Prolongeert titel
SLUISKIL De finale was er één zoals zelden vertoond, een thriller met een winnaar die fantastisch biljarten liet zien en een verliezer die daar nauwelijks voor onderdeed. Glenn Hofman won voor de tweede keer het internationale De Schroef driebandentoernooi in Sluiskil vóór Alain Hernandez, na een sprankelend gevecht dat eindigde in penalties.
De twee finalisten van het Sluiskilse toernooi maakten er een thriller zonder weerga van. Voor de volle tribunes en Vipboxen leek Glenn Hofman eerst ver weg te lopen van zijn tegenstander. In de pauze gaf niemand meer een dollar voor de kansen van de sympathieke Mexiaan, maar in de cruciale laatste fase kroop Hernandez eerst dichter bij en toen Hofman op één carambole van het einde stond, maakte hij een serie van negen en kwam de score op 29-29. Met allebei nog één carambole te gaan sloeg de spanning toe. Beide spelers misten nog een keer, waarna Hofman de partij als eerste uitmaakte en Hernandez in de nabeurt gelijk maakte.
De eindstrijd, waarin zowel Hofman als Hernandez een gemiddelde rond de 1.500 speelde, moest dan ook worden beslist met penalties. Vanaf acquit maakte Glenn Hofman eerst twee caramboles, de Mexicaan deed dat ook en miste zijn derde en winnende punt. Voor de tweede keer moesten de spelers dan ook aantreden van acquit om de toernooiwinnaar aan te wijzen. Glenn Hofman produceerde nu een serie van drie en onder een doodse stilte maakte Hernandez wel de beginstoot, maar daarna miste hij het volgende moeilijke punt.
Glenn Hofman liet zich even later kronen als de glanzende winnaar van het toernooi, dat volgens alle spelers, toeschouwers en volgers navolging verdient in andere landen. Meerten Dallinga, organisator van de World Cup en het jeugdtoernooi, sprak dat na afloop ook uit in andere talen. Jean Claude Dupont, voorzitter van de wereldbond, sloot zich daar van harte bij aan, maar erkende vooral dat Sluiskil de voorloper is op dit gebied en ook zou moeten blijven.
Over het spelniveau was iedereen het na afloop eens: de deelnemers lieten af en toe prachtig biljarten zien. De zinderende finale was vanzelfsprekend het toefje op de taart. Glenn Hofman zei na afloop, op de vraag of hij ooit zo'n spannende finale had gespeeld: ,,Ik heb er zelfs nog nooit zo een gezien, laat staan gespeeld.'' Hij roemde ook zijn Mexicaanse tegenstander, die een kansloze eerste helft speelde, maar zich daarna terugknokte in de partij.
Alain Hernandez treurde niet al te lang om zijn verloren partij. ,,Ik gun het Glenn van harte, want hij is een vriend van mij'', verzekerde hij. Verder bedankte hij vooral ook de organisatie en het publiek voor de mooie dagen die hij tijdens het jeugdtoernooi had beleefd.
Hernandez had overigens de finale bereikt na een snelle winst in de halve winst tegen Matthieu Vlerick in de halve eindstrijd. De Belg, die ongeslagen was gebleven in de kwalificaties, had kennelijk zijn krachten verspeeld en kwam er tegen de Mexicaan niet meer aan te pas (30-7). ,,Hij was vele klassen te sterk voor me'', gaf hij grif toe. Glenn Hofman had op zijn beurt weinig problemen met de Fransman Cedric Melnytchenko, die hij in dertig beurten versloeg in een partij waarin de verdediging van Hofman regeerde.
Het toernooi eindigde met een uitbundige huldiging van de kampioen en een hartelijk dankwoord aan spelers, arbiters, officials en alle medewerkers die voor twee buitengewoon geslaagde dagen hadden gezorgd.
