Zaandam) 1-7
4. Snooker Q’s (Ede) 1-3
5. Snooker Society 2 (Doetinchem) 1-2
6. Haagse Snooker Club 2 (Den Haag) 1-1
1e speelronde KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 3, zaterdag 5 en zondag 6 september
Haagse Snooker Club 2 (Den Haag) – SC Hippo 1 (Hilversum) 8-1
Nefel ’t Klooster 2 (Schijndel) – Reyerparc (Ridderkerk) 5-4
Snooker Utrecht 2 (Vleuten) – Snooker Society 1 (Doetinchem) 3-6 *
* Bas Jansen (Snooker Society 1) maakt een 72-break tegen Emile Op de Coul (Snooker Utrecht 2)
Stand KNBB Landelijke Klasse Snooker Poule 3, na 1 van de 10 speelronden
1. Haagse Snooker Club 2 (Den Haag) 1-9
2. Snooker Society 1 (Doetinchem) 1-7
3. Nefel ’t Klooster 2 (Schijndel) 1-6
4. Reyerparc (Ridderkerk) 1-4
5. Snooker Utrecht 2 (Vleuten) 1-3
6. SC Hippo 1 (Hilversum) 1-1
Tekst: Peter de Brie
Extra wedstrijdverslag: Sietse Oukes
Foto’s: via teamleiders
Westend! Zaandam is de KNBB Eredivisie Snooker ’26-’27 zaterdag 5 september sterk gestart met een 8-1 zege op ’t Klooster uit Schijndel. Titelverdediger PlusConsultants DSA Rijen begon thuis met 6-3 winst op het Amsterdamse Finally One. Herintreder SV Groningen opende overtuigend met 7-2 winst op J&A Dak-Service uit Vlissingen. Het gepromoveerde Vlaardingen heeft zich vanwege bezettingsproblemen teruggetrokken.
De puntentelling in de eredivisie is dit seizoen anders dan voorheen. Vroeger telden alle individuele winstpartijen voor de stand, de voorbije jaren bepaalden de teamzeges het klassement, zowel een 9-0 als een 5-4 overwinning leverde een matchpunt op, de precieze uitslag was van secundair belang. Nu is gekozen voor een mix: alle individuele zeges leveren een punt op, voor een teamoverwinning is een bonuspunt weggelegd. Win je met 9-0, dan krijg je dus 10 punten voor de stand, win je met 5-4, dan krijg je er 6.

Westend! Zaandam, voormalig landskampioen en afgelopen eredivisie weer de grootste uitdager van DSA Rijen, deed dan ook meteen goede zaken met de 8-1 winst op ’t Klooster, het vlaggenschip van het nieuwe biljartcentrum in Schijndel. Vorig jaar speelde dit team nog bij PC Veghel. De Brabantse kopman Joris Maas kende een drukke dag, zijn drie partijen eindigden allemaal in vijfsetters. Hij verloor van Dennis van der Zee en Ed Geels met 3-2, maar won met dezelfde cijfers van Mike van Voorst en pakte zo het enige punt voor ’t Klooster. Alle drie de Westenders versloegen immers Nijmegenaar Freek Bettonviel en de Belg Alain Vandersteen. Van Voorst maakte tegen Bettonviel een 80-break. Westend! verdiende zo in totaal 9 punten bij het eerste optreden.
Regerend kampioen PlusConsultants DSA Rijen, dat dit seizoen ook de Belgische ex-prof, voormalig EK-winnaar en huidig Eurosport-commentator Bjorn Haneveer in de gelederen heeft, startte thuis met 6-3 winst op outsider Finally One, een combinatieteam van de twee ploegen uit Final Touch Amsterdam. De Bredase DSA-kopman René van Rijsbergen won ruim zijn drie duels tegen Dean Mitchell, Zorain Abbass en Steven McGuinness. Jean-Pierre Nelemans versloeg Abbass en Mitchell en de Ier David O’Halloran pakte het zesde punt tegen Abbass. Zo start DSA Rijen dankzij het bonuspunt voor de teamzege met 7 punten in de stand.
SV Groningen, na een jaar afwezigheid weer gepromoveerd naar het hoogste niveau, haalde in het hoge noorden hard uit tegen het team dat de voorbije twee seizoenen knap stand wist te houden in de eredivisie, J&A Dak-Service uit Vlissingen. Na hun langste reis in de hele competitie keerden de Zeeuwen terug naar huis met twee punten in de kofferbak, na de 7-2 zege van de Groningers die met de winstbonus erbij dus op 8 komen. Rik van Winsum scoorde drie op drie tegen Frans Diepstraten, Evert de Kok en Atong Wu. Hij had overigens de volle vijf frames nodig voor de 3-2 tegen Diepstraten, die wel met 3-1 van Dennis Krottje wist te winnen. De Kok haalde het met 3-2 tegen Ronald Rennen. Wu kwam niet tot winst voor de bezoekers.
Vlaardingen, dat oppermachtig promotie afdwong naar de eredivisie, zegde de openingsmatch tegen Westend 2 uit Zaandam af omdat het geen team op de been kreeg. Enkele dagen later besloot de formatie van Snookercafé Vlaardingen zich helemaal terug te trekken om persoonlijke en organisatorische redenen. Diverse spelers zijn minder inzetbaar in de ploeg die eind vorig seizoen het dramatische verlies van teamcaptain Jerom Meeus moest incasseren. Meeus, de meest waardevolle speler van de Landelijke Klasse Zuid en de bindende factor in de ploeg, overleed op 55-jarige leeftijd aan de gevolgen van een hartinfarct. De plaats van Vlaardingen zal dit seizoen niet meer worden opgevuld.
De terugtrekking van Vlaardingen betekent dat er dit seizoen geen enkel team rechtstreeks zal degraderen uit de eredivisie. Om die te laten groeien van acht naar tien teams, zou directe degradatie immers alleen gelden voor de nummer 8. Vanuit de Landelijke Klassen promoveren er drie teams direct, een vierde team speelt een beslissingswedstrijd tegen de nummer zeven 7 van de huidige eredivisie.
1e speelronde KNBB Eredivisie Snooker ’26/’27, zaterdag 5 september 2026
Westend! (Zaandam) – ’t Klooster (Schijndel) 8-1 *
SV Groningen (Groningen) – J&A Dak-Service (Vlissingen) 7-2
PlusConsultants DSA (Rijen) – Finally One (Amsterdam) 6-3
* Mike van Voorst (Westend!) maakt een 80-break tegen Freek Bettonviel (’t Klooster)
Stand KNBB Eredivisie Snooker ’26/’27 na 1 van de 14 speelronden
1. Westend! (Zaandam) 1-10
2. SV Groningen (Groningen) 1-8
3. PlusConsultants DSA (Rijen) 1-7
4. Finally One (Amsterdam) 1-3
5. J&A Dak-Service (Vlissingen) 1-2
6. ’t Klooster (Schijndel) 1-1
7. Westend 2 (Zaandam) 0-0
Vlaardingen heeft zich teruggetrokken
Het volledige schema en de stand zijn te vinden in CueScore.
Tekst: Peter de Brie
Foto: via teanmleider
Vlaardingen heeft aangegeven zich vanwege persoonlijke omstandigheden definitief terug te trekken uit de Eredivisie.
Het Sectiebestuur betreurt de terugtrekking, maar respecteert het besluit van het team.
Conform de geldende reglementen valt de Eredivisielicentie terug aan de KNBB.
De vrijgekomen plaats wordt gedurende het lopende seizoen niet door een ander team ingevuld.
Daarnaast komen alle reeds gespeelde resultaten van en tegen Vlaardingen te vervallen en wordt de competitiestand hierop aangepast.
De Eredivisie wordt hierdoor voor het restant van het seizoen met zeven teams voortgezet.
TILBURG – De teams en spelers zijn bekend voor het nieuwe avontuur, de transfers zijn voorbij en de eredivisie driebanden, ook dit jaar weer de Kozoom league, is klaar om te starten. De kampioen van vorig seizoen heet Cues&Darts, dat voor de tweede keer op rij de titel binnenhaalde. Glenn Hofman was de matchwinnaar in de finale tegen Aartsbouw door twee overwinningen op Eddy Merckx en de rest van het team deelde in het succes. Het waren de twee teams die overbleven uit de play-offs en die zeker dit jaar weer tot de kanshebbers behoren.
De competitie gaat zondag (13 september) van start met de twaalf teams. In de week daarna, op 19 en 20 september, is er al een dubbel speelschema. Vooral de maand oktober wordt al gelijk druk voor de teams met vier speeldagen. De winterstop gaat in op zondag 29 november, de competitie wordt hervat op zondag 10 januari 2027.
Het bolwerk van Cues&Darts met twee teams in de eredivisie springt het meest in het oog. Monique Wilkowski is teamleider van beide teams en heeft de regie over de thuiswedstrijden van Cues&Darts/Extreme en Cues&Darts/Doozy. Voor uitwedstrijden zijn dat Huub Wilkowski en Therese Klompenhouwer.

Het succesverhaal van Cues&Darts tekent zich met name de laatste jaren af. Monique Wilkowski: ,,We zijn al een paar jaar aan het bouwen en zijn trots dat we nu twee teams op het hoogste niveau hebben.’’ Daardoor is ook de belangstelling gegroeid. Voor thuiswedstrijden komen vaak 50 tot 100 supporters kijken.
De kopstukken zijn Glenn Hofman, Ruben Legazpi en af en toe ook Torbjörn Blomdahl voor het team van Cues&Darts/Extreme. De Zweed speelt onder andere twee keer in de eerste competitiehelft. De aanvulling komt onder andere van Jef Philipoom, Huub Wilkowski, twee vaste krachten, Martien van der Spoel en Pierre Soumagne. Het tweede team, Cues&Darts/Doozy, heeft als basis Frank Martens, Therese Klompenhouwer, Thomas Broux en Maxime Panaia. De Spanjaard Sergio Jimenez heeft zich in de weken voor de competitie nog aangemeld, omdat hij in Zundert minder speeldagen kreeg. David Martinez, een absolute ster in de Koreaanse PBA toernooien, speelt mee als zijn speelschema in Korea het toelaat.
Monique Wilkowski: ,,Ik wil tegenspreken dat we een heel groot budget nodig hebben om twee teams op het hoogste niveau te laten spelen. Dat valt heel erg mee. We hebben doorgaans heel weinig hotelkosten, omdat spelers bij ons thuis slapen. En veel spelers komen met de auto, alleen de Spanjaarden vliegen.’’
De teams hebben als sponsors het bedrijf Extreme (waar Monique met haar zaak een afnemer is, Doozy, een nog altijd groeiende biljartzaak uit Blois, waar Glenn Hofman en Maxime Panaia spelers zijn, en Cues&Darts, de thuislocatie. Monique: ,,Verder hebben we een heel team van vrienden, een stuk of 30 supporters die ons allemaal steunen.’’
De ambitie bij de Tilburgers is, dat het eerste team weer meedingt naar de titel en het tweede team zich kan handhaven.
Cues&Darts/Extreme start zondag met Hofman, Philipoom, Wilkowski en Van der Spoel.
Cues&Darts/Doozy speelt met Jimenez, Broux, Klompenhouwer en Panaia.
De concurrenten in de eredivisie zijn onder andere Aartsbouw/Domicili, Team Eekhoorn, Bousema en Paperclips. Aartsbouw heeft Eddy Merckx behouden als kopman en krijgt Peter De Backer erbij van Dallinga en Gerwin Valentijn van RCN. Team Eekhoorn speelt met zijn vaste team met Nikos Polychronopoulos als kopman en Peter Ceulemans als veel scorende wereldtopper. Bousema kan veel minder beschikken over Martin Horn, maar heeft Jeffrey Jorissen en Stefan Galla en krijgt Jean van Erp en Raymund Swertz als versterkingen van het team. Frans van Schaik speelt wegens drukte in zijn zaak de eerste helft niet mee. Paperclip heeft Dick Jaspers als immer gevreesde kopman en heeft Raimond Burgman als sterke tweede man aangetrokken.
Bij de andere teams zijn onder andere Johan Loncelle en Dave Christiani nieuw bij De Distelbiljarts in Roosendaal. Dave Christiani speelt voornamelijk in De Eekhoorn in tweede divisie met team waarin ook Frédéric Caudron speelt. Tom Löwe voert het team van Burgmans Biljarts aan, Roland Forthomme en Sam van Etten voeren het team van Van Baal aan en twee buitenlandse toppers, Javier Palazón en Dion Nelin zullen J&F Auto’s af en toe een kwaliteitsinjectie geven. Deze twee toppers spelen zondag al mee in de eerste wedstrijd met Kay Zwart en Paul Bruijstens. Palazón wil zo veel mogelijk wedstrijden spelen. Mikaël Devogelaere komt af en toe over uit Frankrijk.
Dallinga doet het met een bijna volledig Zeeuws team en wil zich in de komende jaren ontwikkelen tot een topteam. Jean Paul de Bruijn, Joey de Kok, Joris van ’t Zelfden en Barry Dallinga zijn de Zeeuwen die voor een mooi thuispubliek willen schitteren. Steven van Acker is de enige Belg, maar ook al jaren een thuisspeler in Sluiskil.

De selecties:
Cues&Darts/Extreme. Teamleider Monique Wilkowski
Glenn Hofman, Ruben Legazpi, Torbjörn Blomdahl, Jef Philipoom, Huub Wilkowski, Martien van der Spoel, Pierre Soumagne,
Aartsbouw/Domicili, Splunder. Teamleider Arthur an Schijndel
Eddy Merckx, Barry van Beers, Peter De Backer, Allan Schröder, Gerwin Valentijn, Wesley de Jaeger
Team Eekhoorn, Oosterhout, teamleider Peter Damen
Nikos Polychronopoulos, Peter Ceulemans, Eddy Leppens, Frans van Kuyk, Jerry Hermans, Kurt Ceulemans, Amir Ibraimov.
Bousema/JBScues, Lochem. Teamleider Ronny Hazenwinkel
Martin Horn, Gökhan Salman, Jeffrey Jorissen, Jean van Erp, Raymund Swertz, Stefan Galla, Frans van Schaik.
Paperclip, Capelle aan den IJssel. Teamleider Dan Breur
Dick Jaspers, Raymond Burgman, Anno de Kleine, Cédric Melnytschenko, Dan Breur, Emilio Sciacca.
De Distelbiljarts/Groene Cijfers, Roosendaal. Teamleider Peter van den Broek
Johan Loncelle, Dave Christiani, Adrie Demming, Stef van Hees, Roland Uijtdewillegen, Danny Geysen
Van Baal/Kelderafdichting, Zundert. Teamleider Hans Snellen
Roland Forthomme, Sam van Etten, Davy van Havere, Rik van Beers, Francis Forton, Thorsten Frings, Leslei van Neyen.
J&F Auto’s/Mission Support, Den Haag. Teamleider Herman van Daalen
Javier Palazon, Dion Nelin, Mikaël Devogelaere, Kay de Zwart, Paul Bruijstens, Herman van Daalen
Cues&Darts/Doozy, Tilburg. Teamleider Monique Wilkowski
David Martinez, Sergio Jimenez, Frank Martens, Thomas Broux, Therese Klompenhouwer,Maxime Panaia, Kevin Vasseur, Luca Philipoom
Dallinga.com, Sluiskil. Teamleider Berry Dallinga
Sameh Sidhom, Jean Paul de Bruijn, Steven van Acker, Joey de Kok, Joris van ’t Zelfden, Koen Saver
SIS-Reddion/3Banden.nl
SIS Billiard Center, Uden. Teamleider Toine Dekkers
Wilco van Wijk, Toine Dekkers, Menno de Vries, Erwin Hens, Frank Hommering, Marc Celen
Burgmans Biljarts, Bergeijk. Teamleider Ad Burgmans
Tom Löwe, Erwin Kivits, Bart Ceulemans, Marco Janssen, Maarten Janssen, Harrie van de Ven, Andy de Bondt, Johan Roijers.
Tekst Frits Bakker
Foto: Monique Wilkowski met haar kampioensteam van vorig jaar (Ton Smilde)
ORLANDO, FLORIDA – Hij deed zelf 14 maal mee aan de Mosconi Cup. Won acht maal. En was viermaal MVP, most valuable player. Het zijn ongekende cijfers! Maar zijn 15e Mosconi Cup is hij niet aanwezig als speler, maar als… Team Captain.



Nederlands beste poolspeler uit de historie en specialist in mentale trainingen Niels Feijen zal tussen 27 en 30 november 2026 in Caribe Royale, Orlando, Florida (koop hier uw tickets!) fungeren als non-playing captain voor Team Europe. En hij treft hier als Team USA Captain zijn landgenoot Johan Ruijsink, die door Amerika is teruggehaald omdat Team USA het laatste decennium alleen onder leiding van Ruijsink het sterkere Europa kon verslaan.


Niels Feijen: “Ik heb het inderdaad enige tijd geheim moeten houden, meerdere maanden zelfs. Sinds de European Open in Sarajevo. Ik wist dat ik veel WNT events niet zou spelen, maar het hing alsnog af van mijn prestaties in de US Open. Toen ik was uitgeschakeld bij de laatste 64 en er dus geen kans zou zijn dat ik als speler naar de Mosconi Cup zou gaan, was de weg vrij voor een nieuwe klus: als Team Captain. En ik kan zeggen: “I am pretty excited.”

“Tijd dus om de focus te verschuiven van speler naar Team Captain. En met meteen een belangrijke taak: niet teveel druk zetten op het team, niet teveel richten op statistieken, maar simpelweg richten op het produceren van kwaliteit, en op het spelen naar onze kwaliteit. In goed Nederlands: We simply have to go out and work the process.”

Relevante links
Overzicht KNBB artikelen over de (historie van) de Mosconi Cup:
www.knbb.nl/mosconi-cup
De magie van de Mosconi Cup:
www.knbb.nl/nieuws/de-magie-van-de-mosconi-cup
Tekst: KNBB
Foto’s & banners: Matchroom Pool/JP Parmentier
SITTARD – De ranglijst in de Grand Prix cyclus driebanden wordt na twee toernooien aangevoerd door Sam van Etten, Raymund Swertz, Jean van Erp en Adrie Demming. De derde Grand Prix, in Sittard, is een week onderweg en gaat van donderdag tot en met zaterdag naar de ontknoping. De puntenjacht breekt los, want Dick Jaspers en Glenn Hofman hebben bijvoorbeeld de eerste twee GP’s niet meegespeeld. De Hagenaar Hofman is zelfs ook niet aangemeld voor de Grand Prix in Sittard en ziet af van deelname aan de Masters vanwege buitenlandse activiteiten. Dick Jaspers, zondag nog een prachtige runner-up in de World Cup in Lier, start zijn GP-missie wel deze week in Sittard.
De zestien leiders in het klassement worden na vier Grand Prix toernooien geselecteerd voor deze Masters van de KNBB, dit jaar in Heesch gespeeld. Na twee Grand Prix toernooien zijn Sam van Etten, die de eerste Grand Prix won van Jean van Erp, en Raymund Swertz, die Adrie Demming versloeg, de leiders van de ranglijst. Maandag en dinsdag worden de laatste voorronden gespeeld om te komen tot het finaleveld. Dan Breur uit Nieuweerkerk aan de IJssel was in de aanloop de beste groepswinnaar met 1.562 gemiddeld. Maandag, vandaag, en dinsdag komen onder andere Dan Breur, Albert Kooistra, Kees Wittens, Wilco van Wijk, Clemie van Wanrooij, Tom Beemsterboer, Charles Mekes, Wilco Meusen en Ronald van Geyt in actie.

Stephan Rutten uit Maastricht was vorige week een groepswinnaar met 1.000 gemiddeld, Nick Keupink met 1.025 en Clemie van Wanrooij met 1.212. In de PQ3 won Wilco Meusen zijn poule met 1.212, Gilano Vloedmans met 1.052. Dan Breur ging met 1.562 door de finish en eindigde voor Clemie van Wanrooij met 0.943.
Donderdag zijn de poules met Jean Paul de Bruijn, Jack van Peer, Adrie Demming en Huub Wilkowski en Jean van Erp, Harrie van de Ven, Dave Christiani en Kay de Zwart, aangevuld met spelers uit de laatste kwalificaties.
Vrijdag spelen Dick Jaspers, Joey de Kok, Raymund Swertz en Raimond Burgman tegen gekwalificeerde spelers en in de andere groepen en Sam van Etten, Frans van Schaik, Barry van Beers en Jeffrey Jorissen.
De Grand Prix in Sittard wordt gespeeld in De Biljartacademie in de Handelsstraat in Sittard. De kwartfinales zijn zaterdagmiddag om 15.00 uur, de halve finales om 17.00 uur, de finale om 19.00 uur.
Tekst Frits Bakker
Foto Dan Breur (Ton Smilde)
Zaterdag 5 september stond ’t Klooster in Schijndel volledig in het teken van het NK Junioren O21. Met negen deelnemers was gekozen voor twee verschillende poule-indelingen, zodat iedereen zoveel mogelijk speeltijd kon krijgen. De frames hadden een maximale speelduur van dertig minuten. In de knock-outfase was vervolgens ruimte gemaakt voor best-of-5-wedstrijden.
Dat leverde een lange, maar vooral gezellige snookerdag op, waarin samen werd gespeeld, gekeken en gegeten en waarin ervaren jeugdspelers en debutanten elkaar gedurende de dag steeds beter leerden kennen.
Poule A bestond uit Julius Hulsegge, Kyran Van Hove-Speltincx, Matthias Weening en Siebrand Bruin.
Hulsegge maakte vanaf het begin zijn ambities duidelijk. Hij won alle drie zijn wedstrijden en sloot de poulefase zelfs af met negen gewonnen en nul verloren frames. Van Hove-Speltincx eindigde als tweede en plaatste zich eveneens voor de halve finales.
Voor Matthias Weening begon de wedstrijddag overigens allesbehalve ideaal. Onderweg naar de afgesproken ophaalplek gleed hij op het natte wegdek met zijn fiets uit en kwam hij lelijk ten val. Daarbij blesseerde hij zijn hand. Desondanks besloot hij wel gewoon naar Schijndel af te reizen en het toernooi te spelen.
Bruin completeerde poule A en behoorde bovendien tot de spelers voor wie deze dag een eerste kennismaking met officieel wedstrijdsnooker betekende.
In poule B kwamen Benjamin Lamberts, Rutger Pragt, Sander Bertens, Iris Eijmberts en Bjarne Piekema in actie.
Lamberts, die de afgelopen twee jaar Nederlands kampioen O18 werd, eindigde bovenaan met zeven gewonnen frames uit acht. Pragt pakte de tweede plaats en daarmee het andere ticket voor de knock-outfase. Bertens werd derde, gevolgd door Eijmberts en Piekema.
Voor Rutger Pragt, Iris Eijmberts en Siebrand Bruin was dit hun eerste officiële snookertoernooi.
De deelname van Iris Eijmberts was daarbij bijzonder. Eijmberts behoort al tot de Europese top in het poolbiljart en kroonde zich deze zomer in Slovenië tot Europees jeugdkampioene 9-ball bij de meisjes. Een jaar eerder veroverde ze al twee bronzen medailles op het EK jeugd.
In Schijndel bevond ze zich ineens weer grotendeels in de rol van leerling.
Potten bleek daarbij bepaald niet het probleem. Technisch waren er maar weinig spelers die haar op dat vlak konden bijbenen. De verschillen werden vooral zichtbaar in de safeties. De regels waren ook grotendeels onbekend en daar hielpen de andere jeugdspelers haar gedurende de dag graag bij.
Halverwege het toernooi kreeg Eijmberts het advies om niet iedere mogelijkheid tot potten te benutten, maar wat vaker bewust een safety te spelen. Dat wierp vrijwel onmiddellijk zijn vruchten af.
En tussen alle traditionele snookerkeus leverde haar optreden nog een opvallend beeld op: de Europees kampioene speelde gewoon met haar vertrouwde carbon poolkeu.
Hopelijk blijft het niet bij deze ene kennismaking met wedstrijdsnooker.
Ook voor Siebrand Bruin was vrijwel alles nieuw. Bruin speelt nog geen half jaar snooker, waarbij in die korte periode ook nog een zomerstop zat. Binnen Snookervereniging Groningen was zijn natuurlijke aanleg al eerder onderwerp van gesprek.
In Schijndel werd tegelijkertijd duidelijk hoeveel meer een toernooidag vraagt dan alleen ballen kunnen potten.
Urenlang geconcentreerd blijven, aandacht over verschillende wedstrijden verdelen, leren omgaan met goede en slechte momenten, tactische keuzes maken en steeds beter begrijpen waar en hoe positie te spelen: voor een speler die pas enkele maanden bezig is, komt er op zo’n dag enorm veel tegelijk voorbij.
De resultaten waren deze keer nog ondergeschikt. Juist de ervaring van zo’n lange wedstrijddag is waardevol voor de verdere ontwikkeling.
Nog een ruwe bolster, maar wel eentje waarvan we graag zien hoe hij zich de komende jaren ontwikkelt.
Ook Rutger Pragt begon de ochtend zonder eerdere officiële toernooi-ervaring.
Pragt is inmiddels ruim twee jaar lid van Snookervereniging Groningen en studeert Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij kwam destijds als vrijwel onbekende speler binnenlopen, maar wist in zijn eerste seizoenen al snel de huiscompetitie te domineren.
In Groningen wist men dus inmiddels wel dat Pragt een goede speler was.
Wat hij in Schijndel liet zien, was echter van een ander niveau.
Het was niet zo dat vanaf het eerste frame alles vanzelf ging. Vroeg op de dag was hij soms nog duidelijk zoekende naar zijn spel en zijn frustratie over missers was af en toe zichtbaar.
Naarmate de dag vorderde, gebeurde juist iets interessants: dat werd steeds minder.
Dezelfde pre-shotroutine. Dezelfde manier van kijken. Dezelfde rustige opbouw. Steeds opnieuw dezelfde aanleg.
En vooral: steeds opnieuw breaks.
Gedurende de dag ontstond daardoor een passende bijnaam:
Mr Consistency.
De grootste serie kwam al in de poulefase. Pragt maakte een break van 49, de hoogste break van het kampioenschap.
Daarmee bleef hij slechts één punt onder de hoogste break van het voorgaande jeugdseizoen: de 50 van Benjamin Lamberts.
Maar belangrijker dan die ene 49 was misschien wel wat daarna bleef gebeuren. Ook later op de dag noteerde Pragt onder meer breaks van 36, 24, 24, 23, 21 en verschillende series van twintig en net daaronder.
Geen eenmalige uitschieter, maar een patroon.
In de eerste halve finale trof Kyran Van Hove-Speltincx Benjamin Lamberts.
Op papier bepaald geen gemakkelijke opgave. Lamberts had niet alleen poule B gewonnen, maar is ook twee jaar op rij Nederlands kampioen O18 geworden.
De uiteindelijke 3-0 voor Van Hove-Speltincx vertelt echter niet het volledige verhaal.
Het openingsframe bleef lang spannend. Kyran trok het uiteindelijk op blauw naar zich toe; Benjamin had op dat moment op roze al een snooker nodig.
Ook het tweede frame bleef competitief. Halverwege kreeg Lamberts een ongelukkige situatie nadat hij een rode bal potte en zichzelf vervolgens in het pack snookerde. Drie pogingen om zwart te raken mislukten en kostten hem in totaal 21 punten.
Van Hove-Speltincx bleef daarna rustig zijn punten verzamelen. Ook dit frame werd pas laat, op roze, beslist.
In het derde frame ging het aanvankelijk opnieuw redelijk gelijk op. Maar richting de finish bleef Kyran scherp. De eenvoudige ballen gingen erin en langzaam trok hij ook dit frame naar zich toe. Een overtuigende uitslag tegen de tweevoudig O18-kampioen en bovendien een relatief korte halve finale. Kyran kreeg daardoor ruim de tijd om uit te rusten voor de eindstrijd.
De andere halve finale tussen Julius Hulsegge en Rutger Pragt verliep totaal anders.
De eerste twee frames werden verdeeld, waarna het derde frame veranderde in een thriller.
Met nog ongeveer een minuut op de klok stond Pragt comfortabel voor. De wedstrijdleiding gaf aan hoeveel speeltijd er nog resteerde. Omdat er inmiddels nog maar drie kleuren op tafel lagen, ontstond kort discussie of de tijdslimiet misschien kon worden losgelaten.
Daar werd bewust niet voor gekozen. De spelers waren vooraf niet geïnformeerd over zo’n mogelijke uitzondering en halverwege een wedstrijd de regels veranderen zou niet juist zijn geweest.
Toen kwam Hulsegge ineens bijzonder sterk terug. Hij potte blauw én roze en het was gedaan. Hulsegge pakte het frame en nam daarmee een 2-1 voorsprong.
Het had een moment kunnen zijn waarop de wedstrijd Pragt volledig uit handen glipte. Zeker na een lange wedstrijddag en na een frame dat op zo’n ongebruikelijke manier kantelt.
Maar weer verscheen dezelfde routine.
Geen haast. Geen grote verandering. Gewoon opnieuw beginnen.
Pragt won het vierde frame en dwong een beslissend vijfde frame af. Ook daarin hield hij zijn niveau vast.
Van 1-2 achter naar 3-2 winst.
Bij zijn eerste officiële snookertoernooi stond Rutger Pragt in de finale van het Nederlands kampioenschap.
Inmiddels was het in ’t Klooster een stuk drukker geworden.
De finale stond aanvankelijk gepland op de centraal gelegen tv-tafel, waar gedurende de dag de livestreaminstallatie had gestaan. Met steeds meer mensen rondom die tafel kregen beide spelers de keuze: daar blijven spelen of verhuizen naar een rustiger deel van de zaal.
Pragt vond het eigenlijk wel best. Van Hove-Speltincx had liever wat meer rust.
Daarom werd de livestreaminstallatie in hoog tempo gedemonteerd, verplaatst en opnieuw opgebouwd. Niet veel later konden de camera’s weer aan en begon de finale op een andere tafel.
Op papier had Kyran misschien de betere voorbereiding op de finale.
Zijn halve finale was relatief snel afgelopen. Hij had de regerend tweevoudig O18-kampioen met 3-0 verslagen en vervolgens voldoende tijd gehad om tot rust te komen.
Pragt had daarentegen net vijf intensieve frames achter de rug.
Toch leek de lange dag juist bij hem steeds minder invloed te hebben.
Het leeftijdsverschil tussen beide finalisten bedroeg zes jaar en het verschil in belastbaarheid werd juist in deze fase zichtbaar. Waar jongere spelers na zo’n lange dag begrijpelijkerwijs steeds harder moeten werken om hun concentratie vast te houden, bleef Pragt ogenschijnlijk precies hetzelfde doen als uren daarvoor.
Routine. Aanleggen. Scoren. Opnieuw.
Van Hove-Speltincx had zelf een uitstekend kampioenschap gespeeld.
Een paar uur eerder had hij nog laten zien hoe meedogenloos hij kon zijn zodra zijn tegenstander kansen liet liggen.
Nu zat hij aan de andere kant van dat verhaal.
Pragt bleef breaks produceren. In de finale volgden onder andere een 36, tweemaal een 20 en verschillende kleinere bijdragen. Kyran kreeg daardoor steeds minder gelegenheid om zelf een frame naar zijn hand te zetten.
Zijn verzuchting richting het einde van de wedstrijd vertelde eigenlijk alles:
Hier kon hij op dat moment ook niets tegen doen.
Met 3-0 won Rutger Pragt de finale.
Zijn allereerste officiële snookertoernooi eindigde daarmee direct met een Nederlandse titel.
Wie gedurende de knock-outfase alleen naar Pragt keek, kon gemakkelijk denken dat niets hem werkelijk raakte.
Dat beeld bleek tijdens de nabespreking in de auto terug naar Groningen niet helemaal te kloppen.
Onder die kalme buitenkant was wel degelijk spanning aanwezig. Rutger vertelde achteraf dat hij zich aan het begin van de finale helemaal niet zo zeker voelde als het eruitzag.
Pas na het winnen van het eerste frame begon het geloof echt te groeien.
Toen ontstond bij hem voor het eerst het gevoel: deze titel kan van mij worden.
Van buiten bleef ondertussen gewoon Mr Consistency staan.
Toch was het belangrijkste resultaat van de dag misschien niet de naam die uiteindelijk bovenaan het wedstrijdschema stond.
Met negen deelnemers is het Nederlandse jeugdsnooker nog altijd klein. Maar de groep groeit.
Tijdens het kampioenschap werd met de jeugdspelers ook het plan voor een toekomstige Jong Oranje-selectie snooker gedeeld.
De precieze uitwerking volgt de komende maanden, maar de gedachte erachter is duidelijk.
Er moet een bredere groep jonge spelers ontstaan die structureler kan trainen, wedstrijden kan spelen en gevolgd kan worden in hun ontwikkeling. Vanuit die groep kan uiteindelijk worden bepaald welke spelers Nederland vertegenwoordigen bij internationale kampioenschappen.
Daarmee wordt een NK als dit meer dan alleen de wedstrijd om één titel.
Het is ook een plek waar nieuwe spelers ervaring opdoen, waar gevestigde jeugdspelers elkaar uitdagen, waar talent uit andere keusporten kennismaakt met snooker en waar een groep kan ontstaan die elkaar de komende jaren steeds vaker tegenkomt.
Halve finales
Kyran Van Hove-Speltincx – Benjamin Lamberts 3-0
Rutger Pragt – Julius Hulsegge 3-2
Finale
Rutger Pragt – Kyran Van Hove-Speltincx 3-0

Met dank aan: Bram Downes
NIEUWEGEIN – Het was een prachtig moment, deze zaterdag op het KNBB Bondsbureau: het afscheid van Rob Esser als secretaris van de Commissie Arbiters Carambole (CAC), na 22 jaar. Ad Ketels heeft hem de onderscheiding Waarderingsspeld in Goud opgespeld.
Tevens hebben wij vier arbiters gewaardeerd met een oorkonde, als dank voor hun inzet als arbiter voor de KNBB op nationaal niveau gedurende 25 jaar of meer. Ad van de Brand, Ad Broekman en Wybe Stitselaar ontvingen de oorkonde uit handen van Gerard Oele (voorzitter CAC) tijdens de jaarlijkse arbitersvergadering van de kernploeg- en rankingarbiters. Sjaak Bleeker ontbreekt op de foto, dit vanwege ziekte, maar ook Sjaak ontvangt een oorkonde.
Aan iedereen: van harte gefeliciteerd. En vooral: Heel veel dank!


Tekst & foto’s: Janneke Horneman
Bewerking: KNBB
LIER – De jonge kampioen maakte zijn reputatie waar tegen de oude meester. De 28-jarige Koreaan Myung Woo Cho won zondagavond de World Cup in Lier in de finale tegen de 61-jarige Nederlander Dick Jaspers met 50-38 in 18 beurten. De beste biljarters van de wereld demonstreerden in het vroegere bolwerk van Raymond Ceulemans hoe zeer driebanden zich heeft ontwikkeld tot een wereldsport. De onbetwiste grootheid was Myung Woo Cho, de kleine balkunstenaar die de ranglijsten beheerst en nog een grotere voorsprong neemt op al zijn rivalen. De laatste tegenstander, Dick Jaspers, verzette zich tot de helft van de finale. De partij groeide naar de apotheose met allebei een serie van 11. Daarna had de Koreaan de kracht en klasse voor de finishing touch en bleef Jaspers als prachtige runner-up achter.





De botsing van culturen zette het jonge fenomeen tegenover de oudere meester uit de generatie van Blomdahl, Caudron, Merckx en Zanetti. Dick Jaspers wilde zo graag weer een World Cup winnen na zijn herstel van een operatie aan de ogen. Hij stond weer als Hollands glorie aan het biljart, maar stuitte op een Aziaat die aan het biljart een killer is en daarbuiten de vrolijke lach niet van zijn gezicht krijgt. De Koreaan won zijn tweede World Cup van dit jaar en was vorig jaar ook al de beste van alle wereldtoppers. Met zijn vernuftige techniek verlegt hij grenzen, waar Dick Jaspers nog altijd zijn allerbeste biljarten toont en een toonbeeld van karakter is. De Nederlander, veelvoudig kampioen in de wereld en in Europa, had zelfs nog een hoger moyenne dan de kampioen. Myung Woo Cho finishte met 1.987, Jaspers met 2.109 en Phuong Vinh Bao, ook een recente wereldkampioen, met 2.163 en de beste partij van het toernooi met 4.000 gemiddeld. Marco Zanetti, net buiten het podium gevallen, had het hoogste gemiddelde met 2.189. Myung Woo Cho maakte in de halve finale de hoogste serie met 21.
De vierde World Cup van dit jaar kreeg een gedroomde finale met twee wereldtoppers. In het laatste voortraject werden twee revelaties, Phuong Vinh Bao en Berkay Karakurt, verslagen, één van de hoogtepunten was de serie van 21 van de Koreaan Cho. Ook Bao schitterde met hoge series en lijkt terug op de weg naar een toppositie.
Voor de Belgische organisatie verliepen de voorronden wat minder gunstig. De Belgen en Nederlanders in de lange aanloop werden allemaal uitgeschakeld. Daardoor moesten de Belgen het doen met Merckx, Caudron, Ceulemans en Forthomme in het hoofdtoernooi met 32 en de Nederlanders met Jaspers en Hofman. Marco Zanetti was de beste op de eerste dag van het hoofdtoernooi met 6 punten en 2.307, Merckx en Caudron werden groepswinnaars. Bij de knock-outs in de beste 16 was Glenn Hofman de beste speler met 50 in 15, 3.333 gemiddeld. Caudron en Merckx gingen het toernooi uit tegen Tran en Bao.
Op zijn beurt verdween Hofman uit de World Cup na een mooie strijd in de kwartfinales, maar verlies op het einde tegen Myung Woo Cho (50-44 in 31). Jaspers won van Tran met 50-37 in 19, Bao van Zanetti met 50-38 in en Karakurt van Ceulemans met 50-42 in 27.
Halve finales
Myung Woo Cho-Phuong Vinh Bao 50-30 in 15:
De eerste, Aziatische, botsing tussen Myung Woo Cho en Phuong Vinh Bao werd beslist in één beurt. De Koreaanse nummer één van de wereld schitterde onnavolgbaar met een serie van 21 in de zesde beurt van de partij. Dat bleek achteraf de cruciale omslag in de wedstrijd. Het werd door die mega-serie 25-8 en die slag kwam de Vietnamees niet meer te boven. Cho verhoogde zijn score nog een keer met 7 (38-25) en ondanks een opleving van Bao met 5-7-5 bleef de kloof van 20 punten de wedstrijd domineren. Het einde kwam op 50-30 in 15 beurten, 3.333 gemiddeld, een evenaring van de partij die Glenn Hofman eerder uit de keu had getoverd tegen Jérémy Bury. Daardoor doet Myung Woo Cho later op de dag een gooi naar zijn 5e World Cup overwinning, waarmee hij nog ver verwijderd staat van Blomdahl (46), Jaspers (32), Caudron (22), Sánchez (15) en Merckx (14).
Berkay Karakurt-Dick Jaspers 38-50 in 23
De meestal zo stoïcijnse Turkse ster heeft een nerveuze start en kan in zijn eerste zes beurten niet scoren. De valse start geeft Jaspers een voorsprong van 10-0 en het comfortabele gevoel wordt nog verhoogd met een serie van 10 in de 12e beurt. De gretige Nederlander, weer eens op zoek naar een podiumplaats, laat het buitenkansje niet uit zijn handen glippen. Karakurt doet nog iets terug met een 9 (44-32), verder komt hij niet. Dick Jaspers heeft nog vier matchballen nodig, laat één keer bij het aantrekken van een handschoentje zijn keu vallen, maar maakt één beurt later de winnende carambole. Het kleine zegegebaar laat zien hoe getergd Jaspers is om zich te prepareren voor de finale.

De eindstand van de World Cup in Lier:
1 Myung Woo Cho 14-1.987-21
2 Dick Jaspers 12-2.109-15
3 Phuong Vinh Bao 8-2.163-17
3 Berkay Karakurt 8-1.952-10
5 Marco Zanetti 8-2.189-15
6 Quyet Chien Tran 6-1.800-9
7 Glenn Hofman 6-1.792-13
8 Peter Ceulemans 6-1.544-8
9 Sameh Sidhom 6-1.833-12
10 Jérémy Bury 6-1.719-8
11 Frédéric Caudron 5-1.850-11
12 Eddy Merckx 4-1.850-9.
Tekst Frits Bakker
Foto’s World Cup Lier: Dirk Acx, Ton Smilde