Matthijs Bakker solide naar het kampioenschap
Vrijdag 27 februari is het dan, maanden na de voorwedstrijden, tijd voor de finale van het Ankerkader 47/2 1e klas. Alle spelers die zich oorspronkelijk geplaatst hebben zijn ook aanwezig. Het bewijs dat dit een geliefde discipline is binnen de klassiekers. Clubgenoot en 1e reserve Rini Megens wordt daardoor noodgedwongen actief als co-wedstrijdleider.
Hoewel de partijen niet vlot verlopen, wordt er wel mooi gespeeld. Aan het eind van de dag ontbreekt de tijd om de 2e helft van ronde 3 volgens planning te biljarten. Deze wordt verplaatst naar zaterdag 10.00 uur. Nummers 1 t/m 3 hebben na de 3e ronde allen 6 punten. Er lijkt een scheiding te ontstaan in het spelersveld.
Waarom die tegenstelling; Koplopers met 30 tot 50 gemiddeld, op de rand van promotie naar de ereklasse. Maar partijen over 200 caramboles die soms 3 uur of langer duren? De lakens zijn nagenoeg nieuw, maar lekker ingespeeld tijdens het EK Bandstoten, de ballen net niet nieuw, maar ook alleen gebruikt voor het EK. Perfect materiaal dus. Of is het te goed voor deze klasse spelers? Liever wat ouder en minder eisend materiaal? Wie zal het zeggen. Feit is dat we vandaag toch een ronde op het programma moeten zien in te halen.
Harrie van den Boogaard steelt in deze het hart van publiek en organisatie, met partijen van 4 of 5 beurten. 135 caramboles. hield hij ons in de 3e rondepartij zelfs in spanning vanaf acquit; zou het in 1 beurt kunnen vandaag? Het worden in deze partij uiteindelijk 4 beurten. Matthijs Bakker werkt gedegen aan dit kampioenschap, dat is duidelijk. Geen uitschieters qua partijlengte of hoogste series, maar wel steeds de winst. Samen met Peter de Bree en Harrie van den Boogaard stoomt dit drietal op naar de podiumplaatsen. Zaterdagmiddag komt er voor Harrie en Peter echter een kink in de kabel. Harrie verliest verrassend van Lyon Megens in een schitterende partij van Lyon in slechts 4 beurten. Peter moet in Roy van Raaij zijn meerdere erkennen. Hierdoor krijgt ook Roy weer enigszins aansluiting bij de top. Wat zal het effect worden van het gelijke spel in ronde 3 voor Roy? Een verlies of een winstpunt?
Zaterdag is uiteindelijk de dag van de waarheid. Matthijs blijft gedegen kaderen met de winst als resultaat. De anderen spelen zeker niet minder, maar lopen " er tegenaan" zoals biljarters dat zo omzichtig benoemen. In partijen van 2 tot 4 beurtjes pakt de achterhoede de winst mee. Hét teken natuurlijk dat ze allen hun plaats in de finale verdienen. Hierdoor elleboogt met name Roy van Raaij zich in het favorietenrijtje. In de 6e ronde valt dan de beslissing. Matthijs Bakker wint in 2 beurten van Peter de Bree hiermee één concurrent definitief uitschakelend en ook het moyennegat met Harrie beperkend. Op de andere tafel moet Harrie vd Boogaard in Roy zijn betere van dat moment erkennen. Hierdoor wordt Matthijs onbereikbaar voor de anderen en kan als kampioen beginnen aan zijn slotpartij tegen Harrie.
Gerard Stijf en Wiel van Gemert draaien mee in deze finale met uitschieters naar boven én beneden. Alle tegenstanders blijven op hun hoede, je zult er maar “ tegenaan” lopen!. Robin Jonker is duidelijk niet in vorm dit toernooi.
De laatste ronde stelt Peter de Bree weer orde op zaken. Hij wint in 2 beurten van Wiel van Gemert. Hij lijkt het publiek te willen zeggen; “ Zie ik kan dit, maar 2 keer met 2 beurten verslagen worden, dat is gewoon domme pech en kost je dus zelfs een podiumplaats”. Lyon Megens wint nipt van Robin Jonker die op de valreep nog 2 punten leek te gaan innen. Roy van Raaij en Gerard Stijf vechten voor wat ze waard zijn. Ook nadat Roy zeker is van de 2e plaats in dit kampioenschap. Uiteindelijk blijkt de uitstekende start van Gerard in deze partij, 83 van acquit, genoeg voor een gedeelde winst. De kampioen voegt een extra kwalificatie toe aan zijn toernooi. Hij wordt ongeslagen kampioen van Nederland door ook Harrie van den Boogaard te verslaan in 8 beurten.
