Toespraak van de bondsvoorzitter, Gerard J. Faber, bij de uitvaart van Jan van Vliet, oud-voorzitter van de KNBB. 
Beste Corrie, familie, dames en heren, Als voorzitter van de KNBB, de bond die zoveel te danken heeft aan Jan van Vliet, is het mij een eer hem in een enkel woord te mogen gedenken. Als ik dit gedenkwoord een titel mee zou willen geven, zou dat zijn: Jan van Vliet: een monument van de biljartsport.Ik heb hem maar een of twee keer persoonlijk mogen ontmoeten. De bijzonder positieve indruk die hij op mij maakte, werd later door zijn vrienden bevestigd; van hen ontving ik nadere informatie.Wat heeft Jan allemaal voor de KNBB en voor de biljartsport gedaan? Zeer, zeer veel.

Ik weet niet of ik helemaal compleet ben maar luistert U naar de volgende opsomming van feiten en verantwoordelijkheden:

- ongeveer 67 jaar lid van Kunst en Vermaak, een
  geweldige staat van dienst als speler en clubgenoot;
- internationaal arbiter;
- tweede secretaris en penningmeester van het district  
  Rotterdam;
- lid van de Reglementencommissie van de KNBB;
- voorzitter van het gewest Rotterdam van 1950 tot 1957;
- redacteur, later eindredacteur, van het blad Het Biljart;
- lid van het Bondsbestuur van de KNBB;
- en dan- in 1957- voorzitter van de KNBB op 35-jarige leeftijd, 
  een voorbeeld in de sportwereld, maar volgens sommigen in
  de KNBB te jong, wat absoluut niet juist bleek te zijn;
- vice-voorzitter van de Europese biljartorganisatie CEB en ook
  nog bestuurlijke verantwoordelijkheid in de wereldorganisatie
  UMB. 

Natuurlijk was zo iemand erelid van onze bond. Een titel die een eerbetoon inhoudt voor alles wat hij heeft gedaan.Wij als biljartbond hebben in het bijzonder van zijn kwaliteiten en eigenschappen mogen profiteren. Laat ik er een paar noemen:

- beminnelijk;
- een collega waar je altijd, altijd op kon bouwen;
- een prima bestuurder en een prettige sportvriend;
- zeer actief voor de biljartsport. Een voorbeeld: hij heeft met
  succes geijverd voor het, voor de eerste maal, binnenhalen
  van rijkssubsidies en totogelden voor de biljartsport;
- opvallend en origineel: zo sprak hij tot ieders verbazing  de
  deelnemers van een EK Driebanden toe in het Frans, Duits,
  Spaans, Deens en gelukkig ook nog in het Nederlands!
- en tot slot was hij ook nog bescheiden. Ik heb hem opgezocht
  bij de viering van zijn 65-jarig lidmaatschap van K& V. Hij zei
  toen: Dat de bondsvoorzitter voor mij komt, met verbazing in
  zijn stem, terwijl juist ik me vereerd voelde zo’n illustere
  voorganger de hand te mogen schudden. 

Tot zover deze beknopte schets. Ik keer terug naar het begin van mijn toespraak waarin ik sprak van een monument van de biljartsport. Gehoord al wat Jan voor ons heeft gedaan, twijfel ik er niet aan dat U deze kwalificatie met mij deelt. Met alle verdriet om zijn heengaan gedenken wij hem in dankbaarheid.