Voor de vierde keer op rij, heeft Cubri / Etikon het Nationaal Kampioenschap Topteam competitie, naar Borculo gehaald. De laatste ronde in Doetinchem is daardoor nog een formaliteit. De onverwachte nederlaag tegen “angstgegner” Dibo the City, was pas de tweede nederlaag in dit seizoen, maar was wel verrassend. Opzienbarend was de tweede plaats van het andere Borculose team J+B Kupers.
Met deze prachtige 2 podium plaatsen, mag het kleine plaatsje Berkelland zich terecht “de navel” van de biljartwereld noemen.
Dibo the City – Cubri / Etikon 4-2
Kader 71/2 Patrick Niessen (B) – Thomas Nockemann (D) 26-150/6
Het duel van deze twee kemphanen is altijd weer een bijzondere. Oftewel een van de twee maakt de partij in 1 beurt uit of er komt een partij op tafel waar de ene misser na de andere volgt, waarbij elke vierkante centimeter van het biljart gebruikt wordt. Beide spelers besloten voor het laatste, omdat de tafels het niet toestonden om het fijnere kaderspel te etaleren. Het was Nockemann die liet zien dat hij dit keer de beste bandspecialist was en trok daardoor aan het langste eind. De 26 caramboles van Niessen was een zeer magere afspiegeling wat hij in werkelijkheid kan.
Kader 47/2 Henri Tilleman (N) – Micha van Bochum (N) 107 – 200/5
Het leek alsof Tilleman weer naar een zekere overwinning ging spelen. Nadat hij de afstoot miste en daarna nog een beurt nodig had kwam hij in zijn spel. Ondanks 2 kleine series (65 en 40 ) zag je toch dat ook hij het materiaal niet onder controle kreeg. Na 4 beurten dacht nog steeds niemand, dat van Bochum nog gevaarlijk kon worden. Maar dat veranderde in de vijfde beurt. Van Bochum, die al vele jaren zijn teamcaptain Ton Boom trouw blijft, maakte de ene na de andere carambole en verraste daardoor vriend en vijand met een mooie overwinning.
Bandstoten Jean Paul de Bruijn (N) – Rene Tull (N) 100 – 92/9
Met Rene Tull heeft Jean Paul de Bruijn, altijd een tegenstander die het hem moeilijk maakt en nooit opgeeft. Voor de competitie is het jammer dat Tull niet altijd kan meespelen, want hij behoort toch bij de vaderlandse top. Dit keer was het weer een bijzondere partij. De Bruijn begon ingetogen en had na 3 beurten 9 caramboles, terwijl Tull op 39 caramboles stond. Toen de Bruijn daarna een serie van 68 produceerde, counterde Tull met een serie van 48, waardoor er een tussenstand van 87-77 in het voordeel van Tull op het scorebord stond. Na nog 5 caramboles van Tull, besliste de Bruijn de partij in zijn voordeel en werd het uiteindelijk 100 – 92.
Cubri /Etikon – de Pelikaan 5 – 1.
Kader 71/2 Patrick Niessen – Ludger Havlik (D) 150 – 20/5
Zoals al in zijn eerste partij te zien was had Niessen erg veel problemen met de tafel. Voor de een van de beste kaderspelers ter wereld, moet de tafel perfect zijn om een goede partij te spelen. Zijn millimeter nauwkeurige spel gaat haperen als dit niet het geval is. Er moet dan geknokt worden. Havlik kon echter ook niet in zijn spel komen en na 3 4 beurten stond er een stand van 47-17 op het bord. Toen lukte het Niessen om de ballen in positie aan de onderkant van de tafel te krijgen. Nauwelijks hier aangekomen was hij weer de oude. Met erg veel preciezie maakte hij de partij met een serie van 103 uit.
Kader 47/2 Matthijs Bakker – Henri Tilleman 4 – 200/3
De nederlaag tegen van Bochum, scheen Tilleman nog zwaar op de maag te liggen. Na in de eerste beurt nog gemist te hebben, speelde Tilleman met series van 132 en 68 zijn partij uit. Met een serie van 4 kwam Bakker niet verder dan zijn eindscore. Tilleman bracht hierdoor zijn team op een onoverbrugbare 4-0 voorsprong waardoor de 4e landstitel op rij een feit was.
Bandstoten Jean Paul de Bruijn – Ad Klijn 100 – 100/10
Traditioneel speelt Ad Klijn tegen de Bruijn altijd zijn beste partijen. Traditioneel is het ook vaak zo dat Klijn het vaak net niet kan afmaken. Alhoewel er niets meer op her spel stond, ontwikkelde zich een zeer interessante partij, die op het laatst terecht geen winnaar opleverde. De Bruijn speelde zeer solide en produceerde in de 2e beurt een mooie serie van 52. Na 5 beurten speelde Klijn zich weer in de wedstrijd en ging na een stand van 75- 32 de Bruijn voorbij met een serie van 63 en kwam daardoor op 95 te staan. Hierna had Klijn 5 beurten nodig om alsnog remise te halen. Wederom zat hij er dichtbij !!
De 4e titel op rij was een feit. De spelers, beide teammanagers, Bennie Deegens en Gerard ten Lohuis, maar ook Toon Scholten hebben iets zeer moois gepresteerd. Een hartelijke felicitatie is dan ook op zijn plaats, voor iedereen die hieraan heeft meegewerkt. Toch was er een gedempte sfeer bij het behalen van deze titel. Bennie Deegens maakte bekend dat hij niet meer met zijn topteams in de Heeren van Borculo zal gaan spelen. Bij navraag om de reden wilde de teammanager nog niet ingaan. Bennie Deegens: “ Op een later tijdstip, waarschijnlijk begin mei kom, ik hierop terug. Zeker is dat ik daar stop. Ik heb de spelers, Toon Scholten, Gerard ten Lohuis en Chris Vink ingelicht. Voor mij is er geen weg meer terug en daar laat ik het even bij”.
De laatste wedstrijdronde is op 25 April in Doetinchem. De spelers en leiding worden dan gehuldigd. Bennie Deegens kan er dan niet bij zijn, omdat hij een biljartcongres in Egypte moet bijwonen. Deegens is door de KNBB voorgedragen om een functie in de Europese biljartbond, CEB te bekleden.
bron: de Gelderlander





